Verðtrygging í hnotskurn!, Svona virkar hún í raun.. Options

[feu]

Sælir Málverjar!

Sé á skrifum Málverja að raun skilningur þeirra á hugtakinu verðtryggingu, er að einhverju ábótavant!

Mig langar að útskýra hvernig verðtryggingin í raun virkar. Til þess ætla ég að nota einföld dæmi þar sem staða lánþega og lánveitenda verður dregin fram.

Við skulum notast við mjög einfalt dæmi. Einn banki og hópur sem lánþegar.

Nú fyrst skulum við skoða hvað gerist þar sem engin verðtrygging er til. Við skulum láta lánveitendur lána 1 biljón (1000 miljarða)
Og við skulum hafa vexti fasta, 5%.

Nú upphæðin 1 biljón er sú upphæð sem lánveitendur eru með nokkuð konstant útistandi. Vissulega eru sumir lánveitendur að borga upp sín lán og borga þ.a.l. minna, en á móti kemur, þá eru alltaf nýjir að kaupa og byrja á að taka lán. Niðurstaðan, til jafns er heildarlánafjárhæðin sem lánveitendur hafa útistandandi, 1 biljón og árlegar tekjur hans af þessari biljón, 50 miljarðar!

Nú gerist það snöggt og óvænt, að fasteignir snarhækka í verði. Segjum 50%. Nú, í sjálfu sér fá bankarnir bara sína 50 miljarða til að byrja með, en fljótt þegar hinir nýju kaupendur kaupa nýju fasteignirnar á hærra verði, þá hækkar útistandandi höfuðstóll lánveitenda og að lokum, í 1.5 biljón (1.500 miljarða)

Þessi hækkun, veldur því að tekjur lánveitenda hafa líka hækkað, þeir fá nú 75 miljarða af sínum lánum til fasteigna kaupenda sem er n.b. í fullu samræmi við hækkunina og þær breytingar sem orðið hafa á markaðinum.

Nú skulum við skoða hvað hefði gerst ef bankinn hefði notað verðtryggingu.

Nú alveg sama senaríó, bankinn eykur útlánahöfuðstól sinn og fær auknar tekjur af þenslunni í fasteignamarkaðinum. Hann fær eftir sem áður sína 75 miljarða í viðbótartekjur. En.. verum róleg. Þann dag sem þessi 50% hækkun á fasteignum varð ljós, þ.e. þegar hann hafði aukið útlán sín um 50% og kaupin höfðu átt sér stað, þá mátti bankinn senda sínum lánþegum, bæði nýjum og gömlum, 50% aukareikning. Þ.e. upp á 500 miljarða. Hann innheimtir ekki strax sína lánþega um þessa upphæð, heldur hækkaði lán þeirra sem þessu nam, kallaði það verðtryggingu. Til viðbótar reiknar hann síðan vexti á þá upphæð, ekki bara þessa gömlu, heldur líka þessa nýju sem eru að kaupa eignirnar á 50% yfirverði.

Þannig er ljóst að tekjur bankans af hækkuninni er ekki lengur sama sneið af kökunni, sem allt snýst um, heldur fær hann miklu, miklu stærri sneið af kökunni. Í stað þess að lánþegar græði til jafns á við hvað þeir geti tapað, þá passa bankarnir sig á því að græða það sem lánþegar græða, en yppta öxlum þegar þeir tapa.