1 reply to this topic

[Phreek]

Eins langt aftur og ég man, hafði mamma vissan sið í heiðri á gamlárskvöld. Áður en við heimilisfólkið fórum að sofa settum við kökur, mjólk og kerti á eldhúsborðið. Þetta var gert til að álfarnir (sem standa í búferlaflutningum þessa nótt) gætu fengið sér eitthvað í svanginn eftir erfiði næturinnar, og kertið var til að lýsa þeim í myrkrinu. Ég tók upp þennan sið þegar ég fór að búa sjálf og oft var hæðst að mér fyrir sérviskuna. En mér stendur á sama um háðsglósurnar. Álfarnir skulu ekki þurfa að fara svangir frá mér.
Á Þorláksmessu fengum við ekkert í skóinn. Við settum aftur á móti kerti í skóinn og var það ætlað Kertasníki svo hann rataði heim aftur. Þennan sið tók ég líka með mér að heiman og krakkarnir mínir vildu helst setja fleiri en eitt í skóinn sinn, því það var ansi langt fyrir karlgreyið að fara í myrkri og oft vondu veðri.

[Emblan]

Þetta er sniðugt. Maður ætti kannski að fara að taka upp svona gamla siði og og heiðra þá sem ekki sjást.