Maður hefði haldið að þegar þeir væru komnir í hæstarétt að þeir gleymdu því smásaman hverjir settu þá þar og dæmdu eftir eigin samvisku og jafnvel lögunum. En eftir þennan dóm þarf ég að endurskoða þá skoðun mína. Sannaðu til Tembe sagan mun skoða þennan dóm af miklum áhuga, spillinginn svo ótrúleg í honum og hvernig dómarar reyndu af fremsta megni að sitja á málinu. Til þess að skilja dóminn verður að ganga út frá því að dómarar hafi viljað vissa útkomu (alveg eins og í héraðsdómi) og síðan reiknað afturbak til þess að fá útkomuna.
Þeir virðast hafa nálgast þetta pólitískt og dæmt út frá því, eða þá að þjoðin ætti að eiga þetta. Ákveðið að með því að setja hefðina á sem var líklega lögfræðilega sterkast hefði þetta kannski sprungið í loft upp, Íslendingar átt erfitt með að kyngja því að Reykjavíkurborg ætti þýfið aðeins og eingöngu vegna þess að hún var búin að´sitja á því svo lengi. Eða til þess að gera langa sögu stutta, þá völdu þeir leið sem liti best út að óathugðu máli, en lögfræðilegt bull, vissu þeir að þöggunin íslensku þjoðfélagi myndi bjarga þeim fyrir horn. Ég bara sannfærður um að þeir hafi misreiknað alvarlega, þetta mál allt of stórt til þess að þagga eða sitja á á Íslandi. En við sjáum til, engin ástæða til að örvænta þó að sigurinn dragist smá.
Þessi dómur var á margan hátt mjög góður fyrir málið og málstaðinn, skýrði línurnar og dró óvininn fram í dagsljósið. Nú þarf engin að efast um að þetta var samsæri frá upphafi að ná ævistarfi afa af honum. Eða eins og segir í dóminum (sem er algjört bull engar upplýsingar til um það)
að þetta hafi haft aðdraganda. Eini aðdragandinn var jú vilji yfirvalda í jafnvel áratugi að ná þessu af afa. Ungt fólk skilur ekki þessa áráttu fyrri tíma, skilur ekki stöðu "meistara Kjarvals" í íslensku þjóðfélagi þá.
Hér er ábending til þeirra sem vilja skilja, skoðið gullrammanna á þessum listaverkum ramminn stundum meiri að flatarmáli en myndirnar sjálfar. Hvað ætli það þýði? Hver er merking ramma í kringum mynd sem er gilltur til þess að virðast úr skíra gulli, ramminn jafnvel stærri en myndin? Hvað er í huga eiganda myndarinnar þegar hann setur slíkan ramma á mynd? Oft eru þetta dökkar myndir sem týnast í svona glampandi umgerð, erfitt að skoða þær sem er auðvitað aukatriði hjá eigandanum. Það sem skiptir mestu máli, auðvitað gillti ramminn og verðgildið á myndinni, ekki myndin sjálf. Því ef svo væri, væri ramminn auðvitað aðeins smekkleg látlaus umgjörð. En nóg um það, gaman að kværúlantast.
Mikið er ég nú viss um það, að ef dánarbú meistara Kjarvals hefði verið gert upp í dag, hefðu málin farið á annan veg. Tímarnir voru öðruvísi um 1970, pólitíkusarnir voru holdgervingar laganna og orð þeirra í raun lögin sjálf. Listamenn stóðu stundum eins og milli steins og sleggju í pólitík kalda stríðsins og listin óspart notuð í áróðursstríði stjórnmálamanna, sem höfðu þó mislítið vit á listinni sjálfri°- auk þess sem sumir listamannanna kærðu sig kannski ekkert endilega um að vera í þessari stöðu...
Það breytir þó engu um grundvallaratriðið í þessu máli; notaði Geir Hallgrímsson sér andlegt ástand gamalmennis til að stela lífsstarfi þess? Sjálfum finnst mér dómurinn komast að ansi frjálslegri niðurstöðu um málið, svona miðað við hvað óvissuþættirnir eru margir í þessu öllu saman. Það er líka með ólíkindum hvað áhugi fjölmiðla er lítill á þessu máli. Íslenskir fjölmiðlar og fjölmiðlamenn eru ekki miklir bógar, þeir sem kalla sig fjórða valdið, eru í raun eign fyrsta, annars og þriðja valdsins...
Eðlilegast í svona máli, þegar óvissan um grundvallarspurninguna er svona mikil, væri að dæma ættingjana sem réttmæta erfingja. Þannig er kerfið okkar uppbyggt; réttur afkomenda til erfða er ofar öllum öðrum erfðum. En dómararnir virðast dæma eftir þeirri tilfinningu, að "status quoe" sé besta niðurstaðan. Enginn áhugi að skoða málið nánar, né sverta ímynd gamals leiðtoga...
Ég skora á þig og fjölskyldu þína að fara með málið lengra kæri Ingimundur. Ef ég ætti pening myndi ég með glöðu geði borga málareksturinn fyrir þig, en því miður er ég bara venjulegur próli sem á nóg með mitt. En ég styð þig og fjölskyldu þína heilshugar. Ég skil gremju þína gagnvart landanum - það þarf ekki að vera búsettur erlendis til að sjá sinnuleysi landans í mörgum málum. En við höfum netið Ingimundur. Hugsaðu þér: Ef ekki væri fyrir það, myndum við mörg okkar ekki einu sinni hafa hugmynd um málareksturinn "in the first place." Íslenska ríkið hefur oft þurft að lúffa fyrir Evrópudómstólnum. Það er ekkert sjálfgefið að borgin sé með unnið mál þar. Reyndar - samkvæmt öllu venjulegu réttlæti - er málatilbúnaðurinn afar hæpinn, ef út í það er farið. Hvar á byggðu bóli myndi það teljast löglegur samningur, að veikt kalkað gamalmenni gæfi eignir sínar og enginn skriflegur samningur væri til, til þess að styðja það? Spyr sá sem ekki veit...
INGEN BIL ÄR LIK MIN BIL FÖR MIN BIL ÄR EN LIKBIL.
Það er heilabúið sem er í það heila búið.
Alþingi er kauphöll og gjaldmiðillinn hugsjónirnar.
0
