QUOTE (háski @ Aug 20 2008, 23:47) <{POST_SNAPBACK}>
Í sambandi við mótvægið, þá er ég ekki sammála því að með því einu að taka upp ríkisstjórnar samband við Sjálfstæðisflokkinn hafi Samfylkingin hætt að vera mótvægi við hann.
Að vísu átti þetta aðvera um FF en ekki S, en stundum fer þetta svona.
Það má vel vera að það sé svona fræðilega mögulegt að fyrir Samfylkinguna að vera mótvægi við Sjálfstæðisflokkinn en samt í ríkisstjórnarsamstarfi. Sú er samt ekki raunin nú. Ef þú lest Borgarnesræðurnar þá sérðu í hverju þetta mótvægi átti að vera fólgið og einnig að það hefur augljóslega ekki gengið eftir. Ingibjörg orðaði það þannig að í stað hins stjórnlynda lýðræðis Sjálfstæðisflokks ætti að koma hið frjálslynda lýðræði Samfylkingar og útskýrði þetta með dæmum. Því miður er lítið lát á hinu stjórnlynda lýðræði.
Í fyrri Borgarnesræðunni segir Ingibjörg Sólrun:
Hann er flokkur hins stjórnlynda lýðræðis andspænis frjálslyndu lýðræði Samfylkingarinnar.
En hvað er átt við með frjálslyndu lýðræði? Jú, í hinu frjálslynda lýðræði er hinum frjálsa einstaklingi skipað hærra en stofnunum samfélagsins eða eins og einhvern tímann var sagt – frjáls þróun einstaklingsins er forsenda frjálsrar þróunar heildarinnar og öfugt. Merkilegt að það skuli þurfa að kenna sjálfstæðismönnum þessi grundvallaratriði einstaklingshyggjunnar! Í hinu frjálslynda lýðræði tekur einstaklingurinn að sér að verja ákveðin grundvallarréttindi mannsins, þ.e. rétt hvers og eins til þess að skapa sjálfan sig, vera til á eigin forsendum, hafa sérstöðu og njóta viðurkenningar sem slíkur (konur, samkynhneigðir, innflytjendur). Í hinu fjrálslynda lýðræði virðum við rétt fólks til skoðana, þar byggjum við á samskiptum og samræðum milli stjórnvalda og samfélags óbreyttra borgara (andófshreyfingar, foreldrafélög, íbúasamtök, einsmálshreyfingar). Samfélag óbreyttra borgara er sífellt að verða sterkara og um leið gerir vart við sig sú tilhneiging flokkanna – ekki síst Sjálfstæðisflokksins – að ná tökum á þessu samfélagi, koma ár sinni þar vel fyrir borð, nýta þau í flokkspólitískum tilgangi, gera þau að tæki í verkfærasafni sínu og draga þannig úr sjálfstæði þeirra og þar með lýðræðislegu hlutverki og áhrifum. Hið stjórnlynda lýðræði reynir að ýta hinu frjálslynda lýðræði til hliðar.
Mér sýnist að hið stjórnlynda lýðræði hafi tekist að ýta hinu frjálslynda lýðræði til hliðar og horfi þar ekki síst til stóriðjustefnunnar. En afsakið þetta útafspor, því þetta er víst enn einn Orville-þráðurinn um Frjálslynda flokkinn.








