0
QUOTE(cesil @ 7. November, 2011, 15:05) <{POST_SNAPBACK}>
Það var einu sinni karl sem hét Munkásen, borið þannig fram. Ég man ekki söguna frá orði til orðs, en hún var einhvernveginn svona:
Munkásen var á ferðalagi með ungan fylginaut og þeir teymdu asna á eftir sér.
Þeir komu að þorpi og þá heyrðu þeir að þorpsbúar voru að hvísla saman. Sjáiði aulana, þeir láta gamla manninn ganga og teyma reiðskjótann.
Munkásen og félagi hans hugsuðu með sér að við svo búið mætti ekki standa. Fór þá karlinn á bak asnanum. Þegar þeir komu að næsta þorpi, sagði fólkið:
Sjáið þið þarna situr karlinn á asnanum og lætur unglinginn ganga.
Þeir flýttu sér þá að skipta um og unglingurinn settist á bak.
Og fólkið sagði; Sjáið þið unglinginn hann lætur gamla manninn labba en situr sjálfur á asnanum.
Þeir tóku þá til ráðs að setjast báðir á asnann.
Fólkið í næsta þorpi var yfir sig hneykslað; sjáið þið dýraníðingana, þarna sitja þeir báðir á vesalings asnanum.
En fólkið í síðasta þorpinu sem þeir fóru um störðu undrandi og fulli hneykslunar á fyrirbærið þegar Munkásin og unglingurinn komu með asna berandi á milli sín.
Kannast einhver við þessa sögu?
Munkásen var á ferðalagi með ungan fylginaut og þeir teymdu asna á eftir sér.
Þeir komu að þorpi og þá heyrðu þeir að þorpsbúar voru að hvísla saman. Sjáiði aulana, þeir láta gamla manninn ganga og teyma reiðskjótann.
Munkásen og félagi hans hugsuðu með sér að við svo búið mætti ekki standa. Fór þá karlinn á bak asnanum. Þegar þeir komu að næsta þorpi, sagði fólkið:
Sjáið þið þarna situr karlinn á asnanum og lætur unglinginn ganga.
Þeir flýttu sér þá að skipta um og unglingurinn settist á bak.
Og fólkið sagði; Sjáið þið unglinginn hann lætur gamla manninn labba en situr sjálfur á asnanum.
Þeir tóku þá til ráðs að setjast báðir á asnann.
Fólkið í næsta þorpi var yfir sig hneykslað; sjáið þið dýraníðingana, þarna sitja þeir báðir á vesalings asnanum.
En fólkið í síðasta þorpinu sem þeir fóru um störðu undrandi og fulli hneykslunar á fyrirbærið þegar Munkásin og unglingurinn komu með asna berandi á milli sín.
Kannast einhver við þessa sögu?
Alveg frábær já.
