142 replies to this topic

[Wishbone]

Plata vikunnar hjá mér er

…VERY ‘EAVY..VERY ‘UMBLE

með Uriah Heep en hún kom út í Bretlandi 1970 og ári seinna í Bandaríkjunum en þetta er fyrsta platan sem Uriah Heep sendi frá sér og það sem er merkilegt m.a. við þessa plötu er að Ken Hensley á ekkert lag á henni.
Bestu lög plötunnar:
Come Away Melinda þetta lag er rosalega fallegt og held ég mikið uppá það, frábær ballaða, lagahöfundar eru sagðir Hellerman/Minkoff en á þeim kann ég engi deili.

Gypsy dúndurrokklag úr smiðju Mick Box og David Byron

Real Turned On ágætis rokklag þar sem Hensley og Box sjá um gítarsólóið

Uriah Heep hefur alltaf verið í miklu uppáhaldi hjá mér og söngvarinn David Byron var einn af þeim betri í bransanum en hann yfirgaf bandið 1977 og dó í feb. 1985.

1970 hefði ég líklegast gefið þessari plötu 3-4 stjörnur af 5 mögulegum en í dag fær hún hjá mér 21/2 stjörnu, hefur elst þokkalega.

Uriah Heep komu til Íslands fyrir mörgum árum og spiluðu í Broadway við ágætis undirtektir.

[Phreek]

Dúndurgóðir en heyrast því miður alltof sjaldan í útvarpi.
Á slatta af með þeim á vynil, en engan spilara. Stendur þó til bóta

[lazy moon]

Sama hér. Á nokkrar góðar á vinyl en hef ekki skellt þeim undir nálina í all langan tíma. Skellti svo á hér og gerpin mín biluðust! Spurðu hvort ég hefði virkilega hlustað á þetta sem unglingur

[Phreek]

Ég á 2 unglinga, 14 og 17 ára. Þau hlusta á gamla rokkið með mér og finnst það geðveikt
Uriah Heep, Deep Purple, LZ, Judas Priest og margt fleira

[skortur]

Mér finnst það ekkert geðveikt það
sem foreldrar mínir hlusta á.
Finnst það meira vera ígerð í endaþarmi.

[El Puerco]

Eitt ótvírætt merki um alkóhólisma er að viðkomandi festist í einhverju gullaldartímabili í lífi sínu og staðnar þar. Hlustar nær eingöngu á tónlist frá því tímabili, hárgreiðslan, fötin og framkoman eru líka oft ættuð frá þessu gullaldartímabili viðkomandi alka. Algengar setningar eru "það hefur engum tekist að gera almennilega tónlist síðan xxx gerði xxx plötuna árið xxx" og "Tónlistin í dag er bara ekki eins góð og hún var".

Stöðnun.

[Phreek]

El Puerco. Ég get fullvissað þig um að ég er ekki alki. Ég nota ALDREI áfengi eða aðra vímugjafa. Auðvitað hefði ég átt að láta það fylgja að ég hlusta á svo til alla tónlist, nema rapp. Það hefði kannski komið í veg fyrir "misskilning" af þinni hálfu.

Kv. Phreek

[Rubinstein]

Quote

El Puerco 
Eitt ótvírætt merki um alkóhólisma er að viðkomandi festist í einhverju gullaldartímabili í lífi sínu og staðnar þar. Hlustar nær eingöngu á tónlist frá því tímabili, hárgreiðslan, fötin og framkoman eru líka oft ættuð frá þessu gullaldartímabili viðkomandi alka. Algengar setningar eru "það hefur engum tekist að gera almennilega tónlist síðan xxx gerði xxx plötuna árið xxx" og "Tónlistin í dag er bara ekki eins góð og hún var".

Stöðnun. 

ja hver fjárinn. Fyrir mjög mörgum árum hlustaði maður á bönd eins og siouxe and the banshees og þeir sem þekkja það vita að maður þurfti að vera tjöruruglaður til að fíla þetta. Get ekki hlustað á lagbút með þeim í dag hvað þá meira. Finnst nú samt gaman að hlusta á pixies, guns´&roses, alice cooper, jafnvel rainbow, sex pistols og stranglers svo eitthvað sé nefnt.
Margt af nýja stöffinu er líka gott t.d. muse.
Æ, ég næ ekki alveg tengingunni við alkóhólisma þó ég reyni....

[xd best]

Phreek, on Apr 26 2005, 12:26, said:

El Puerco. Ég get fullvissað þig um að ég er ekki alki. Ég nota ALDREI áfengi eða aðra vímugjafa. Auðvitað hefði ég átt að  láta það fylgja að ég hlusta á svo til alla tónlist, nema rapp. Það hefði kannski komið í veg fyrir "misskilning" af þinni hálfu.

Kv. Phreek

<{POST_SNAPBACK}>

"ég hlusta á svo til alla tónlist nema rapp".
Hlustar þú á kristilega kántrítónlist?

[skurkur]

El Puerco, on Apr 26 2005, 11:02, said:

Eitt ótvírætt merki um alkóhólisma er að viðkomandi festist í einhverju gullaldartímabili í lífi sínu og staðnar þar.
...

<{POST_SNAPBACK}>

Hvað ef maður festist í gullaldartímabili annarra?

Er einmitt fastur í slíku tímabili.

Diskur vikunnar er frá gullaldartímabili skurksins. Þessum diski var nappað í gleðskap um daginn (mun skila honum að brennslu lokinni).

The Best of the Eighties

Inniheldur m.a.
* Clouds across the moon - Rah Band
* I think we are alone now - Tiffany
* Touch me - Samantha Fox (betri fyrirsæta en söngkona)
* Pass the Dutchie - Musical Youth
+ helling af góðmeti eða að minnstakosti músík sem manni fannst eitt sinn góð (skelfileg tilhuxun að þetta hafi manni þótt þetta gott einusinni ).

Níunda áratugurarins verður sennilega ekki minnst sérstaklega fyrir góða músík. Og þó. Minnist The Smiths, New Order, The The, Young Gods ofl. ofl.