Sign in to follow this  
Followers 0
Herkúles

Guðmundur í Byrginu

87 posts in this topic

Í þessu máli má ekki gleyma, að dómurinn kemst að því að málið heyri tvímælalaust undir 197. grein almennra hegningalaga, þe. að starfsemi byrgisins heyri undir þá grein.

Mér finnst ólíklegt að Hæstiréttur komist að annari niðurstöðu í því lykilatriði, því í dómnum eru færð sannfærandi rök að svo skuli líta á.

Einnig, að ef dómurinn er lesinn, þe. það sem kemur fram hjá ákærendum, þá lítur málið miklu verr út en í fyrstu Þetta er bara miklu verra en mátti skilja eftir umfjöllun Kompáss á sínum tíma. Í rauninni, að mínu áliti, alveg hroðalegt.

Ákærði neitar öllum eða flestum ákærum, en það kemur vel fram í dóminum að frambuður ákærenda er sannfærandi og trúverðugur en útskýringar eða afsakanir hins ákærða mjög ósannfærandi (nánast útí hött)

Málið snýst um hroðalega misnotkun á aðstöðu þar sem annar aðilinn hefur algjöra yfirbuðarstöðu gagnvart sjúkum einstaklingi. Td segir í dóminum:

"Ákærði ýmist taldi kærendum trú um að það væri vilji Guðs að þeir þóknuðust honum eða að BDSM-kynlíf myndi hjálpa þeim að ná andlegum bata.

Þrátt fyrir að kærendur hafi verið farnir frá Byrginu þegar sum af brotunum gegn þeim voru framin, lítur dómurinn svo á að áframhaldandi meðferðarviðtöl kærenda eftir að veru þeirra í Byrginu lauk, þátttaka þeirra í lofgjörðum, samkomum og fyrirlestrum, svo og huglæg afstaða þeirra allra til ákærða, staðfesti að þeir hafi allir verið áfram í trúnaðarsambandi sem skjólstæðingar ákærða þar til yfir lauk.

Af öllu því sem að framan er rakið varðandi kæru hvers og eins brotaþola, er talið sannað að ákærði misnotaði aðstöðu sína og fjárhagslega yfirburði, veikleika skjólstæðinga sinna og leit þeirra í trúna á Guð, í þeim tilgangi að fullnægja eigin hvötum og kynlífsfíkn.

Það er mat dómsins að ákærði hafi unnið markvisst að því að fá kærendur til fylgilags við sig og virðist hann hafa valið sér fórnarlömb sem áttu mjög erfiða kynlífsreynslu að baki. Þá er það ákærða til refsiþyngingar að hann fékk í nokkrum tilvikum fleiri með sér til kynlífsiðkana ásamt viðkomandi stúlku og braut þá enn frekar gegn skjólstæðingi sínum."

(Úr dómi)

Einnig finnst mér alveg athyglisverð spurning sem kom fram hjá mæðrum stúlknanna einhversstaðar, hvort ekki sé hægt að sækja ríkið til saka fyrir að láta fársjúka einstaklinga í hendurnar á bara einhverjum útí bæ, án alls eftirlits og eftirfylgni hvað væri í gangi...jú jú, það var talað um að guðsorð væri lesið yfir sjúklingunum...allt í gúddý... ég meina, þetta er bara eins og á Miðöldum.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Bætur eru of háar. Kynlífið sem þarna var gert hversu ógeðslegt sem það kann einhverjum að finnast var milli fullorðinna einstaklinga og því bætur hlægilegar. Guðmundur ætti að fá bætur fyrir að einkamyndbandi var lekið af þessu fólki á netið eða hvað?

Hvernig dettur þér í hug að láta svona út úr þér?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ætli Guðmundur guðsmaður flokkist ekki undir psykopath,

frúin þarf að sæta refsingu líka,

hvað með hlut Jóns Arnarrs?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Er þetta ekki grín??? :blink: Eða er þessi Arnþrúður ekki með neina starfsemi fyrir ofan viðbeinin???

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ég er hissa á að dómurinn sé ekki þyngri.

Þarna er um að ræða mörg fórnarlamb. Brotin eru sérstaklega alvarleg vegna þess að þau eru framin af einstakling sem var treyst fyrir fórnarlömbunum og misnotaði aðstöðu sína svona herfilega. Þetta eru því ekki aðeins brot gegn þessum fórnarlömbum heldur þjóðfélaginu í heild sinni. Guðmundur telur sig saklausan. Varla neitar hann því sem birst hefur opinberlega á myndbandi. Telur Guðmundur kannski að það sem hann gerði hafi verið í góðu lagi?

Sök ríkisins er einnig mikil. Í fyrsta lagi nær það ekki nokkurri átt að fela svona starfsemi aðila sem hefur enga sérfræðiþekkingu án eftirlits. Svo liggur það fyrir að landlæknir fékk bréf með ábendingum um kynferðislega misnotkun en aðhafðist ekkert. Það er svo með ólíkindum að svona starfsemi fái mikla fjármuni frá ríkinu án þess að neitt sé fylgst með í hvað peningarnir fara né að bókhald sé fært skilmerkilega.

Það kæmi mér ekki á óvart ef Hæstiréttur þyngdi dóminn.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Samkvæmt þessu viðtali og því sem fram kemur í dómnum

er hér á ferðinni í besta falli furðulegur harmleikur,

spurning hvort þetta lið er sakhæft? Kannski það verði vörnin í málinu að dæma ,,forstöðumannshjónin" inn á hæli?

Viðtalið Innlent | 16.05.2008 10:21:54

Elska manninn minn

Guðmundur og Helga.

Helga Haraldsdóttir, eiginkona Guðmundar Jónssonar, fyrrverandi forstöðumanns Byrgisins, trúir því að sannleikurinn komi í ljós á endanum. Hún segir síðasta föstudag, er Guðmundur var dæmdur til 3 ára fangelsisvistar fyrir kynferðisbrot, hafa verið einn versta dag lífsins. Engu að síður er baráttuhugur í Helgu, hún ber höfuðið hátt og er stolt af eiginmanni sínum. Í gær var DV með viðtal við Helgu sem dv.is birtir hér í heild sinni.

„Síðasti föstudagur er erfiðasti dagur sem ég hef upplifað því dómurinn var skiljanlega mikið áfall. Þrátt fyrir þetta styð ég minn mann að sjálfsögðu, líkt og ég hef alltaf gert, og elska hann. Ég veit sannleikann og ég trúi ekki öðru en að hann komi í ljós á endanum. Sú trú heldur mér gangandi,“ segir Helga Haraldsdóttir, eiginkona Guðmundar Jónssonar, fyrrverandi forstöðumanns meðferðarheimilisins Byrgisins til 20 ára, í samtali við DV.

Guðmundur var á föstudag dæmdur í þriggja ára fangelsi fyrir kynferðisbrot gegn fjórum konum sem voru skjólstæðingar hans á meðferðarheimilinu Byrginu. Á mánudagskvöld var síðan ráðist á hann fyrir utan nýja heimilið hans í þéttbýliskjarnanum Borg í Grímsnesi. Að eigin sögn var Guðmundur margsinnis kýldur hnefahöggum og grýttur steinhnullungum þannig að skurðir hlutust í andliti, vör sprakk og postulínstennur skekktust. Þá segir hann árásamanninn hafa skemmt bíl hans og ráðist á eftir honum inn á heimilið vopnaður grjóthnullungi.

Ber höfuðið hátt

Helga segir það hafa verið skelfilegt að upplifa innrás á heimili sitt og á eiginmann sinn. Hún óttaðist um öryggi barna sinna „Út af fyrir sig skil ég alveg að árásarmaðurinn geti verið í ójafnvægi en sem móðir var ég mjög hrædd um börnin mín. Þau voru mér efst í huga þegar árásin stóð yfir og ég var mjög þakklát nágrönnum okkar sem hjálpuðu krökkunum,“ segir Helga.

Aðspurð segir Helga síðustu misseri hafa verið rússíbanareið þar sem tilfinningarnar sveiflist upp og niður. Hún þakkar ómetanlegan stuðning sem þau hjónin hafa fengið frá fjölda fólks. „Ég er bara mannleg og auðvitað hefur þetta verið mjög erfitt. Við förum hins vegar í gegnum þennan mótbyr en þetta fer vel á endanum. Það er mjög gott að lifa við þá hugsun og það hjálpar manni á þessum erfiðu tímum,“ segir Helga.

„Ég hef alltaf verið kletturinn í þessari baráttu en viðurkenni að á föstudaginn leið mér mjög illa. Ég finn að nú er ég að eflast aftur. Ég ber höfuðið hátt og er mjög stolt af mínum manni. Ég veit hvað er satt í þessu og það veit Guð líka.“

Mikill hlýhugur

Er blaðamaður DV náði tali af Helgu voru þau hjónin stödd á ferðalagi með börnum sínum. Ákvörðunina um ferðalagið tóku þau meðvitað til að hlúa að börnum sínum og hlaða batteríin. „Við urðum hreinlega að kúpla okkur aðeins út úr þessu öllu. Um leið og við höfum fundið fyrir miklum stuðningi hefur verið ofsalega erfitt að upplifa mótbyrinn, allar lygarnar, óþverrann og skítinn um okkur. Ég get eiginlega ekki lýst því hversu erfitt það er að vita til þess að vera eilíflega á milli tannanna á fólki og hversu erfitt það getur verið að leiðrétta allt það ljóta sem sagt hefur verið um okkur,“ segir Helga.

„Það sem hefur hjálpað mér mjög mikið er hinn mikli hlýhugur í kringum okkur, allir ættingjarnir, vinirnir og samstarfsmennirnir sem hafa stutt okkur dyggilega. Þeirra stuðningur, bros og hlý orð hafa verið ómetanleg. Mér finnst svo gott að upplifa hversu margir hafa trú á manni og vilja styðja okkur áfram. “

Börnin eru hetjur

„Börnin okkar eru algjörar hetjur og sem betur fer hefur verið vel hlúð að þeim af fólki alls staðar í kringum þau. Þau hafa aldrei orðið fyrir neinu aðkasti og blessunarlega hefur þessi vitleysa ekki bitnað á börnunum,“ bætir Helga við.

Aðspurð segir Helga dóminn yfir Guðmundi engu breyta í sínum huga og sem fyrr beri hún sterkar tilfinningar til hans. „Þetta breytir alls ekki mínum tilfinningum, ég elska minn mann og stend með honum áfram. Ég þekki hann svo vel og það hvarflar ekki að fólki sem þekkir hann að trúa þessu upp á hann,“ segir Helga.

„Ég er algjörlega sannfærð. Hins vegar er mjög erfitt að sætta sig við það að fjöldi fólks í þjóðfélaginu trúi þessum ásökunum jafnvel. Það er mjög erfitt og hryllilegt að hugsa til þess að fólk trúi þessu upp á okkur og mér finnst vont að þurfa að vera í þeirri stöðu að vera að útskýra að við séum ekki svona fólk. Ég veit hins vegar ekki hvernig við náum að vinna gegn því.“

Hlýr og næmur húmoristi

Helga segir alla fjölskylduna í algjöru sjokki yfir dómnum gegn Guðmundi. Henni finnst mjög erfitt að vita til þess að faðir hennar hafi þurft að hafa áhyggjur af málinu á dánarbeði sínum. „Pabbi lést síðasta sumar og hann þurfti að hafa áhyggjur af þessu máli öllu fram á síðasta dag. Mér finnst erfitt að hugsa til þess. Hann hafði hins vegar alltaf trú á okkur báðum og eitt af því síðasta sem hann sagði við mig var: Helga mín, ég er svo feginn að þú gafst ekki upp,“ segir Helga og tekur hlé á máli sínu.

„Guðmundur er minn besti vinur og besti faðir sem hægt er að hugsa sér. Stundum verð ég dálítið afbrýðisöm því krakkarnir leita mikið til hans. Hann er ofsalega hlýr, mikill húmoristi og mjög næmur því hann veit alltaf hvernig mér líður. Þetta hryllilega og ógeðslega mál hefur ekki náð að breyta þeirri mynd sem við höfum af honum því við vitum betur. Miðað við alla málavexti ber ég mig bara vel. Ég á mér þá von að málið verði tekið upp aftur og það er baráttuhugur í mér,“ bætir Helga við.

Ritstjórn - ritstjorn@dv.is

Share this post


Link to post
Share on other sites
Samkvæmt þessu viðtali og því sem fram kemur í dómnum

er hér á ferðinni í besta falli furðulegur harmleikur,

spurning hvort þetta lið er sakhæft? Kannski það verði vörnin í málinu að dæma ,,forstöðumannshjónin" inn á hæli?

Viðtalið Innlent | 16.05.2008 10:21:54

Elska manninn minn

Guðmundur og Helga.

Helga Haraldsdóttir, eiginkona Guðmundar Jónssonar, fyrrverandi forstöðumanns Byrgisins, trúir því að sannleikurinn komi í ljós á endanum. Hún segir síðasta föstudag, er Guðmundur var dæmdur til 3 ára fangelsisvistar fyrir kynferðisbrot, hafa verið einn versta dag lífsins. Engu að síður er baráttuhugur í Helgu, hún ber höfuðið hátt og er stolt af eiginmanni sínum. Í gær var DV með viðtal við Helgu sem dv.is birtir hér í heild sinni.

„Síðasti föstudagur er erfiðasti dagur sem ég hef upplifað því dómurinn var skiljanlega mikið áfall. Þrátt fyrir þetta styð ég minn mann að sjálfsögðu, líkt og ég hef alltaf gert, og elska hann. Ég veit sannleikann og ég trúi ekki öðru en að hann komi í ljós á endanum. Sú trú heldur mér gangandi,“ segir Helga Haraldsdóttir, eiginkona Guðmundar Jónssonar, fyrrverandi forstöðumanns meðferðarheimilisins Byrgisins til 20 ára, í samtali við DV.

Guðmundur var á föstudag dæmdur í þriggja ára fangelsi fyrir kynferðisbrot gegn fjórum konum sem voru skjólstæðingar hans á meðferðarheimilinu Byrginu. Á mánudagskvöld var síðan ráðist á hann fyrir utan nýja heimilið hans í þéttbýliskjarnanum Borg í Grímsnesi. Að eigin sögn var Guðmundur margsinnis kýldur hnefahöggum og grýttur steinhnullungum þannig að skurðir hlutust í andliti, vör sprakk og postulínstennur skekktust. Þá segir hann árásamanninn hafa skemmt bíl hans og ráðist á eftir honum inn á heimilið vopnaður grjóthnullungi.

Ber höfuðið hátt

Helga segir það hafa verið skelfilegt að upplifa innrás á heimili sitt og á eiginmann sinn. Hún óttaðist um öryggi barna sinna „Út af fyrir sig skil ég alveg að árásarmaðurinn geti verið í ójafnvægi en sem móðir var ég mjög hrædd um börnin mín. Þau voru mér efst í huga þegar árásin stóð yfir og ég var mjög þakklát nágrönnum okkar sem hjálpuðu krökkunum,“ segir Helga.

Aðspurð segir Helga síðustu misseri hafa verið rússíbanareið þar sem tilfinningarnar sveiflist upp og niður. Hún þakkar ómetanlegan stuðning sem þau hjónin hafa fengið frá fjölda fólks. „Ég er bara mannleg og auðvitað hefur þetta verið mjög erfitt. Við förum hins vegar í gegnum þennan mótbyr en þetta fer vel á endanum. Það er mjög gott að lifa við þá hugsun og það hjálpar manni á þessum erfiðu tímum,“ segir Helga.

„Ég hef alltaf verið kletturinn í þessari baráttu en viðurkenni að á föstudaginn leið mér mjög illa. Ég finn að nú er ég að eflast aftur. Ég ber höfuðið hátt og er mjög stolt af mínum manni. Ég veit hvað er satt í þessu og það veit Guð líka.“

Mikill hlýhugur

Er blaðamaður DV náði tali af Helgu voru þau hjónin stödd á ferðalagi með börnum sínum. Ákvörðunina um ferðalagið tóku þau meðvitað til að hlúa að börnum sínum og hlaða batteríin. „Við urðum hreinlega að kúpla okkur aðeins út úr þessu öllu. Um leið og við höfum fundið fyrir miklum stuðningi hefur verið ofsalega erfitt að upplifa mótbyrinn, allar lygarnar, óþverrann og skítinn um okkur. Ég get eiginlega ekki lýst því hversu erfitt það er að vita til þess að vera eilíflega á milli tannanna á fólki og hversu erfitt það getur verið að leiðrétta allt það ljóta sem sagt hefur verið um okkur,“ segir Helga.

„Það sem hefur hjálpað mér mjög mikið er hinn mikli hlýhugur í kringum okkur, allir ættingjarnir, vinirnir og samstarfsmennirnir sem hafa stutt okkur dyggilega. Þeirra stuðningur, bros og hlý orð hafa verið ómetanleg. Mér finnst svo gott að upplifa hversu margir hafa trú á manni og vilja styðja okkur áfram. “

Börnin eru hetjur

„Börnin okkar eru algjörar hetjur og sem betur fer hefur verið vel hlúð að þeim af fólki alls staðar í kringum þau. Þau hafa aldrei orðið fyrir neinu aðkasti og blessunarlega hefur þessi vitleysa ekki bitnað á börnunum,“ bætir Helga við.

Aðspurð segir Helga dóminn yfir Guðmundi engu breyta í sínum huga og sem fyrr beri hún sterkar tilfinningar til hans. „Þetta breytir alls ekki mínum tilfinningum, ég elska minn mann og stend með honum áfram. Ég þekki hann svo vel og það hvarflar ekki að fólki sem þekkir hann að trúa þessu upp á hann,“ segir Helga.

„Ég er algjörlega sannfærð. Hins vegar er mjög erfitt að sætta sig við það að fjöldi fólks í þjóðfélaginu trúi þessum ásökunum jafnvel. Það er mjög erfitt og hryllilegt að hugsa til þess að fólk trúi þessu upp á okkur og mér finnst vont að þurfa að vera í þeirri stöðu að vera að útskýra að við séum ekki svona fólk. Ég veit hins vegar ekki hvernig við náum að vinna gegn því.“

Hlýr og næmur húmoristi

Helga segir alla fjölskylduna í algjöru sjokki yfir dómnum gegn Guðmundi. Henni finnst mjög erfitt að vita til þess að faðir hennar hafi þurft að hafa áhyggjur af málinu á dánarbeði sínum. „Pabbi lést síðasta sumar og hann þurfti að hafa áhyggjur af þessu máli öllu fram á síðasta dag. Mér finnst erfitt að hugsa til þess. Hann hafði hins vegar alltaf trú á okkur báðum og eitt af því síðasta sem hann sagði við mig var: Helga mín, ég er svo feginn að þú gafst ekki upp,“ segir Helga og tekur hlé á máli sínu.

„Guðmundur er minn besti vinur og besti faðir sem hægt er að hugsa sér. Stundum verð ég dálítið afbrýðisöm því krakkarnir leita mikið til hans. Hann er ofsalega hlýr, mikill húmoristi og mjög næmur því hann veit alltaf hvernig mér líður. Þetta hryllilega og ógeðslega mál hefur ekki náð að breyta þeirri mynd sem við höfum af honum því við vitum betur. Miðað við alla málavexti ber ég mig bara vel. Ég á mér þá von að málið verði tekið upp aftur og það er baráttuhugur í mér,“ bætir Helga við.

Ritstjórn - ritstjorn@dv.is

En ætli hann-honum-standi með henni :LOL

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!


Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.


Sign In Now
Sign in to follow this  
Followers 0

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.