Sign in to follow this  
Followers 0
Zyklus

Kreppa?

77 posts in this topic

Væntingar til hvers? Að aðrir taki hærri lán til að borga þér hagnað?

Nákvæmlega!!!!

Mundu.. "Vöxtur" hins Íslenska bankakerfis!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nákvæmlega!!!!

Mundu.. "Vöxtur" hins Íslenska bankakerfis!

Hvernig fer þetta samtal fram milli erlenda lánveitans og íslenska lántakans? Ég vil lán til að kaupa hagnað af engu?

Það hlýtur að vera einhver tenging milli hagnaðins á hlutabréfamarkði og hagnaði fyrirtæjanna sjálfra?

Share this post


Link to post
Share on other sites
Hvernig fer þetta samtal fram milli erlenda lánveitans og íslenska lántakans? Ég vil lán til að kaupa hagnað af engu?

Það hlýtur að vera einhver tenging milli hagnaðins á hlutabréfamarkði og hagnaði fyrirtæjanna sjálfra?

Því miður ekki.

Hagnaður fyrirtækjana getur aldrei greitt kostnaðinn af skuldsetningu hlutabréfafjallsins.

Enda vöxtur þess næstum algjörlega óháður rekstri og rekstrarstærðum fyrirtækjanna sjálfra.

Svo dæmi sé tekið, þá reiknar enginn með að arðgreiðslur af einu né neinu hlutabréfi greið fjármagnskostnaðinn af lántökum vegna kaupa í hlutabréfum. Menn reikna aðeins með hækkunum.

Svo ég útskýri umræðuna hér að framan, varðandi útflutningstekjurnar.

Hugsaðu þér, útflutnings og þjónsutujöfnuður okkar í gjaldeyri er um 200 miljarðar (Útflutningstekjur 240 miljarðar, þjónustujöfnuður -50 miljarðar) Innflutningur okkar 400 miljarðar, þ.e. halli upp á 200 miljarða í tekjum og aðföngum. Hvernig í ósköpunum ætlar þú að útskýra greiðslugetu hagkerfisins af rekstri upp á -200 miljarða til viðbótar þeim mismun sem er á fjármagn- tekju og gjöldum, afborgunum vegna erlendra eigna og lána?

Mismunur sem hleypur einn og sér á hundruðum miljarða!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Því miður ekki.

Hagnaður fyrirtækjana getur aldrei greitt kostnaðinn af skuldsetningu hlutabréfafjallsins.

Enda vöxtur þess næstum algjörlega óháður rekstri og rekstrarstærðum fyrirtækjanna sjálfra.

Svo dæmi sé tekið, þá reiknar enginn með að arðgreiðslur af einu né neinu hlutabréfi greið fjármagnskostnaðinn af lántökum vegna kaupa í hlutabréfum. Menn reikna aðeins með hækkunum.

Svo ég útskýri umræðuna hér að framan, varðandi útflutningstekjurnar.

Hugsaðu þér, útflutnings og þjónsutujöfnuður okkar í gjaldeyri er um 200 miljarðar (Útflutningstekjur 240 miljarðar, þjónustujöfnuður -50 miljarðar) Innflutningur okkar 400 miljarðar, þ.e. halli upp á 200 miljarða í tekjum og aðföngum. Hvernig í ósköpunum ætlar þú að útskýra greiðslugetu hagkerfisins af rekstri upp á -200 miljarða til viðbótar þeim mismun sem er á fjármagn- tekju og gjöldum, afborgunum vegna erlendra eigna og lána?

Mismunur sem hleypur einn og sér á hundruðum miljarða!

Þetta er gæti allt verið rétt hjá þér um að við getum ekki borgað að lánunum okkar.

En þetta er tengt hlutabréfaverð og hagnaður fyrirtækjanna. Menn kaupa hlutabréfin til að eignast framtíðarhagnaðinn. En málið er að enginn veit hver framtíðarhagnaðurinn verður. Því er þetta sennilega rétt hjár þér. Menn keyptu í fyrirtækjum á uppgangstímum og menn voru ofurbjartsýnir um að þetta mundi hækka svona mikið lengi vel. En ástæðan fyrir þessari bjartsýni var að fyrirtækjum gekk vel í því hagstæða umhverfi sem var á alþjóðalegum fjármagnsmarkaði. Það vita allir að vextir fara upp og niður en enginn veit hvenær eða hve lengi. Þannig það var algjört glapræði að halda að vextir mundu haldast lágir til lengri tíma. Útrásin gekk ekki vel vegna snilli íslendinganna heldur vegna þess að vextir voru það lágir að þeir gátu bætt upp vankanta íslensku útrásarvíkinganna. Hannes Smárasvon sem dæmi. Svo um leið og dró fyrir sólu á fjármálamarkaði, í raun kom mikið óveður þá hægði á útrásinni. En hvort spilaborgin falli kemur í ljós þegar á að borga til baka lánin með lánum á hærri vöxtum.

Bah, skil ég ekki umræðuna. Kjaftæði.

Pointið hjá mér er sem sagt að það er einhver innstæða fyrir hækkunum en ekki svona mikil. Spurningin er sú hækkunin nóg til að bjarga okkur frá gjaldþroti. Það veit enginn.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Því miður ekki.

Hagnaður fyrirtækjana getur aldrei greitt kostnaðinn af skuldsetningu hlutabréfafjallsins.

Enda vöxtur þess næstum algjörlega óháður rekstri og rekstrarstærðum fyrirtækjanna sjálfra.

Svo dæmi sé tekið, þá reiknar enginn með að arðgreiðslur af einu né neinu hlutabréfi greið fjármagnskostnaðinn af lántökum vegna kaupa í hlutabréfum. Menn reikna aðeins með hækkunum.

Svo ég útskýri umræðuna hér að framan, varðandi útflutningstekjurnar.

Hugsaðu þér, útflutnings og þjónsutujöfnuður okkar í gjaldeyri er um 200 miljarðar (Útflutningstekjur 240 miljarðar, þjónustujöfnuður -50 miljarðar) Innflutningur okkar 400 miljarðar, þ.e. halli upp á 200 miljarða í tekjum og aðföngum. Hvernig í ósköpunum ætlar þú að útskýra greiðslugetu hagkerfisins af rekstri upp á -200 miljarða til viðbótar þeim mismun sem er á fjármagn- tekju og gjöldum, afborgunum vegna erlendra eigna og lána?

Mismunur sem hleypur einn og sér á hundruðum miljarða!

Vantar ekki eitthvað aðeins inní þetta hjá þér.

Segjum að ég taki erlent lán fyrir milljón $ Fyrir lánið kaupi ég fyrirtæki í USA sem kostar milljón $

Fyrirtækið er í ágætis rekstri og hagnaður eftir afskriftir og fjármagnskostnað er 100 þús $

Þar sem fyrirtækið er staðsett í USA þá fæ ég tekjurnar inn í fyrirtækið í dollurum.

Er það ekki hagnaðurinn af fyrirtækinu sem borgar afborganir af láninu ?

Vantar ekki inn í þessa umræðu að mikið af erlendum skuldum beri líka erlendan arð ?

Ég held að það sé einföldun að tala um að búið sé að taka lán fyrir gjaldeyri uppá mörg þúsund milljarða og breyta því öllu í eignir á Íslandi sem einungis bera íslenskar krónur í arð.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Vantar ekki eitthvað aðeins inní þetta hjá þér.

Segjum að ég taki erlent lán fyrir milljón $ Fyrir lánið kaupi ég fyrirtæki í USA sem kostar milljón $

Fyrirtækið er í ágætis rekstri og hagnaður eftir afskriftir og fjármagnskostnað er 100 þús $

Þar sem fyrirtækið er staðsett í USA þá fæ ég tekjurnar inn í fyrirtækið í dollurum.

Er það ekki hagnaðurinn af fyrirtækinu sem borgar afborganir af láninu ?

Vantar ekki inn í þessa umræðu að mikið af erlendum skuldum beri líka erlendan arð ?

Ég held að það sé einföldun að tala um að búið sé að taka lán fyrir gjaldeyri uppá mörg þúsund milljarða og breyta því öllu í eignir á Íslandi sem einungis bera íslenskar krónur í arð.

Það er allt annað að kaupa fyrirtæki og geta tekið út arðinn persónulega upp í afborganir og vaxtagreiðslur fyrir láninu eða kaupa í íslenskum hlutabréfasjóðum, þar sem þú færð mjög sjaldan arðgreiðslur.

Heildarskuldir okkar nema 9000 miljörðum. En í þessu samhengi er ég ekki að tala um heildarskuldir. Aðeins þær skuldir sem eru á bak við "prentunina", þ.e. Gjafakvótann, íslenska hlutabréfamarkaðinn og hækkun eigna eins og fasteigna, jarða og annara fyrirtækja (sem eru ekki á markaði)

Þessar skuldir eru ekki að ávaxta sig í erlendri mynt. Samt eru skuldirnar í erlendum gjaldmiðli.

Landið eða þjóðarskútan ber sig ekki fyrir fjármagnsliði, hvernig í ósköpunum á hún að fara að bera sig með fjöll af skuldum umfram eignir? Og innlendar eignir byggðar á loftbólukonsepti eins og gjafakvóta, hækkunum á fasteignum, eignum og hlutabréfum sem eru langt, langt, langt umfram þess virði sem hagnaður og aðrgreiðslur gætu borið.

En þetta er tengt hlutabréfaverð og hagnaður fyrirtækjanna....

Í raun er þetta mjög, mjög einfalt. Hagnaður af rekstri fyrirtækja er mældur í prósentum. Hann er af heildarveltu fyrirtækisins. Þannig ef fyrirtæki er með 100 miljónir í veltu og hagnast um 10%, þá er hagnaðurinn 10 miljónir osfv.

Nú er ég búinn að margstagast á heildartekjum þjóðarbúsins í erlendri mynt. Athugaðu, HEILDAR TEKJUM. Ekki hagnaði.

Einu get ég lofað þér, heildartekjur þjóðarbúsins geta ekki stærðfræðilega dugað fyrir fjármagnskostnaði af 8-9000 miljörðum í erlendum skuldum. Þá sé miðað við Libor vexti um 5%. Hvað þá ef tekið er tillit til álagsins sem er í dag kringum 7%!!

Því að 5% af 9000 miljörðum eru 450 miljarðar!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Það er allt annað að kaupa fyrirtæki og geta tekið út arðinn persónulega upp í afborganir og vaxtagreiðslur fyrir láninu eða kaupa í íslenskum hlutabréfasjóðum, þar sem þú færð mjög sjaldan arðgreiðslur.

Heildarskuldir okkar nema 9000 miljörðum. Ég er ekki að tala um heildarskuldir. Aðeins þær skuldir sem eru á bak við "prentunina", þ.e. Gjafakvótann, íslenska hlutabréfamarkaðinn og hækkun eigna eins og fasteigna, jarða og annara fyrirtækja (sem eru ekki á markaði)

Þessar skuldir eru ekki að ávaxta sig í erlendri mynt. Samt eru skuldirnar í erlendum gjaldmiðli.

Landið eða þjóðarskútan ber sig ekki fyrir fjármagnsliði, hvernig í ósköpunum á hún að fara að bera sig með fjöll af skuldum umfram eignir? Og innlendar eignir byggðar á loftbólukonsepti eins og gjafakvóta, hækkunum á fasteignum, eignum og hlutabréfum sem eru langt, langt, langt umfram þess virði sem hagnaður og aðrgreiðslur gætu borið.

Í raun er þetta mjög, mjög einfalt. Hagnaður af rekstri fyrirtækja er mældur í prósentum. Hann er af heildarveltu fyrirtækisins. Þannig ef fyrirtæki er með 100 miljónir í veltu og hagnast um 10%, þá er hagnaðurinn 10 miljónir osfv.

Nú er ég búinn að margstagast á heildartekjum þjóðarbúsins í erlendri mynt. Athugaðu, HEILDAR TEKJUM. Ekki hagnaði.

Einu get ég lofað þér, heildartekjur þjóðarbúsins geta ekki stærðfræðilega dugað fyrir fjármagnskostnaði af 8-9000 miljörðum í erlendum skuldum. Þá sé miðað við Libor vexti um 5%. Hvað þá ef tekið er tillit til álagsins sem er í dag kringum 7%!!

Því að 5% af 9000 miljörðum eru 450 miljarðar!

Ég held að þú sért enn að miskilja þetta talsvert. Ætli stór hluti af þessum skuldum séu ekki komin frá fyrirtækjum eins og þeim sem Björgólfur á úti og Bakkabræður og Baugur svo einhver séu tekin. Þessi erlendu fyrirtæki eru að standa undir afborgunum á þeim lánum sem á þeim hvíla. Það er svo aftur annað mál hvort það myndist mikill hagnaður í þessum fyrirtækjum eftir afskriftir og afborganir lána.

Það er ekki hægt að leggja dæmið upp eins og þú ert að gera að segja að heildarskuldir þjóðarinnar séu 9000 milljarðar en útflutningstekjur eru einungis 200 milljarðar á ári. Það mundi aldrei ganga upp. Það vantar ansi mikið uppá að þetta sé svona.

Það sem ég er að segja er að mikið af erlendum skuldum bera erlendan arð. Þau lán sem Íslendingar greiða af með útflutningstekjunum eru miklu lægri en 9000 milljarðar því annars væri engin möguleiki að við gætum greitt lánin til baka en þannig er þetta ekki.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Trúðu mér, ég er ekki að misskilja. Ég veit að stór hluti skuldana er erlenda útrásin. Heildarskuldir þjóðarbúsins eru um 9000 miljarðar, reyndar uppreiknað gróflega af mér.

Þú getur ekki sagt að það séu einhverjar tekjur einhversstaðar sem síðan hvergi koma fram.

Rekstrarreikningur Íslensku þjóðarskútunnar er ekki falinn og skrifaður með ósýnilegu bleki. Tölurnar sem við sjáum, eru tölurnar sem um er verið að ræða.. punktur og barasta!

Og hér að framan er ég aðeins að tala um loftbóluféð, ekki þær meintu erlendu eignir sem sagðar eru standa undir sér á móti drjúgum hluta erlendra skulda. Ég hef samt mjög litla trú á að þessar eignir séu að bera sig og greiða arð inn í landið í erlendri mynt sem svo aftur útskýrir "vaxta" þörf bankanna okkar. Menn þurfa alltaf meira og meira lánsfé til að halda því sem þeir hafa.

En umræðan sem ég er að beina kastljósinu að núna í síðustu innleggjum, er skuldirnar á bak við íslensku hlutabréfin, íslensku fasteignahækkunina, íslenska gjafakvótann osfv.

Eignir sem bera fleiri þúsundir miljarða á bakinu en skila ekki krónu í erlendri mynt inn í þjóðfélagið. Veit að kvótinn skilar, en ekki sem slíkur per.se. Þ.e. umfram það sem við fengjum án hans og hans skuldsetningar.

Hér er staða okkar í gjaldeyrisviðskiptum við útlönd. Ekkert falið, ekkert ósýnilegt. Nákvæmlega svona var staðan 2006. Síðan þá hefur hún versnað enda fjármagnskostnaður snarhækkað og skuldirnar einnig.

Útflutningur alls...................................................243.461

Innflutningur alls, fob.............................................400.005

Vöruskiptajöfnuður.................................................
-156.544

Þjónustutekjur alls.................................................128.414

Þjónustuútgjöld alls................................................180.198

Þjónustujöfnuður....................................................
-51.784

Vöru- og þjónustujöfnuður..........................................
-208.328

Vextir og aðrar þáttatekjur........................................
-100.810

Rekstrarframlög......................................................
-2.468

Viðskiptajöfnuður..................................................
-311.606

Share this post


Link to post
Share on other sites
Trúðu mér, ég er ekki að misskilja. Ég veit að stór hluti skuldana er erlenda útrásin. Heildarskuldir þjóðarbúsins eru um 9000 miljarðar, reyndar uppreiknað gróflega af mér.

Þú getur ekki sagt að það séu einhverjar tekjur einhversstaðar sem síðan hvergi koma fram.

Rekstrarreikningur Íslensku þjóðarskútunnar er ekki falinn og skrifaður með ósýnilegu bleki. Tölurnar sem við sjáum, eru tölurnar sem um er verið að ræða.. punktur og barasta!

Og hér að framan er ég aðeins að tala um loftbóluféð, ekki þær meintu erlendu eignir sem sagðar eru standa undir sér á móti drjúgum hluta erlendra skulda. Ég hef samt mjög litla trú á að þessar eignir séu að bera sig og greiða arð inn í landið í erlendri mynt sem svo aftur útskýrir "vaxta" þörf bankanna okkar. Menn þurfa alltaf meira og meira lánsfé til að halda því sem þeir hafa.

En umræðan sem ég er að beina kastljósinu að núna í síðustu innleggjum, er skuldirnar á bak við íslensku hlutabréfin, íslensku fasteignahækkunina, íslenska gjafakvótann osfv.

Eignir sem bera fleiri þúsundir miljarða á bakinu en skila ekki krónu í erlendri mynt inn í þjóðfélagið. Veit að kvótinn skilar, en ekki sem slíkur per.se. Þ.e. umfram það sem við fengjum án hans og hans skuldsetningar.

Hér er staða okkar í gjaldeyrisviðskiptum við útlönd. Ekkert falið, ekkert ósýnilegt. Nákvæmlega svona var staðan 2006. Síðan þá hefur hún versnað enda fjármagnskostnaður snarhækkað og skuldirnar einnig.

Útflutningur alls...................................................243.461

Innflutningur alls, fob.............................................400.005

Vöruskiptajöfnuður.................................................
-156.544

Þjónustutekjur alls.................................................128.414

Þjónustuútgjöld alls................................................180.198

Þjónustujöfnuður....................................................
-51.784

Vöru- og þjónustujöfnuður..........................................
-208.328

Vextir og aðrar þáttatekjur........................................
-100.810

Rekstrarframlög......................................................
-2.468

Viðskiptajöfnuður..................................................
-311.606

Ert þú að segja að af 9000 milljarða erlendum skuldum séu tekjurnar einungis 200 milljarðar ? Ég spyr þá bara í hvað fóru allar þessar skuldir ef þær bera engan arð ? Ég held að það sé nú eitthvað bogið við þessa framsetningu og það vanti inn í dæmið tekjurnar sem koma af erlendum eignum.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ert þú að segja að af 9000 milljarða erlendum skuldum séu tekjurnar einungis 200 milljarðar ? Ég spyr þá bara í hvað fóru allar þessar skuldir ef þær bera engan arð ? Ég held að það sé nú eitthvað bogið við þessa framsetningu og það vanti inn í dæmið tekjurnar sem koma af erlendum eignum.

Reyndar ekki.

Ég sé ekki hvað er á bak við vexti og þáttatekjur. En mismunurinn er 100 miljarðar eignunum í óhag bara fyrir 2006. Síðan skal ég alveg viðurkenna það að ég átta mig ekki alveg á því hvað sé flokkað undir þjónustugjöld við útlönd, sem er gríðarlega há tala, eða um 180 miljarðar!!!

Staðreyndin sem ég er að reyna að varpa ljósi á, eru skuldirnar á bak spútnik "eignirnar" hér á klakanum. Eignir sem skipta þúsundum miljarða í skuldsetningu. Minnir endilega að ég hafi séð töluna 42% í því samhengi hversu mikið hlutfall af útlánum bankanna sé með veðum í hlutabréfum.

Sú tala segir í raun allt sem segja þarf.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Menn skyldu varast að taka tölur frá feu trúanlegar, hann hefur verið staðinn að því að fara ansi djarft með tölur.

Í fyrsta lagi þá var staða þjóðarbúsins gagnvart útlöndum á 3. ársfjórðung 2007 svona (skv. gögnum frá SÍ):

Erlendar eignir 5.878.141

Erlendar skuldir 7.255.444 (feu talar um 9000 milljarða, en hvað eru 2000 milljarðar á milli manna?)

Hrein staða við útlönd -1.377.303

(tölur í milljónum ISK)

Hér er staða okkar í gjaldeyrisviðskiptum við útlönd. Ekkert falið, ekkert ósýnilegt. Nákvæmlega svona var staðan 2006. Síðan þá hefur hún versnað enda fjármagnskostnaður snarhækkað og skuldirnar einnig.

Hér fer feu enn og aftur ranglega með tölur. Staðan hefur einmitt EKKI versnað. Viðskiptahallinn hefur verið að minnka smátt og smátt. Og má þar nefna að jöfnuður þáttatekna hefur snarbatnað. Var rúmir 8 milljarðar í plús 3. ársfjórðung 2007.

Af hverju feu er svona mikið í mun að mála hlutina dekkri en þeir eru er mér hulin ráðgáta.

Annars verða birtar nýjar tölur á morgun frá SÍ. Þá verður gaman að sjá hvort staðan sé nú jafn slæm eins og feu vill meina.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Það fór sem Feu grunaði.

Eins og sjá má á þessu súluriti eru erlendar skuldir komnar yfir 8000 miljarða. 31.12.2007 var gengisvísitalan um 120. Í dag er hún 131 sem er um 8-9% munur. Þannig er ljóst að erlendar skuldir okkar í dag eru um 9.000 miljarðar eins og ég talaði um hér fyrir nokkrum dögum.

post-21-1204650094_thumb.jpg

Það sem ég ekki skil, er þessi hækkun á eignum í miðjum hrunadansi verðbréfa og fjárfestingafyrirtækja. Hræddur um að hér sé verið að teygja sig ansi langt í bókhaldstrixum og í það jafnvel að það sé ekki alveg 100% raunveruleg innistæða á bak við þessar ehmmm... "eignir"

Viðskiptahalli var 91 ma.kr. á síðasta fjórðungi ársins saman¬borið við 29 ma.kr. á þriðja ársfjórðungi. Meginskýring lakari viðskipta jafnaðar er að jöfnuður þáttatekna versnaði um 68 ma.kr. Það skýrist af talsverðum samdrætti í ávöxtun hlutafjár, að mestu í formi neikvæðrar endurfjárfestingar, en á móti vega hærri vaxta¬tekjur af skuldabréfum.

Share this post


Link to post
Share on other sites

En feu. Hvað ef við myndum bara ganga í Evrópusambandið og taka upp evruna? Ganga í myntbandalag við stærstu skuldunautana? Myndi þá ekki viðskiptahallinn og neikvæð staða við útlönd hverfa eins og dögg fyrir sólu? Ég meina menn eru ekki mikið að velta fyrir sér neikvæðri stöðu Kópavogs við Reykjavík, enda eru sveitarfélögin í myntbandalagi.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Feu, þú veist að þegar gengið fellur þá hækka ekki bara skuldirnar í íslenskum krónum talið, heldur líka eignirnar.

Hrein staða þjóðarbúsins við útlönd í árslok 2007 var -1.844.996 milljónir ISK, hún versnar um sirka 500 milljarða miðað við árslok 2006. Og það er vissulega áhyggjuefni hversu skuldsett þjóð Ísland er, enda held ég að það neiti því enginn.

Góðu fréttirnar eru hins vegar að viðskiptahallinn er að minnka og voru t.d. tekjur af útflutningi vara og þjónustu 450 milljarðar árið 2007 samanborið við 372 milljarða árið 2006. Viðskiptahallinn árið 2007 er tæpir 200 milljarðar sem er sirka 96 milljörðum minna en árið 2006.

Share this post


Link to post
Share on other sites
En feu. Hvað ef við myndum bara ganga í Evrópusambandið og taka upp evruna? Ganga í myntbandalag við stærstu skuldunautana? Myndi þá ekki viðskiptahallinn og neikvæð staða við útlönd hverfa eins og dögg fyrir sólu? Ég meina menn eru ekki mikið að velta fyrir sér neikvæðri stöðu Kópavogs við Reykjavík, enda eru sveitarfélögin í myntbandalagi.

Því miður er þetta ekki svona einfalt. Í fyrsta lagi tökum við ekki upp Evruna við það eitt að ganga í Evrópusambandið. Og í öðru lagi, þá þurfum við að vera búin að ná tökum á efnahagslífi okkar þar með talinn viðskiptahalla, vexti og verðbólgu áður en við getum gengið inn í Emu sem er myntbandalagið.

Og jafnvel þegar við værum búin að þessu, þá mundum við ekki geta prentað peninga eins og við verum vön, því við yrðum að lúta EMU í peningamálum.

Feu, þú veist að þegar gengið fellur þá hækka ekki bara skuldirnar í íslenskum krónum talið, heldur líka eignirnar.

Hrein staða þjóðarbúsins við útlönd í árslok 2007 var -1.844.996 milljónir ISK, hún versnar um sirka 500 milljarða miðað við árslok 2006. Og það er vissulega áhyggjuefni hversu skuldsett þjóð Ísland er, enda held ég að það neiti því enginn.

Góðu fréttirnar eru hins vegar að viðskiptahallinn er að minnka og voru t.d. tekjur af útflutningi vara og þjónustu 450 milljarðar árið 2007 samanborið við 372 milljarða árið 2006. Viðskiptahallinn árið 2007 er tæpir 200 milljarðar sem er sirka 96 milljörðum minna en árið 2006.

Jújú.. en á meðan gengisvísitalan hækkaði nánast ekkert frá Q3-Q4 (hækkaði mest eftir áramót) þá hrundu erlend verðbréf á haustmánuðum. Þannig hefðu erlendar eignir átt að lækka.

Og auðvitað slær á viðskipta- og vöruskiptahallann á meðan vextir eru svona dýrir. En taktu eftir, það er hver frjálshyggjuguttinn á öðrum að væla um eftirgjöf og meiri slaka. Meiri slaka til að blása lofti í bóluna eins og í hlutabréfamarkaðinn sem er sveltur í dag af lánsfé. Menn ekki bara hungrar ðí prentunina heldur eru þeir einnig með fráhvarfseinkenni.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Og nb. hrein skulda staða við útlönd án áhætttufjármagns er í kringum 2.400 miljarða 31.12.2007

Síðan þá hefur gengið fallið um 8-9% og verðbréf hrunið.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Menn geta ímyndað sér þróunina í ljósi svona frétta.

Umleið lækka hlutabréf um heim allan.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Sign in to follow this  
Followers 0

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.