Sign in to follow this  
Followers 0
Ingimundur Kjarval

Jón Sullenberger opnar vefsíðu.

455 posts in this topic

.

Share this post


Link to post
Share on other sites

.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Atvinnurógi: "Auðvitað sýnir fólk helst það sem það vill sýna og felur annað. Það gerðu Baugsmenn. Stjórnandi þessa vefs, besti vinur Jóns Ásgeirs, geymdi tölvupóstana hans en þeim var eytt. Og mundu að þetta fyrirtæki hans gefur sig út fyrir að vista heimasíður og öryggisafritun gagna. Í ljósi þess er varla hægt að líta á tölvupóstana sem viljandi eytt á afar hentugum tíma. Þeir vildu ekki sýna þá." Hér skipta máli hinir leyndu þræðir sem þeir vilja vita vita um. Það eru engar tilviljanir í þessu máli.

Og er það atvinnurógur? Núnú. Ég tel það frekar vott um að Jón Ásgeir gat treyst á besta vin sinn til að standa við sitt gagnvart honum.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Og er það atvinnurógur? Núnú. Ég tel það frekar vott um að Jón Ásgeir gat treyst á besta vin sinn til að standa við sitt gagnvart honum.

Af hverju gat JÁJ ekki treyst sinni eigin töludeild hjá Baugi til að stjórna tölvupóstmálum sínum? Hann er í raun að leggja á sig og aðra auka vinnu til að halda sínu og Trggva utandyra. JÁJ er það skynsamur maður að ég geri ekki þáð fyrir að hann geri það að tilefnislausu.......

Án skýringa koma mér bara tvær ástæður í huga. Annaðhvort var eitthvað að fela eða að þeir sem voru í tölvudeildinni hjá Baug var ekki treystandi (þeir sáu samt um tölvupóstana fyrir restina af liðinu).

Share this post


Link to post
Share on other sites
Af hverju gat JÁJ ekki treyst sinni eigin töludeild hjá Baugi til að stjórna tölvupóstmálum sínum? Hann er í raun að leggja á sig og aðra auka vinnu til að halda sínu og Trggva utandyra. JÁJ er það skynsamur maður að ég geri ekki þáð fyrir að hann geri það að tilefnislausu.......

Án skýringa koma mér bara tvær ástæður í huga. Annaðhvort var eitthvað að fela eða að þeir sem voru í tölvudeildinni hjá Baug var ekki treystandi (þeir sáu samt um tölvupóstana fyrir restina af liðinu).

Þetta snýst ekki um traust heldur forhyggju, atriði sem einhverjir kunna að kalla paranoju. Það vita það allir að tölvupóstfang hjá einkafyrirtækjum er ekkert einkamál hvers og eins. Aðrir starfsmenn hafa oft skoðað slíkan póst og notað gegn viðkomandi starfsmanni. Þá erum við ekki einu sinni byrjuð að tala um eitthvað sem er ólöglegt. Eða þegar opinberir aðilar fara að róta í dótinu manns og reyna að finna eitthvað á mann. Og þetta er aðeins toppurinn á ísjakanum. Ímyndaðu þér að hafa þína eigin einka tölvudeild sem safnar öllum upplýsingum frá ÖLLUM samstarfsmönnum þínum og ÖLLUM samkeppnisaðilum þínum og ÖLLUM þeim sem þú færð áhuga á að skoða nánar. Þessar njósnir eru svo auðveldar að það er eiginlega fyndið hvað fólk er grunlaust um þær.

Persónulega er ég á þeirri skoðun að öll viðskipti eigi að geta staðist opinbera skoðun eftirá alltaf.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Svo þú vilt meina að almenningur sem les/hlustar á fjölmiðlana eigi svo að dæma í málum?

Hafi síðasta orðið?

Þurfum við þá nokkuð dómstólana?

Það er eitt dæma eftir gildandi lögum eða dæma eftir almenningsáliti.

Ættiru þá ekki að ráðast á heimagarð þinn fyrst og heimta að bandaríska réttarkerfið verði lagt niður?

Kviðdómur óþarfur...múgurinn á götunni dæmir um sekt eða sakleysi.

Svo getur þú ekki kvartað yfir að Gestur Jónsson eða Jakob Möller hafi ekki komið í íslenska fjölmiðla, sem verjendur í Baugsmálinu. Þeir voru alltaf í fjölmiðlum á tímabili, að setja fram sína skoðun(sem auðvitað var sú eina rétta), svo oft að maður fékk á tilfinninguna að málareksturinn væri kominn úr dómsal í fjölmiðlana.

Svo voru þeir furðu lostnir, þegar dómsorð gekk svo gegn fullyrðingum þeirra.

Nei auðvitað eigum við ekki að láta dómstól götunnar ráða, en það þarf jafnvægi sem er ekki á Íslandi. Eru til dæmis einhverjir blaðamenn á Íslandi sem sérhæfa sig í að skrifa um dómsmál og gefa réttarkerfinu aðhald þannig? Mér sínist afstaða þeirra sem vinna í íslensku réttakerfi mest hroki, almenningi komi þetta ekki við, þeir viti miklu betur. Ætti í rauninni að snúa þessu við, dómarar ættu að standa upp firir almenningi en ekki almenningur firir dómurum, væri jákvæð táknræn breiting.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Úr hlutafélalögum: 104. gr. Hlutafélagi er hvorki heimilt að veita hluthöfum, stjórnarmönnum eða framkvæmdastjórum félagsins eða móðurfélags þess lán né setja tryggingu fyrir þá. Félagi er einnig óheimilt að veita þeim lán eða setja fyrir þann tryggingu sem giftur er eða í óvígðri sambúð með aðila skv. 1. málsl. eða er skyldur honum að feðgatali eða niðja ellegar stendur hlutaðeigandi að öðru leyti sérstaklega nærri. Ákvæði þessarar málsgreinar taka þó ekki til venjulegra viðskiptalána.

Hefur ákæruvaldið haft að engu þetta hérna: "Ákvæði þessarar málsgreinar taka þó ekki til venjulegra viðskiptalána" eða fer ég með rangt mál hérna? Ég hafði hreinlega ekki tekið eftir þessu áður, datt í hug að fletta þessu upp í hlutafélalögum sem Alþingi samþykkti.

Share this post


Link to post
Share on other sites
.

Þetta verður að teljast til með betri punktum sem sumir hafa látið frá sér fara.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Úr hlutafélalögum: 104. gr. Hlutafélagi er hvorki heimilt að veita hluthöfum, stjórnarmönnum eða framkvæmdastjórum félagsins eða móðurfélags þess lán né setja tryggingu fyrir þá. Félagi er einnig óheimilt að veita þeim lán eða setja fyrir þann tryggingu sem giftur er eða í óvígðri sambúð með aðila skv. 1. málsl. eða er skyldur honum að feðgatali eða niðja ellegar stendur hlutaðeigandi að öðru leyti sérstaklega nærri. Ákvæði þessarar málsgreinar taka þó ekki til venjulegra viðskiptalána.

Hefur ákæruvaldið haft að engu þetta hérna: "Ákvæði þessarar málsgreinar taka þó ekki til venjulegra viðskiptalána" eða fer ég með rangt mál hérna? Ég hafði hreinlega ekki tekið eftir þessu áður, datt í hug að fletta þessu upp í hlutafélögum sem Alþingi samþykkti.

Hvernig á ég að vita hvað er í gangi ég veit varla munin á viðskiptalánum og öðrum lánum. En ég veit þetta og veit það vel, hef gott nef firir pólitík og valdabaráttu og Baugsmálið virðist um lítið annað en valdabaráttu, Jón Gerald bara eitt peðið eða þá riddari ef þið viljið. Valdapólitík á Íslandi virðist snúast um og hefur í aldaraðir hverjir ráði ifir versluninni, hverjir selji fiskinn út og hverjir flitji inn mjölið. Svo einfalt er þetta að mínu mati.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Hann hefur fullan rétt á að birta þessi skjöl, ekki síður en Baugsmenn gerðu með allt sem þeir hafa birt, ss ákærurnar með lögmannaskýringum.

Flott framtak hjá Jóni G

Ekki skulum við heldur gleyma öllum skjölunum sem láku í Baugsmiðlana, sem örugglega

voru engar heimildir til að gera á sínum tíma, eins og þegar stjórnarskýrslur Baugs láku, og urðu til þess

að Guðfinna Bjarna og Þorgeir í Odda sögðu sig eðlilega samstundis úr stjórn félagsins vegna vantrausts á

vinnubrögð Jóns Ásgeirs.

Það er allt of mikið af vafasömum aðgerðum Baugsmanna í þessu máli, sem fær mig einfaldlega ekki að

trúa neinu sem frá þeim fer varðandi það.

Fyrir það er ég stimplaður Baugshatari sem vill þeim allt illt. :rolleyes:

Það sem er skemmtilegast við það, að mér getur ekki staðið meira á sama, - sér í lagi ef

Hæstiréttur dæmir þá seka.

Ég hef ekki neina samúð með neinum afbrotamönnum, - sama hvort um Jón eða Séra Jón er að ræða.

Því síður vil ég hugnast slíku liði, sama hverjir þeir eru og hvaða skítamálstað þeir reyna að verja.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Hvernig á ég að vita hvað er í gangi ég veit varla munin á viðskiptalánum og öðrum lánum. En ég veit þetta og veit það vel, hef gott nef firir pólitík og valdabaráttu og Baugsmálið virðist um lítið annað en valdabaráttu, Jón Gerald bara eitt peðið eða þá riddari ef þið viljið. Valdapólitík á Íslandi virðist snúast um og hefur í aldaraðir hverjir ráði ifir versluninni, hverjir selji fiskinn út og hverjir flitji inn mjölið. Svo einfalt er þetta að mínu mati.

Ef einhver getur sýnt mér hver varð fyrir tjóni, hver er tjónaþolinn í Baugsmálinu, hverju var stolið þannig að það réttlæti milljarðakostnað ríkisins í saksókninni fagna ég því að sjá vel rökstutt svar fyrir því, hvert var fjárhagslegt tjón af völdum sakborninga í málinu. Bókhaldsfærslur réttlæta ekki Baugsmálið, no way hose.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Lögmanninum sem póstaði mér, legg ég til við að hann sjái til þess með sínum sterku samböndum

við Baugsmenn að óværan og óþverrinn rimryts verði fjarlægður héðan fyrir fullt og fast sem þeirra málssvari

með hvað ráðum sem þeim eru færir, úr áróðurssveit Baugs, sem er örugglega ekkert mál.

Hann gæti þá haldið áfram óþverraskapnum undir sínu rétta nafni annarstaðar, Baugsmönnum til hugsanlegra heilla.

Með því er meintum hugsanlegum misskilningi um hver er hvað eytt fyrir fullt og allt sem hlýtur að teljast

góð niðurstaða fyrir alla.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Lögmanninum sem póstaði mér, legg ég til við að hann sjái til þess með sínum sterku samböndum

við Baugsmenn að óværan og óþverrinn rimryts verði fjarlægður héðan fyrir fullt og fast sem þeirra málssvari

með hvað ráðum sem þeim eru færir, úr áróðurssveit Baugs, sem er örugglega ekkert mál.

Hann gæti þá haldið áfram óþverraskapnum undir sínu rétta nafni annarstaðar, Baugsmönnum til hugsanlegra heilla.

Með því er meintum hugsanlegum misskilningi um hver er hvað eytt fyrir fullt og allt sem hlýtur að teljast

góð niðurstaða fyrir alla.

??????

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hvað kemur þetta Jóni Geraldi við?:

Innlent | mbl.is | 30.6.2006 | 13:22

Verið að lýsa viðskiptum en ekki lagabroti

"Arngrímur Ísberg, héraðsdómari, vísaði í dag 1. kafla nýrrar ákæru í Baugsmálinu frá dómi en sá ákæruliður fjallar um meint auðgunarbrot Jóns Ásgeirs Jóhannessonar, forstjóra Baugs Group, í tengslum við viðskipti með Vöruveltuna, þáverandi eiganda 10-11 verslananna. Segir dómarinn að í ákæruliðnum sé ekki lýst broti heldur viðskiptum sem kunni að hafi verið óhagstæð fyrir Baug en hugsanlega hagstæð fyrir Jón Ásgeir og aðra Arngrímur hafnaði hins vegar kröfu um að vísa frá öðrum liðum ákærunnar, 18 að tölu.

Í niðurstöðu Héraðsdóms Reykjavíkur, segir að í umræddum ákærulið sé lýst viðskiptum með hlutafé í til­­tekinni verslanakeðju sem virðast hafa hafist 7. október 1998 með því að Jón Ásgeir keypti allt hlutfé í Vöruveltunni fyrir tilgreint verð. Í langri greinargerð, sem komi á eftir hinum eiginlega ákærulið, sé lýst margvíslegum viðskiptum með hlutféð og að hluta til með fasteignir. Af ákærunni verði ráðið, að þessu við­skipta­ferli hafi lokið vorið 1999 með því að Baugur hf. hafi keypt 70% hlutfjár í félaginu fyrir til­tekið verð.

Er Jón Ásgeir sakaður um að hafa beitt stjórn Baugs hf. blekkingum í auðg­un­ar­skyni með því að leyna því að hann væri raunverulegur seljandi hlutafjárins ásamt Fjár­fari ehf. og umráðamaður og stjórnandi Fjárfars. Jafnframt með því að vekja hjá stjórn Baugs þá hugmynd, að seljandi hlutafjárins ásamt Fjárfari ehf. væri Helga Gísla­dóttir en Jón Ásgeir hafði keypt allt hlutafé Vöruveltunnar af Helgu þann 7. október 1998 fyrir 1.150.000.000 krónur og var enn eigandi 25% hlutafjárins en Fjár­far eigandi 45,2% þess.

Þá kemur fram í ákærunni að Baugur hafi goldið 325 milljónum króna hærra verð fyrir hluta­féð en það sem Jón Ásgeir hafði greitt fyrir það og teljist það tjón Baugs. Jón Ásgeir og aðilar tengdir honum hafi hins vegar ekki auðgast nema um að minnsta kosti 200 milljónir króna þar eð þeir hafi haft kostnað af viðskiptunum.

Í úrskurði héraðsdóms segir að í lögum um meðferð opinberra mála komi fram hvað greina skuli í ákæru: hvert brotið sé sem ákært sé út af, hvar og hvenær það sé talið framið, heiti þess að lögum og önnur skilgreining og loks heimfærsla þess til laga og stjórnvaldsfyrirmæla, ef því sé að skipta. Til að ákæra geti uppfyllt þessi skilyrði lag­anna verði verknaðarlýsing hennar að vera þannig úr garði gerð að hvorki ákærði né dómari þurfi að vera í vafa um hvaða refsiverð háttsemi ákærða er gefin að sök. Verði að vera hægt að ráða þetta af ákærunni einni saman og skipti engu hvaða ályktanir megi draga af rann­sóknargögnum eða hvað ákærða kunni að vera ljóst vegna rannsóknar málsins. Með ákær­unni eigi þannig að leggja fullnægjandi grundvöll að málinu svo hægt sé að fella dóm á það samkvæmt því sem í ákærunni er tilgreint, enda verði ákærði ekki dæmdur fyrir aðra hegðun en þá sem í ákæru greinir.

Viðskipti en ekki lagabrot

Dómurinn segir að í 1. lið ákærunnar sé aðallega lýst viðskiptum með hlutafé sem Jón Ásgeir eigi að hafa keypt og síðan selt Baugi allmörgum mánuðum síðar, án þess að láta þess getið að hann væri seljandinn. Baugur eigi að hafa greitt hærra verð fyrir hlutaféð en Jón Ásgeir greiddi. Mis­mun­urinn sé tap Baugs en verulegur hluti hans sé hagnaður Jóns Ásgeirs og til­greindra einka­hlutafélaga. Því sé ekki lýst í ákæruliðnum að Jón Ásgeir hafi haft fé af Baugi heldur verði helst ráðið af honum, að verið sé að lýsa því að Baugur kynni að hafa getað, eða hafi átt að geta, gert betri kaup ef Jón Ásgeir hefði unnið að viðskiptunum á annan veg. Verknaðarlýsing ákæru sé samkvæmt þessu ekki lýsing á fjársvikum heldur við­skiptum sem kunni að hafi verið óhagstæð fyrir Baug en hugsanlega hagstæð fyrir Jón Ásgeir og aðra. Ákæran sé því að þessu leyti ekki í samræmi við framangreint ákvæði c – liðar 116. gr. laga um meðferð opinberra mála.

Til vara eru Jóni Ásgeiri gefin að sök umboðssvik með því að hafa með fram­an­greindri hátt­semi misnotað aðstöðu sína sem forstjóri Baugs og komið því til leiðar að stjórn félags­ins veitti honum umboð til að binda það við kaup á mestum hluta hluta­fjár í tilteknu fyrir­tæki en með þessari misnotkun á aðstöðu hafi Jón Ásgeir og til­tekin einkahlutafélög auðgast. Segir dómurinn að í ljósi þess, að komist hafi verið að þeirri niðurstöðu að í ákærunni væri ekki lýst auðgunarbroti heldur við­skiptum sem kunni að hafa verið óhagstæð fyrir Baug en hagstæð Jóni Ásgeiri, sé ákæran því að þessu leyti heldur ekki í samræmi við lög um meðferð opinberra mála.

Ákæru ekki vísað frá í heild

Verjendur Jóns Ásgeirs og Tryggva Jónssonar, fyrrum aðstoðarforstjóra Baugs, kröfðust þess að ákærunni yrði vísað frá í heild. Því hafnar dómarinn og segir, að ákæru­valdið hafi haft heimild til þess að gefa út nýja ákæru og verði málinu ekki vísað frá dómi af þeirri ástæðu að í lögum um meðferð opinberra mála sé ekki bein heimild til útgáfu hennar. Þá segir dómarinn, að útgáfa ákærunnar hafi ekki dregist þar sem ákært hafi verið að nýju tæpum sex mánuðum eftir frávísun fyrri ákærunnar og sé það innan hæfilegs tíma.

Verjendurnir töldu einnig að öðru lagi byggja ákærðu á því að grundvelli málsins hafi verið raskað í nýrri ákæru. Segir dómurinn m.a. að vegna þess að fyrri ákæran er ónýt sé ákæruvaldinu heimilt að orða ákæruliði með öðrum hætti enda sé nýtt mál lagt fyrir dóm­stól­inn þótt byggt sé að langmestu leyti á sömu rannsókn og eldra málið.

Þá töldu verjendur að verulegir gallar væru á rannsókn málsins. Dómurinn segir, að eftir að ákæra hafi verið gefin út hvíli sú skylda á dómara að kanna hvort einhverjir þeir gallar séu á málatilbúnaði ákæruvaldsins að varðað gætu frávísun. Þessi athugun, jafnvel þótt hún leiddi í ljós galla og hvort sem ákæruvaldið bætti úr þeim eða ekki, bindi ekki hendur dóm­arans. Hann geti hvenær sem er eftir þingfestingu vísað máli frá dómi, þótt engin krafa komi fram um það, ef hann telji svo bersýnilega ann­marka vera á málinu að ekki verði úr þeim bætt undir rekstri þess.

„Settur ríkissaksóknari hefur metið gögn málsins samkvæmt nefndri lagagrein, lokið rann­sókn þess og tekið ákvörðun um útgáfu ákæru. Meðferð málsins hingað til hefur ekki leitt í ljós neina þá meinbugi á lögreglurannsókn þess að varðað gætu frá­vísun af þeim sökum. Það girðir hins vegar ekki fyrir að til frávísunar geti komið á síðari stigum, komi eitt­hvað í ljós við meðferð málsins fyrir dómi sem ekki verði bætt úr, sbr. tilvitnað ákvæði," segir í úrskurðinum.

Verjandi Jóns Geralds Sullenbergers krafðist frávísunar á þeim ákæruliðum sem að Jóni Gerald snéri á þeirri forsendu, að sak­sóknari við embætti ríkislögreglustjóra hafi með bréfum 14. október og 20. desember 2005 lýst því yfir að ákvörðun hafi verið tekin um að gefa ekki út ákæru á hendur honum. Í úrskurði héraðsdóms segir m.a., að ekki sé hægt að líta á þessi bréf og framburð saksóknarans sem tilkynningu um að fallið hafi verið frá sak­sókn enda hafði Jón Gerald þá ekki stöðu sak­born­ings og þessum tilkynningum var ekki beint til hans. Ákæruvaldið hafi þannig hvorki fellt niður mál á hendur Jóni Gerald né fallið frá saksókn á hendur honum og því standi ákvæði laga um meðferð opinberra mála ekki í vegi að settur ríkis­sak­sóknari ákæri hann."

Share this post


Link to post
Share on other sites
Úr hlutafélalögum: 104. gr. Hlutafélagi er hvorki heimilt að veita hluthöfum, stjórnarmönnum eða framkvæmdastjórum félagsins eða móðurfélags þess lán né setja tryggingu fyrir þá. Félagi er einnig óheimilt að veita þeim lán eða setja fyrir þann tryggingu sem giftur er eða í óvígðri sambúð með aðila skv. 1. málsl. eða er skyldur honum að feðgatali eða niðja ellegar stendur hlutaðeigandi að öðru leyti sérstaklega nærri. Ákvæði þessarar málsgreinar taka þó ekki til venjulegra viðskiptalána.

Hefur ákæruvaldið haft að engu þetta hérna: "Ákvæði þessarar málsgreinar taka þó ekki til venjulegra viðskiptalána" eða fer ég með rangt mál hérna? Ég hafði hreinlega ekki tekið eftir þessu áður, datt í hug að fletta þessu upp í hlutafélalögum sem Alþingi samþykkti.

Lögfræðideild Háskólans í Reykjavík, þar sem Jón Steinar og Sigurður Tómas kenndu báðir ásamt Jóni HB, efndu til opins fundar til að halda uppi þeim áróðri að baugsmenn hefði brotið lög með þessum lántökum. Sigurður Líndal skrifaði grein í dagblað og benti fyrrverandi nemendum sínum á að hér hefði verið um viðskiptalán að ræða sem lögin næðu ekki yfir.

Þó að Gaumur eða Jón Ásgeir hafi stundum skuldað Baugi á einum reikningi gat því verið öfugt farið á öðrum reikningi. Ég héld að ég fari með rétt með að Jón Ásgeir hafi fullyrt að aldrei hafi hallað á Baug vegna stöðunnar á þessum viðskiptamannareikningum. Það sem Baugur átti útistandandi var alltaf minna en það sem Baugur skuldaði vegna þessara reikninga.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Lögfræðideild Háskólans í Reykjavík, þar sem Jón Steinar og Sigurður Tómas kenndu báðir ásamt Jóni HB, efndu til opins fundar til að halda uppi þeim áróðri að baugsmenn hefði brotið lög með þessum lántökum. Sigurður Líndal skrifaði grein í dagblað og benti fyrrverandi nemendum sínum á að hér hefði verið um viðskiptalán að ræða sem lögin næðu ekki yfir.

Þó að Gaumur eða Jón Ásgeir hafi stundum skuldað Baugi á einum reikningi gat því verið öfugt farið á öðrum reikningi. Ég héld að ég fari með rétt með að Jón Ásgeir hafi fullyrt að aldrei hafi hallað á Baug vegna stöðunnar á þessum viðskiptamannareikningum. Það sem Baugur átti útistandandi var alltaf minna en það sem Baugur skuldaði vegna þessara reikninga.

Þá vaknar grundvallarspurning sem verður líklega svarað eftir að málinu lýkur.

Hversvegna var seilst svona langt gegn þessu fólki?

Nú má saksóknari ekki gefa út ákærur nema meiri líkur frekar en minni eru á sakfellingu.

Share this post


Link to post
Share on other sites

þetta er á engan hátt viðskiptalán.

Þarna er jáj að lána sjálfum sér til að geta keypt í Baugi í gegn um allskonar leppa. Það er á engan hátt viðskiptalán... ef svo er þá er ALLT viðskitpalán.

Share this post


Link to post
Share on other sites
þetta er á engan hátt viðskiptalán.

Þarna er jáj að lána sjálfum sér til að geta keypt í Baugi í gegn um allskonar leppa. Það er á engan hátt viðskiptalán... ef svo er þá er ALLT viðskitpalán.

Yeah, well, you know, that's your opinion, man...

Share this post


Link to post
Share on other sites
þetta er á engan hátt viðskiptalán.

Þarna er jáj að lána sjálfum sér til að geta keypt í Baugi í gegn um allskonar leppa. Það er á engan hátt viðskiptalán... ef svo er þá er ALLT viðskitpalán.

Þarna var Jón Ásgeir að taka lán til að hliðra til fyrir viðskiptum sem voru til mikilla hagsbóta fyrir Baug. Munur á viðskiptalánum og öðrum lánum er að viðskiptalán eru til stutts tíma oft án fasts gjalddaga. Lánveitingar eru til lengri tíma með föstum gjalddögum.

Svo má endalaust deila um hvar mörkin eru. Aðalatriðið er að Baugur tapaði engu á þessum viðskiptum. Og vegna fjárhagslegrar stöðu stöðu Gaums og Jóns Ásgeis var engin hætta á að Baugur myndi tapa. Líkurnar á að Baugur myndi hagnast voru hins vegar verulegar. Þetta var spurning um gagnkvæmt traust. Jóni var treyst til að hafa visst frjálsræði vegna þess að þannig þótti liklegra að hann mundi auka hagnað Baugs sem reyndist rétt mat.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Þarna var Jón Ásgeir að taka lán til að hliðra til fyrir viðskiptum sem voru til mikilla hagsbóta fyrir Baug. Munur á viðskiptalánum og öðrum lánum er að viðskiptalán eru til stutts tíma oft án fasts gjalddaga. Lánveitingar eru til lengri tíma með föstum gjalddögum.

Svo má endalaust deila um hvar mörkin eru. Aðalatriðið er að Baugur tapaði engu á þessum viðskiptum. Og vegna fjárhagslegrar stöðu stöðu Gaums og Jóns Ásgeis var engin hætta á að Baugur myndi tapa. Líkurnar á að Baugur myndi hagnast voru hins vegar verulegar. Þetta var spurning um gagnkvæmt traust. Jóni var treyst til að hafa visst frjálsræði vegna þess að þannig þótti liklegra að hann mundi auka hagnað Baugs sem reyndist rétt mat.

Þetta eru fullt af lánum til fullt af einstaklinga og fyrirtækjum

OG MENN MEGA EKKI BJRÓTA LÖG ÞÓ ÞOLANDINN TAPI EKKI Á ÞVÍ. Ef stjórn baugs hefði keypt vöruveltuna beint af fyrri eigendum EÐA EF stjórnin hefði vitað að JÁJ ætti vöruveltuna, þá hefði þeir getað sett annan í jobbið til að semja við JÁJ. OG grætt þannig á því.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Sign in to follow this  
Followers 0

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.