Sign in to follow this  
Followers 0

Bæling hluttekningar er sögð geta leitt til siðferðisbrests


7 posts in this topic

Posted (edited)

Sá frétt á ScienceDaily þar sem segir frá rannsókn einni sem á að gefa til kynna að þegar fólk bæli hluttekningu (compassion) sína, þá geti það leitt til þess að það dragi úr siðgæði þess í leiðinni.

Suppressing Feelings of Compassion Makes People Feel Less Moral ScienceDaily (Mar. 15, 2012) — It's normal to not always act on your sense of compassion -- for example, by walking past a beggar on the street without giving them any money. Maybe you want to save your money or avoid engaging with a homeless person. But even if suppressing compassion avoids these costs, it may carry a personal cost of its own, according to a new study published in Psychological Science, a journal of the Association for Psychological Science. After people suppress compassionate feelings, an experiment shows, they lose a bit of their commitment to morality. Normally, people assume that ignoring their compassionate feeling doesn't have any cost -- that you can just suppress your sympathy and walk on. But Daryl Cameron and Keith Payne of the University of North Carolina at Chapel Hill, the authors of the paper, suspected that wasn't true. "Compassion is such a powerful emotion. It's been called a moral barometer," Cameron says. A sense of other people's suffering may even be the foundation of morality -- which suggests that suppressing that sense might make people feel less moral. The researchers showed each participant in their experiment a slideshow of 15 images of subjects including homeless people, crying babies, and victims of war and famine. Each participant was given one of three tasks. Some were told to try not to feel sympathy, some were told to try not to feel distress (an unpleasant, non-moral feeling), and the rest were told to experience whatever emotions come to them. The instructions were detailed, telling the people who were supposed to suppress an emotion exactly what that emotion was and that they should do their best to eliminate it. After each participant watched the slideshow, they were tested on whether they believed that moral rules have to be followed all the time and how much they cared about being a moral person. People who had suppressed compassion did, apparently, have a change in their sense of morality: they were much more likely to either care less about being moral or to say that it's all right to be flexible about following moral rules. Cameron thinks this is because suppressing feelings of compassion causes cognitive dissonance that people have to resolve by rearranging their attitudes or beliefs about morality. Choosing not to be kind is a common experience. "Many of us do this in daily life," Cameron says -- whether it's declining to give money to a homeless person, changing the channel away from a news story about starving people in a far-off land, or otherwise failing to help someone in need. "In past work, we've shown that people suppress their compassion when faced with mass suffering in natural disasters and genocide. To the degree that suppressing compassion changes how people care about or think about morality, it may put them more at risk for acting immorally."
Edited by spectromacht

Share this post


Link to post
Share on other sites

Posted (edited)

Þetta mjög lógískt í raun og veru. Hugsun okkar hefur áhrif á tilfinnngar okkar sem síðan hefur áfram áhrif á hugsun okkar og svo framvegis. Ef við ýtum frá okkur hugsunum um að það skipti máli hvernig fólki kringum okkur líður, er auðvitað líklegt að við þróum bara með okkur þess háttar hugsanir. Siðferði er sprottið af þessu, siðferði snýst um ábyrgðartilfinningu gagnvart öðrum. Þess vegna er hægt að kenna börnum siðferði og að hafa hluttekningu en einungis á þann hátt að þau lifi með fólki sem sýnir hluttekningu í verki og ræði um að skylda okkar sé að hjálpast að.

Edited by Óradís

Share this post


Link to post
Share on other sites

Posted

Að bæla tilfinningar er ein aðal aðferð manneskjunnar til að höndla það sem virðist vera of yfirþyrmandi til að horfast í augu við. Gæti verið að óvilji okkar til að skoða og tala um eigið kynlíf geti valdið álíka getuleysi í sýn okkar á þann málaflokk? Að bæling á kynlífi geri manneskjuna kynferðislega “dysfunktionell” á sama máta og bæling á hluttekningu gerir fólk samviskulaust?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Posted

Að bæla tilfinningar hefur ekki beinlínis hjálpað samkynhneigðum í gegnum tíðina. Veit ekki hvort það hefur leitt til siðferðisbrests, en það hefur hjálpað sjálfsvígstölum nokkuð.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Posted

Að bæla tilfinningar hefur ekki beinlínis hjálpað samkynhneigðum í gegnum tíðina. Veit ekki hvort það hefur leitt til siðferðisbrests, en það hefur hjálpað sjálfsvígstölum nokkuð.
Er sjálfsmorð ekki ákveðin tegund siðferðisbrests ef út í það er farið?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Posted

Er sjálfsmorð ekki ákveðin tegund siðferðisbrests ef út í það er farið?
Hvernig?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Posted

Að bæla tilfinningar hefur ekki beinlínis hjálpað samkynhneigðum í gegnum tíðina. Veit ekki hvort það hefur leitt til siðferðisbrests, en það hefur hjálpað sjálfsvígstölum nokkuð.
Það hjálpar engum að bæla tilfinningar.
Er sjálfsmorð ekki ákveðin tegund siðferðisbrests ef út í það er farið?
Rétt athugað, við höfum líka siðferðislega skyldu gagnvart okkur sjálfum. Sjálfsmorð er morð og við beinum því gegn okkur sjálfum. Í þessum tilfellum eru þó fáir sem krefjast “refsingar” fyrir “glæpinn” þó sumir kvarti yfir eigingirnd morðingjanns og úrræðisleysis hinns myrta.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!


Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.


Sign In Now
Sign in to follow this  
Followers 0