Sign in to follow this  
Followers 0
Ingimundur Kjarval

Sálarkreppa mín og íslenskir fjölmiðlar. Að vera ekki til.

73 posts in this topic

Þín orð en ekki mín. En er það rétt hjá mér að þú segir þetta í kaldhæðni, í rauninni að lýsa raunveruleikanum eins og þú sérð hann. Næst mun ég fara yfir hvers vegna þetta er næstum því rétt hjá þér og reyna að skýra hvers vegna og sögulegar forsendur fyrir því.

Skil ekki alveg hvers vegna þú telur þetta ranghugmynd hjá mér. Nema auðvitað að þetta sé kaldhæðni hjá þér, verst að sum okkar skiljum ekki kaldhæðni á stundum.

Fyrst fyrst. Auðvitað er afi minn jóhannes Kjarval listmálari og arfleið hans eign íslensku þjóðarinnar eins langt og það nær, fjölskylda hans á auðvitað að vera í skugga þess raunveruleika. En um leið eigum við rétt á að vera til og vera afkomendur hans með þau lagalegu réttindi sem því fylgir. Eða er það ekki?

Sem sagt, ætla að reyna að skýra í eins fáum orðum og ég get hvers vegna það er rétt hjá mér að við eigum ekki að vera til í huga ykkar. Afi er kominn af fólki fátækara en fátækt, fæddur í Meðallandinu seint á 19. öld, einn af 13 eða 14 börnum, rugla alltaf með þá tölu.

Nærri öll þeirra komust til manns held ég og mörg fluttu til vesturheims, ættir þar af þeim. Ef ég veit rétt, eina ástæðan að svona mörg komust upp að langafi átti að hafa verið góð skytta, stundað veiðar. Reikna með að Meðalandið hafi verið gjöfult, selur og fugl. Man að afabróðir Þorsteinn sagði frá því að þau hefðu borðað ál sem ekki var talinn matur almennt ef ég veit rétt.

Í enduminningum sínum segir Þorsteinn frá því að það hafi ekki verið föt á öll börnin, skipst á að nota þau og sum börnin í rúminu meða hin notuðu fötin. Ég man eftir að Þorsteinn sagði okkur frá því að hann hefði verið í vist sem barn, hvort hann var niðursetningur eða ekki veit ég bara ekki. En ég man að hann sagði okkur frá því að hann hefði þurft að bera vatn í eldhúsið 7 ára gamall, þá líklega úr læknum þó ég hafi ekki hugmynd.

Jæja meira seinna, þarf að keyra hey í kýrnar, meiri hluti dagsins fer svo í það með öðrum bústörfum. Gef kúnum annan hvern dag, þær orðnar svo margar að þetta eru að verða 9 til 10 heyrúllur annan hvern dag, hver þeirra upp á nærri 1000 pund, þá líklea yfir 400 kíló stykkið 4x5 feta rúllur, mjög þéttar. Svo eru það kindurnar, hrossin, gæsirinar, alla veganna fram að jólum :-). Endurnar, þeim að fækka þessa daganna og fylla frystirinn. Kalkúnarnir, perluhænurnar, hænurnar, gleymdi ég einhverju. Svo sannarlega "a funny farm". Snjór á jörðu og mjög kalt miðað við árstíma, þarf að klæða mig vel.

Edited by Ingimundur Kjarval

Share this post


Link to post
Share on other sites

En afi var fæddur inn í nýrri tíma en flest systkini sín, yngri þegar það skipti öllu máli, hungurþjóðfélagið að hverfa. Svo var líka að hann var sendur í fóstur sem barn austur á firði hjá ættingjum og kom aldrei aftur í Meðallandið. Ég minnist aðeins á hvaðan hann kom vegna þess að það skiptir máli hvernig hann var og hvernig þjóðin hagaði sér gagnvart honum.

Afi var á stundum trúður Íslands, mín skoðun að hann hafi aðeins hagað sér þannig vegna þess að honum var ekki gefið annað hlutverk, hafði að gera með hvaðan hann kom. Afi kemur svo til Reykjavíkur að austan, er á sjónum, fer í Flensborgarskólann, hvernig hann fékk stuðning til þess, hef ég ekki hugmynd. Hann teiknaði sem barn og síðan sem sjómaður og fyrirmenn í þjóðfélaginu stofna styrktarfélag í kringum hann, kallað Pictor.

Þaðan held ég að sé kominn tilfinning afa að hann hefði skuld að greiða íslensku þjóðfélagi, jafnvel eign hennar og að sú tilfinning hafi verið gagnkvæm, alla veganna hjá elítunni í Reykjavík. Hann fer svo til London, er í kringum Einar Ben þar, reynir að komast inn í Royal Academy, kemst ekki. Fer til Kaupmannahafnar, kemst endanlega inní konunglegu academíuna í Kaupmannahöfn. Gifitst ömmu og þau eignast tvö börn. Seinna flytja þau til Íslands og hjónabandið liðast í sundur og amma flytur aftur til Danmerkur með tvö börn. Hvað mikið af þessari atburðarrás mótaðist af tilfinningu afa að Ísland ætti hann, veit ég ekki en hef grun um að það hafi spilað inn í. Jafnvel hægt að sýna framá það í skrifum ömmu en hún var rithöfundur og nokkuð þekkt í Danmnörk fyrir stríð.

Sem sagt, afi hafði þessa mjög svo skrýtnu stöðu í þjóðfélaginu og gekk líklega upp í því að leika hlutverkið, hafði auðvitað að gera með af hvaða stétt hann var, ekki hluti af elítunni, hægt að krifja það nánar.

Pabbi, einkasonur afa, ákveður að flytja til hans rétt fyrir stríð, 18 ára. Bæði var að hann hafði verið kallaður í herinn ef ég veit rétt, og amma tekið upp við mann sem hreinlega hrakti hann af heimilinu. Sem kemur að öðru, ég með kenningu sem ég hef kannski litla stoð fyrir að fæðing pabba hafi kannski verið ein ástæðan að hjónabandið gekk ekki, pabbi og afi orðið keppinautar og það mótað samband þeirra alla tíð. Meira seinna

Share this post


Link to post
Share on other sites

IK er að skrifa um liðinn tíma, í dag hefur svona 99% þjóðarinnar ekki nokkra skoðun á Kjarvalsfjölskyldunni.

Var hún beitt fantaskap í gamla daga?

Já því ekki það. Hvers vegna ættum við ekki að trúa IK?

Valdaklíkur voru og eru til.

Ofbeldi, einelti og annar fantskapur sömuleiðis.

Varðandi málverkamálið þá var dæmt í því og féll þannig að borgin á málverkin.

Menn geta verið ósáttir við dóma Hæstaréttar, og eru oft, en þar er þó endastöðin.

Oft getur verið best að halda bara áfram -ok bölvandi- þaðan og áfram.

Skiptir það öllu nákvæmlega hver á þessi málverk, ef út í það er farið sérstaklega, er ekki aðalatriði að verkunum sé sómi sýndur

og minningu listamannsins?

Share this post


Link to post
Share on other sites

IK er að skrifa um liðinn tíma, í dag hefur svona 99% þjóðarinnar ekki nokkra skoðun á Kjarvalsfjölskyldunni.

Var hún beitt fantaskap í gamla daga?

Já því ekki það. Hvers vegna ættum við ekki að trúa IK?

Valdaklíkur voru og eru til.

Ofbeldi, einelti og annar fantskapur sömuleiðis.

Varðandi málverkamálið þá var dæmt í því og féll þannig að borgin á málverkin.

Menn geta verið ósáttir við dóma Hæstaréttar, og eru oft, en þar er þó endastöðin.

Oft getur verið best að halda bara áfram -ok bölvandi- þaðan og áfram.

Skiptir það öllu nákvæmlega hver á þessi málverk, ef út í það er farið sérstaklega, er ekki aðalatriði að verkunum sé sómi sýndur

og minningu listamannsins?

Já það er nú það. Hvers vegna getur þú ekki haft skoðun á því í eina áttina eða aðra, hvort það sé í lagi að Gunnlaugur Claesen hafi verið dómari í málinu meðan tveir mikilvægir aðilar að því og vitni í réttarsal voru nánir vinir hans. Það að þú getur ekki eða vilt ekki hafa skoðun á því sýnir framá að þú ert ekki heill í þessum skrifum þínum.

Svo skil ég þig ekki, ertu að segja eða ekki, að það sé best að þetta óréttlæti standi bara, búið og gert, það eina sem skipti máli að það sé hugsað vel um verkin. Hvar í ósköpunum hefur þú þær upplýsingar að það sé hugsað nógu vel um þær. Þeim sem liggja á þýfinu? Finnst þér í lagi að nota verk afa í þessa gjörningja?

Hvers vegna getur þú ekki Herkúles og aðrir, SVARAÐ ÞESSUM SPURNINGUM? Sýnir það ekki að ég hef rétt fyrir mér um að við fjöslkyldan eigum ekki að vera til í huga ykkar, að þið leiðið þessa spurningar hjá ykkur eimmitt vegna þess að við eigum ekki að vera til!

Og svo þetta með söguna. Vilt þú Herkúles að sagan sé aðeins skrifuð af stjórnmálamönnum um þá sjálfa, að ekkert annað skipti máli og eigi að gleymast sem fyrst. Það er staðreynd að afi var mikill örlagavaldur í sögu Íslands og ef að ég segi að afi hafi verið einn þeirra, bara með því að vera til og stunda list sína, sem gaf þjóðinn kjark til þess að vilja sjálfstæði, þá er það ekki svo fjarri lagi hjá mér.

Hvers vegna vilt þú Herkúles ekki að við reynum að skilja okkur sjálf? Og bara svo þú vitir, ég er algjörlega sannfærður um að ég muni endanlega vinna þetta mál, hvenær sem það verður, jafnvel alvarlega að hugsa um að bregða búi svo að ég geti einbeitt mér að því. Svo að spilltur Hæstaréttur er endastöðin? Ég held nú ekki!

Edited by Ingimundur Kjarval

Share this post


Link to post
Share on other sites

Er ekki rétt munað að þetta fór fyrir mannréttindadómstólinn líka?

Jæja, Herkúles hefur ekki sökkt sér ofan í alla málavöxtu og ætlar ekki kveða hér upp einhvern dóm,

hneigist þó eins og margir málverjar að trúa Ingimundi í þessu máli.

Það er óþarfi að æsa sig yfir íslenskum jólasveini eins og Herkúlesi, hvað þetta mál varðar:) Og líta á hann sem einhvern speking í því máli.

Vilji IK fórna öllu fyrir þetta mál, þá hann um það, en að klína því aftur og aftur á málverja hvað þá

alla Íslendinga að þeir telja Kjarvalsfjölskylduna eiga engan tilverurétt! Er aldeilis fráleitt og ætti ekki að þurfa að endurtaka hér aftur.

Stundum dettur manni Bjartur í Sumarhúsum í hug, skyldi IK hafa kynnt sér hans mál nýlega?

Hef ekki hugmynd um hvort hugsað er vel um verkin, fullyrti það ekki, tel það þó meira virði en eignarhaldið

Síðan er ágætt að minnast þess að það er margt óréttlætið í heiminum

Share this post


Link to post
Share on other sites

Er ekki rétt munað að þetta fór fyrir mannréttindadómstólinn líka?

Jæja, Herkúles hefur ekki sökkt sér ofan í alla málavöxtu og ætlar ekki kveða hér upp einhvern dóm,

hneigist þó eins og margir málverjar að trúa Ingimundi í þessu máli.

Það er óþarfi að æsa sig yfir íslenskum jólasveini eins og Herkúlesi, hvað þetta mál varðar:) Og líta á hann sem einhvern speking í því máli.

Vilji IK fórna öllu fyrir þetta mál, þá hann um það, en að klína því aftur og aftur á málverja hvað þá

alla Íslendinga að þeir telja Kjarvalsfjölskylduna eiga engan tilverurétt! Er aldeilis fráleitt og ætti ekki að þurfa að endurtaka hér aftur.

Stundum dettur manni Bjartur í Sumarhúsum í hug, skyldi IK hafa kynnt sér hans mál nýlega?

Hef ekki hugmynd um hvort hugsað er vel um verkin, fullyrti það ekki, tel það þó meira virði en eignarhaldið

Síðan er ágætt að minnast þess að það er margt óréttlætið í heiminum

Dáldið merkilegt með okkur Íslendinga, kannski að við séjum flest hjú ennþá, allaveganna andlega, þurfum að taka fram að við höfum ekki vit á hinu eða þessu og stígum ekki í vitið. Biggi lögga: "Ég er ekkert gáfumenni eða viskubrunnur", þú: "óþarfi að æsa sig yfir íslenskum jólasveini eins og Herkúlesi, hvað þetta mál varðar og líta á hann sem einhvern speking í því máli."

Hingað til hefur mér sýnst að þú sért alveg að minnsta kosti með normal gáfur og dómgreind, kannski að ég fari að efast um það, þú virðist ekki geta skilið mig.

Nú hef ég ítrekað spurt þig og ykkur hvort þér finnist í lagi að Gunnlaugur Claesen var dómari í málinu, þegar návinir hans Baldur Guðlaugsson og Davíð Oddsson voru aðilar að þvi og vitni. Þú hefur ekki viljað svara þessu einfalda atriði sem hefur ekkert að gera með að þekkja málið allt í botn.

Og ég segi aftur, ástæðan að mínu mati, að þú svarar þessu ekki og þið hin, að þér og ykkur finnst, meðvitað eða ómeðvitað, að ég og fjölskylda mín eigi ekki að vera til. Vlitu að ég endurtaki þetta aftur svo þú skijlir. Að ég og fjölskylda mín eigi ekki að vera til, það sem litar dómgreind þína og ykkar í þessu máli. Ég get svo endurtekið það aftur eins oft og þú vilt.

Hitt er svo alveg rétt hjá þér, að það er margt óréttlætið í heiminum og hollt að hafa það í huga, en á ég að láta þá sem stóðu að þessu óréttlæti og spillingu komast upp með það, á ég að fara í mína gröf með þá vitneskju að þessir aðliar hafi komist upp með að troða fjölskyldu mína í svaðið? já það er nú það, eitthvað að velta fyrir sér.

Edited by Ingimundur Kjarval

Share this post


Link to post
Share on other sites

,,Kjarvalsfjölskyldan á ekki að vera til"

Þetta merkir væntanlega að efnahagslegur tilverugrunnur fjölskyldunnar sé enginn ef hún á ekki málverk JSK.?

Getur það verið meiningin með þessari furðulegu fullyrðingu?

Hvort Gunnlaugur mátti dæma eða ekki? Ef um hagsmunaárekstur var að ræða sem mönnum yfirsást í byrjun

má væntanlega taka upp málið aftur. Þá sækja menn um það.

Við höfum okkar aðferðir með svona ágreining. í réttarríkinu, Hæstarétt osfrv. Sumir sætta sig við þetta kerfi, aðrir ekki.

Við þekkjum sjálfsagt öll dæmi um fólk sem sættir sig ekki við dóma.

Stundum er það kallað að berja höfðinu við steininn.

Svo barðist Don Kíkóti við vindmyllurnar.

Og Bjartur í Sumarhúsum sáði í akur óvinar síns allt sitt líf

Eitt er að sætta sig við óréttlætið, annað að búa við það en láta það ekki stýra lífi sínu

Ingimundur getur bölsótast út í allt og alla, en við kippum okkur ekki upp við það, það þýðir ekkert,

illviðrið er farið hjá og við öndum með nefinu á aðventunni

Með jólasveinakveðju:)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Og enn hefur þú ekki svarað spurningunni um hvort að Gunnlaugur Claesen hefði átt að vera vanhæfur og ég segi aftur að þú viljir ekki gera það vegna þess að þér finnst að ég eigi ekki að vera til. Við erum að tala um þrjá menn, Baldur Guðlaugsson, Davíð Oddsson og Gunnlaug Claesen, hverjar telur þú líkurnar á því að Baldur hafi orðið ráðuneytisstjóri í Fjármálaráðuneytinu vegna náins vinskapar við Davíð Oddsson?

Hverjar telur þú líkurnar á því að Gunnlaugr Claesen hafi orðið Hæstaréttardómari vegna náins vinskapar við Davíð Oddsson? Þú þarft ekki að svara þessu, bara hvort þú teljir að Gunnlaugur Claesen hefði átt að vera vanhæfur. Nema auðvitað að þú teljir einu hagsmuninna sem til eru, fjárhagslega, ekkert annað skipti máli, það að ráða öllu á Íslandi séu ekki hagsmunir. Þú segir: Ef um hagsmunaárekstur var að ræða sem mönnum yfirsást í byrjun má væntanlega taka upp málið aftur. Þá sækja menn um það.

Ertu virkilega að segja mér að Gunnlaugi, Davíð og Baldri hafi yfirsést að þeir voru návinir?? Ég segi aftur Herkúles við þig og ykkur hin, ástæðan að þú og þið viljið ekki svara þessari spurningu heiðarlega, er að þér og ykkur finnst við fjölskylda mín eigum ekki að vera til.

Þú getur svo þusað um Bjart í Sumarhúsum og Donkítoti, meiðir svona mátulega, breytir ekki því að á bak við þá ásökun er þessi trú þín að ég eigi ekki að vera til. Ég heiti Ingimundur Kjarval, ekki Bjartur í Sumarhúsum né DonKíkotí, ég er til og verð vonandi um hríð.

Þú segir "Þetta merkir væntanlega að efnahagslegur tilverugrunnur fjölskyldunnar sé enginn ef hún á ekki málverk JSK.?" Viss um að mjög margir á Íslandi kinki kolli og séu sammála þér þegar þeir lesa þetta. En hvað þýðir þessi yfirlýsing þín eiginlega? Fjárhagslegur grundvöllur fjölskyldu er jú bara einn hluti tilveruréttar hennar, við þurfum jú að borða, klæðast og vera til eins og þið hin. Má ekki túlka þessa yfirlýsingu þína sem að við höfum engan tilverurétt?

Veit ég, meira á spýtunni, eins og meint græðgi fjölskyldunnar, að henni sé sama um allt nema peningaverðmæti verkanna, geti ekki beðið með það selja allt á tómbólu. Ekki ætla ég að verja gerðir mína fyrir ykkur, dáldið eins og að henda perlum fyrir svín er það ekki, eða hvað?

En ég segi aftur, það að þú vilt ekki ræða Gunnlaug Claesen í alvöru ekkert annað en þessi tilfinning þín og ykkar flestra að ég og mín fjölskylda eigi ekki að vera til. Ég er harður á því að þetta sé rauði þráðurinn í þessu máli frá byrjun. Þess vegna að Gunnlaugi Claesen fannst í lagi að vera dómari þó að hann vissi að hann væri náin vinur Davíðs og Baldurs. Þess vegna að Baldri fannst það í lagi, Davíð og öllum hinum sem vissu um það, litaði dómgreind þeirra og ykkar flestra. Meira en það Gunnlaugur og Davíð og Baldur vissir um að þeir kæmust upp með það vegna þess að þeir vissu að allir hinir hugsuðu eins og þeir. Sannleikurinn er bara sannleikurinn.

þú getur svo kallað þetta að bölsótast, að sætta sig ekki við óréttlætið og láta það stýra lífi sínu, ýta þessu frá þér með því að gera mig að einhverjum furðufugli. En sannleikurinn er jafn skýr fyrir því, að þið heil þjóð rænduð fjölskyldu mína og fannst það í lagi vegna þess að við áttum ekki að vera til.

Svo þegar ég er búinn að jafna mig og klára bústörfin, þetta dagurinn sem ég keyri heyin í kýrnar, ætla ég að halda áfram með söguna til þess að sýna að þetta er rétt hjá mér. Svo þarf ég að slátra 10 öndum og einni gæs undir kvöldið og koma í frystirinn, merkja 9 ungnaut áður en að mykrið skellur á um 5 hér. Þetta með fjárhagsgrundvöllinn jú daglegt stríð ekki satt, en þú þekkir það auðvitað ekki Herkúles, langt yfir slíkt hafinn.

Bara eitt atriði sem ég man allt í einu eftir. Á 100 ára afmæli afa var mikil sýning á Kjarvalsstöðum sem Davíð Oddsson þá borgarstjóri handstýrði, þá þegar hann sagði að Reykjavíkurborg ætti Kjarval, beint vintað í hann. Þar vour sýnd í sýningarkassa bréfaviðskipi afa við dóttur sína, bréfin þá endað hjá Reykjavíkurborg þegar vinnustofan var tæmd og eru þar þá ennþá líklega. Hún ennþá á lífi í Danmörku en aldrei spurð hvort það væri í lagi. Og hvers vegna heldur þú að öllum sem komu að því hafi fundist í fínu að gera þetta án þess að spyrja hana? Jú vegna þess að hún átti ekki að vera til.

Edited by Ingimundur Kjarval

Share this post


Link to post
Share on other sites

það er illa gert að æsa menn upp,

skvetta sér fram í mál sem manni koma ekki við,

meiningin var þó ekki önnur en setja þetta í stærra samhengi, eftir bestu getu.

Það er fólk sem tapar bæði stórum málum og smáum og svo er spurningin hvernig taka skal á tapinu?

IK er sannarlega ekki eini maðurinn í heiminum sem hefur reynt tap og óréttlæti og mun fleiri en hann hafa þurft að svara þessari spurningu,

Herkúles er einn af þeim.

Kjarvalsmálið er einfaldlega erfðadeila og verður að leysa fyrir dómstólum, hefur verið leyst fyrir dómstólum.

Komi upp nýir fletir hlýtur að mega taka það upp aftur, fyrr ekki. Punctur basta.

Þar sem Ingimundur hefur nú ræst drulludreifarann og gerir mönnum upp skoðanir og ítrekar sínar bábiljur aftur og aftur um hatur heillar þjóðar á einni fjölskyldu

sem hann tilheyrir, er líklega best að telja upp á tíu -og láta gott heita:)

Share this post


Link to post
Share on other sites

það er illa gert að æsa menn upp,

skvetta sér fram í mál sem manni koma ekki við,

meiningin var þó ekki önnur en setja þetta í stærra samhengi, eftir bestu getu.

Það er fólk sem tapar bæði stórum málum og smáum og svo er spurningin hvernig taka skal á tapinu?

IK er sannarlega ekki eini maðurinn í heiminum sem hefur reynt tap og óréttlæti og mun fleiri en hann hafa þurft að svara þessari spurningu,

Herkúles er einn af þeim.

Kjarvalsmálið er einfaldlega erfðadeila og verður að leysa fyrir dómstólum, hefur verið leyst fyrir dómstólum.

Komi upp nýir fletir hlýtur að mega taka það upp aftur, fyrr ekki. Punctur basta.

Þar sem Ingimundur hefur nú ræst drulludreifarann og gerir mönnum upp skoðanir og ítrekar sínar bábiljur aftur og aftur um hatur heillar þjóðar á einni fjölskyldu

sem hann tilheyrir, er líklega best að telja upp á tíu -og láta gott heita:)

Ég er svo sannarlega ekki að gagnrýna þig fyrir að æsa mig upp, fær blóðið til að renna í alla útlimi og halda manni vakandi. Við vitum báðir hvers vegna ég er hérna, halda sambandi við heimalandið og heilanum gangandi, ekki síst að halda íslenskunni við.

Nú hef ég búið í úttlöndum í áratugi og hélt um tíma að ég gæti bara skipt yfir, ekkert mál, orðið Kani bara af því að konan var það og núna börnin reikna ég með, þó með sterkar rætur heim. Hlutirnir bara ekki það einfaldir og ég þakka fyrir í hvert skipti sem þú reynir að æsa mig upp.

En bara svo þú vitir, þú hefur ekki enn svarað spurningunni með Gunnlaug Claesen, bara svona almennar pælingar sem þýða ekki neitt. Þú veist kannski ekki hver Davíð Oddsson er né Baldur Guðlaugsson, tölum ekki um Gunnlaug Claesen Hæstaréttardómara. Aldrei heyrt eða veist nokkuð um Eimreiðahópinn að sjálfsögðu?

Edited by Ingimundur Kjarval

Share this post


Link to post
Share on other sites

Eins og Herkules segir, þá fara fæstir í gegnum lífið áfallalaust. IK hefur fengið ágætis umfjöllun í fjömiðlum um þetta tiltekna erfðamál. RUV og Elín Hirst fjallaði um þetta, Egill Helgason líka í Silfri Egils, Þetta hefur verið í DV og víða annars staðar. Svo ekki er nú hægt að kvarta um þöggun eða að fjölskyldan hafi verið sniðgenginn. Þvert á móti. Og þetta með fjölskylduna. Eru einhverjir aðrir fjölskyldumeðlimir en Ingimundur óaánægðir með endalok erfðamálsins? Svo virðist ekki vera.

Edited by Málverjinn

Share this post


Link to post
Share on other sites

Eins og Herkules segir, þá fara fæstir í gegnum lífið áfallalaust. IK hefur fengið ágætis umfjöllun í fjömiðlum um þetta tiltekna erfðamál. RUV og Elín Hirst fjallaði um þetta, Egill Helgason líka í Silfri Egils, Þetta hefur verið í DV og víða annars staðar. Svo ekki er nú hægt að kvarta um þöggun eða að fjölskyldan hafi verið sniðgenginn. Þvert á móti. Og þetta með fjölskylduna. Eru einhverjir aðrir fjölskyldumeðlimir en Ingimundur óaánægðir með endalok erfðamálsins? Svo virðist ekki vera.

Það er ekkert annað Málverji, þetta svo beitt hjá þér að mína fyrsta hugsun að þú værir spunameistari, en látum það liggja á milli hluta.Vil bara segja þetta, leynivopn valdsins, spunameistarinn, ræður og stjórnar þjóðfélagsumræðunni á Íslandi, sekkur og eyðileggur því sem á að sökkva. Annað leynivopnið að sjálfsögðu þöggunin, meintir kværúlantar Íslands fá svo ekki að svara fyrir sig. Ég ætla svo að reyna að svara þessu af bestu getu, en tekur líklega nokkra daga með búverkunum.

Við hjónin kláruðum þessar endur upp úr átta í gærkvölddi. Þessar voru miklu betri en þær sem ég gerði fyrir tveimur vikum, engar "pinfeathers", hálfvaxnar fjaðrir sem getur verið erfitt að ná af, veit bara ekki hvað þær kallast á íslensku. Ef að ég segði að þetta séu bestu endur í öllum heila heiminum er ég ekki að ýkja, hefur að gera með að þær ganga frjálsar og geta sullað í hreinni drullu ef svo má segja, bragðbetra kjöt. Bara eitt holl eftir og þá eru endurnar kláraðar þetta árið, næst gæsirnar um sirka 100. Gerði eina í gær og þær geta beðið smá, enn "pinfeathers". Ég á því að þegar kólnar, byrjir dúnninn að vaxa og verður að bíða þangað til hann hefur vaxið út. Að læra, dáldið svona skrýtið að vera að endulæra búskapinn hálfsjötugur.

Fyrst fyrst. Þú segir: IK hefur fengið ágætis umfjöllun í fjömiðlum um þetta tiltekna erfðamál. RUV og Elín Hirst fjallaði um þetta, Egill Helgason líka í Silfri Egils, Þetta hefur verið í DV og víða annars staðar. Þetta er satt eins langt og það nær, sem gerir það að ósannindum og ég ætla að reyna að skýra það.

Svo hversu spilltur er íslenskur fjölmiðlaheimur? Er hann að mestu í eðliegu ástandi, bara undantekningar eins og þegar agent Styrmir er ráðinn í Ríkissútvarpið? Eða er hann gjörspilltur og það einkenni hans, stjórnað af valdinu sem á alla fjölmiðla og aðeins þeir fjölmiðlamenn sem sætta sig við það ástand sem fá að lifa, restin fær svo aðeins það sem úti frýs. Ég held fram að það sé það síðara og að það ástand hafi síst batnað hin síðari ár.

Og þá segið þið, Hvað með Hönnu Birnu, er það ekki merki um heilbrigða fjölmiðlun á Íslandi? Ekki í mínum huga, ég trúi því að veiðileifi hafi verið gefið út á Hönnu Birnu vegna þess að henni dirfðist aðp fara á móti Bjarna Benediktssyni í formannskjörinu, "að svona sé þetta bara á Íslandi".

Tek fram að ég tel að það sé örugglega heiðarlegt fjölmiðlafólk á Íslandi sem er að gera sitt besta við vonlausar aðstæður. Eitt einkenni fjölmiðla veruleikans á Íslandi er þessi blekking sem sem er haldið gangandi, að þjóðfélagsumræðan sé fjráls og að allir fái að taka þátt í henni, nema "kværúlantarnir" kannski.

Ég á því að ungt fólk sem byrjar í fjölmiðlun trúi þessari blekkingu, ég gerði það þegar ég byrjaði á þessu máli, einhver barnatrú í mér. Svo gefst þetta fólk bara upp, hættir eða aðlagar sig að þessum raunveruleika. En eins og ég sagði, örugglega til fólk sem heldur áfram og reynir að vera alvöru blaðamenn, mjög fáir þó og étur mest það sem úti frýs.

Rétt hjá þér, í upphafi fékk ég aðgang á íslenskum fjölmiðlum, komst í Silfur Egils etc. etc. held mest vegna þess að ég kom aftan að valdinu, tók það tíma að ná áttum og loka fyrir. Það að ég komst í fjölmiðla í upphafi sýnir, og takið nú eftir, að þetta mál á erindi til þjóðarinnar, það einn kjarni málsins.

Sem sagt, skrúfað fyrir, ein undantekningin Fréttaaukinn sem Elín Hirst stóð að, Kristinn Hrafnsson á bak við og þess vegna að mínu mati að þessi fréttaþáttur um erfðamálið var þetta góður. Þú minnist á DV, það voru auglýsingar sem ég keypti í blaðinu eyddi stórfé í þær og hef ekki lengur efni á því, annars hefur gjörsamlega verið lokað vandlega fyrir.

Hér er mín pæling hvers vegna þessi fréttaþáttur gerðist. Þau voru með kvikmyndaskot frá fyrri tímum og sýndu skemmtilegar kvikmyndir af afa. Ég gagnrýndi það eitthvað og viss um að þau tóku eftir því og kannski þess vegna að þessi fréttaþáttur varð til.

Mín pæling að kvennfólk sé í eðli sínu ekki eins spillt og karlmenn, að Elínu hafi þótt það sjálfsagt að gera alvöru fréttaþátt eimmitt vegna þess að hún er kona, konur hugsa bara öðruvísi. Svo auðvitað Kristinn Hrafnsson að keppa við Kristinn sjálfan um hvor er betri og reyndi að gera þetta í alvöru. Stuttu seinna voru þau bæði hætt á RUV.

Svo getur það verið að þeim hafi verið sagt upp vegna þess að þau gerðu þennan þátt? Er það virkilega möguleiki? Auðvitað veit ég ekkert um það, en ég held fram og er viss um, að íslenskur fjölmiðlaheimur er það spilltur að það gæti alveg eins hafa gerst þannig, staðreynd.

Minni á að Björn Bjarnarson kvartar við Þorsteinn Pálsson, þá ritstjóra Fréttablaðsins, um blaðamann á blaðinu og blaðamaðurinn rekinn stuttu síðar. Bara að Björn hafði sent þetta kvörtunarbréf til blaðamannsins líka, fyrir mistök eða ekki og blaðamaðurinn hélt því fram að það væri ástæðan fyrir brottrekstrinum sem Þorsteinn neitaði auðvitað.

Ég spyr, haldið það að þessi blaðamaður hafi verið rekinn vegna þess að Björn var óánægður? Ef að ég þekkti íslenskan fjölmiðlaheim betur gæti ég örugglega týnt hundruð svona atvika fram. viss um það. Ergó, íslenskur fjölmiðlaheimur er ekki spilltur hann er svo gjörspilltur að hann getur ekki kallast fjölmiðlaheimur samkvæmt vestrænum skilningi, ekki til.

Og í endann, umfjöllunin sem þú Málverji sást í DV var keypt af mér í auglýsingum. Ég grátbað svo Reynir Traustason að fjalla um málið sem hann gerði ekki, talið sig hliðvörðinn reikna ég með og að það ætti ekki að fjalla um þetta mál. "Það er bara svona á Íslandi", að þeir sem lifa af í íslenskum fjölmiðlaheimi vita hvar strikið er og fari þeir yfir þetta strik fái þeir ekki vinnu í framtíðinni. Ekki væri ég hissa ef að Reynir verði kominn á annan fjölmiðil innan skamms og ástæðan að hann vissi hvar þetta strik er.

Og inn í þetta spilar svo þessi tilfinning ykkar, meðvituð eða ómeðvituð, að ég og mín fjölskylda eigi ekki að vera til, ekki erfitt að sannfæra þá sem taka ákvarðanir í fjölmiðlum á Íslandi að þetta mál sé ekki þess virði að fjalla um það. Sem er ekki rétt, höfðar til allrar þjóðarinnar og það er staðreynd. Afi einn af máttarstólpum íslenskrar menningar, þjóðararfur ykkar. Trúi því ekki að þið viljið skilja þetta eftir í þessu rugli.

Og aftur, engin ykkar hefur viljað svara því hvort að tenging Gunnlaugs Claesen Hæstaréttardómara við Davíð Oddsson og Baldur Guðlaugsson hefði átt að gera hann óhæfann. Við þetta get ég svo bætt sem ég hef ekki sagt áður. Mér sagt af þeim sem á að vita, að dómurinn hafi verið skrifaður af Gunnlaugi sjálfum. Og ég held svo fram að ástæðan að þið viljið ekki svara þessari spurningu að þið teljið að ég eigi ekki að vera til. Nema að viðbrögð ykkar sé eins og bróðir míns heitins: Svona er þetta bara á Íslandi".

Næst um meinta samstöðu eða ósamstöðu fjölskyldunnar, dáldið flókið, en ég ætla að reyna að segja eins rétt og satt frá því eins og ég get.

Edited by Ingimundur Kjarval

Share this post


Link to post
Share on other sites

Jæja, tími til þess að halda áfram með þetta, nóg að segja frá og engin tími til þess. Nema að í dag hef ég nokkra klukkutíma meðan ég bíð eftir að hlutirnir klárist hérna á Manhattan.

Ásökun mín um að “Málverji” hljómaði sem spunameistari, byggðist á því að hann virtist vita nóg um málið til þess að minnast á ímyndaða veikleika þess, sérstaklega meintri ósamstöðu innan fjölskyldunnar, að ég væri að reka málið gegn vilja annarra í henni. Það er svo með áróður og spuna að sannleikurinn er áhrifamesti áróðurinn, ekki mín orð, Goebbels áróðursmeistari Nasista á að hafa sagt þetta.

En byrjum á byrjuninni svo að ég geti skýrt hvernig þetta þróaðist í gegnum árin. Vinnustofa afa er tæmd haustið og snemma veturs 1968 og afi kominn á geðpítala seinast í janúar 1969. Foreldrar mínir bjuggu þá á Íslandi og ég þá líka, ég 18 ár og var á Hvanneyri þennan vetur.

Pabbi veiktist illa þetta sumar og haust, brotnaði niður, kallaðist taugaáfall í þá daga. Bæði að efnahagsástandið var slæmt á Íslandi almennt, ekki eins mikið að gera hjá pabba held ég. Heimilið þungt, þrjú börn við nám erlendis og svo við tvö yngstu börnin, ef ekki vandræðaunglingar, þá erfið. En aðalástæðan held ég að hafi verið að samband þeirra feðganna hafi verið orðið svo erfitt, pabbi að reyna, við vonlausar aðstæður með valdaklíkuna á Íslandi á móti sér, að halda utan um mál aldraðs föður síns sem var farið að förlast, meira en pabbi gerði sér grein fyrir.

Ég þekki þetta sjálfur með tengdamóður mína, þegar henni fór að förlast. Við hjónin, bæði gerðum okkur ekki grein fyrir því og gátum hvorki né vildum, gripið fram fyrir hendurnar á henni, hvort sem það var vegna virðingar við hana eða einhvers annars. Tengdamamma þekktur listamaður og allstaðar fólk tilbúið að notfæra sér ástandið, nóg um það.

Sem sagt, pabbi brotnar, til vitnaleiðsla móður minnar um þennan tíma sem ég set inn hér á eftir fyrir þá sem hafa áhuga. Pabbi verður hjálparlaus og situr heima í stól, fenginn prestur til þess að tala við hann og mamma gengur svo í að koma honum út til systur hans í Danmörku. Þau hjónin Ása og Jakob ráku þá leirkeraverkstæði á Jótlandi og pabbi þangað.

Þar er hann í nokkra mánuði og nær sér á strik,vinnur á verkstæðinu. Ákveður þar að hann ætli að flytja til Danmerkur, meira um það seinna. Á meðan að pabbi er hjá systur sinni er gengið leynilega í það að tæma vinnustofu afa og ég meina leynilega. Ef að eitthvað sýnir hvaða kúkalabbar þetta voru, allt frá Geir Hallgrímssyni niður valdastigann hjá Reykjavíkurborg, þá er það þetta, gjörsamlega siðblint pakk, notuðu tækifærið meðan pabbi var veikur hjá systir sinni að ganga í verkið, ekkert talað við hvorugt þeirra, pabba eða systur hans Ásu, börn Jóhannesar Kjarval listmálara. Vitið þér enn eða hvað?

Málið er að fjölskyldan vissi ekki svo náið hvað var tekið, afi lifði sínu lífi og ekki að segja syni sínum allt, samband þeirra oft erfitt, önnur saga. En þetta hljótið þið að þekkja úr ykkar eigin lífi, við öll komin af einhverjum.

Þetta er svo keyrt í geymslur Reykjavíkurborgar og falið í SAUTJÁN ÁR! Hlægilegur listi gerður sem skráir tóma sígarettupakka og rotin sviðakjamma en ekki meira en 5000 LISTAVERK VORU TEKIN OG FALIN Í SAUTJÁN ÁR, eða þangað til faðir minn er látinn.

Þá er þetta keyrt í Kjarvalsstaði þar sem það er. Hafði þá legið undir skemmdum öll þessi ár á Korpúlfsstöðum og hægt að ganga í það, alla veganna sumt af þessu. Skilst að listamenn hefðu aðstöðu uppá Korpúlfsstöðum og getað gramsað í hlutum. Gylfi heitinn Gíslason listamaður sagði mér frá því.

Áfram. Árin liðu og hjálparleysi fjölskyldunnar algjört. Ég hafði í rauninni lítinn áhuga á þessu í gegnum árin, konan segir mér að ég hafi aldrei talað um þetta. Þegar mamma kom í heimsókn og vildi tala um þessa hluti, vildi ég ekki heyra og kallaði aumingjasögur fjölskyldunnar, hlýtur að hafa sært hana gífurlega.

Þar er ekki fyrr en tengdamóðir mín fellur frá að mér fer að skiljast að allt í þessum heimi er ekki eins og við viljum, siðlaust pakk til sem þarf að verja sig gegn. Við hjónin fórum svo í gegnum dánarbúið sem var martröð bandarísks skattakerfis með 55% erfðaskatt.

Daginn sem við sendum inn síðustu skjölin, skrifaði ég bréf til Svölu Thoralsíus lögmanns á Íslandi um að byrja rannsókn á erfðamáli fjölskyldu minnar. Tók konuna mörg ár að fyrirgefa mér, taldi okkur hafa farið í gegnum nóga erfiðleika með erfðamál fjölskyldu hennar hér.

Það fyrsta sem Svala biður um, er umboð til þess að gera þessa rannsókn og þá að reka málið ef ástæða er til. Ég hef samband við mömmu sem býr þá í Danmörku og hún talar við systkini mín. Bróðir minn heitinn Jóhannes sem vann þá sem skipulagsfræðingur hjá Reykjavíkurborg setur sig algjörlega á móti að málið verði rannsakað eða tekið upp.

Hann auðvitað að vinna hjá Reykjavíkurborg og vissi sem var, að þetta yrði honum og fjölskyldu hans erfitt, ég byggi erlendis. Við töluðum saman í síma og hann næstum grét í símann að biðja mig að hreyfa ekki við þessu. Ekki að hann vissi ekki að afi var rændur, þá að hann sagði þessi orð sem ég hef vitnað í “þetta er bara svona á Íslandi”.

Útkoman eftir þessar viðræður fjölskyldunnar, að mamma vildi ekki skrifa undir umboð, heldur ekki systur mínar þrjár né bróðir minn. Þau vissu auðvitað öll hversu erfitt þetta myndi verða og hvernig “allt er á Íslandi”. Má alveg segja hér, að ég hafi verið einfaldur með mína barnatrú á réttarkerfi Íslands og að þau hafi vitað betur.

Ég gaf mig ekki, fór til Ásu dóttur afa, sem þá lá banaleguna. Hún skrifað undir fullt umboð til þess að rannsaka málið og að reka það ef ástæða væri til. Sem sagt, ég fékk þetta umboð í byrjun, ekki frá móður minni heldur Ásu frænku dóttur afa. Seinna skrifaði mamma svo undir öll umboð til þess að reka málið en bróðir minn fyrirgaf mér ekki af því er virðist, neitaði alltaf að tala við mig og við sáumst ekki áður en að hann lést. Svona er nú það. Held ekki að ég hafi sleppt neinu sem skiptir máli í eins fáum orðum og ég gat.

Þið getið svo rétt ímyndað ykkur hvað ég hef eyðilagt fyrir systkinum mínum á Íslandi og öðrum í fjölskyldu minni þar. En ég ákvað að reka þetta, mál, að réttlætið væri mikilvægara en við og hugsa þannig ennþá. Þið getið svo kallað það eigingirni eða hvað sem þið viljið en ég mun halda áfram.

Og ég get bætt við þetta, ég er gjörsamlega sannfærður um að ég muni vinna þetta mál, hafi ég heilsu til. Og ef að ég fell frá áður, mun málið vinna sig sjálft, hvenær sem það verður. Þetta svo gróft réttarmorð að “Svona er þetta bara á Íslandi” mun ekki halda langt inn í framtíðina. Meira seinna.

Þetta er svo skýrla sem móðir mín gefur, skýrir sig sjálf. Ráðlegg ykkur að lesa hana, mjög fróðleg.

http://kjarval.blogspot.com/2004/08/vitnataka-gurnar-kjarval.html

Edited by Ingimundur Kjarval

Share this post


Link to post
Share on other sites

Áður en að ég held áfram með söguna sem ég var að segja, hvenær sem ég hef tíma til þess, vil ég setja þetta inn. Nú veit ég ekki allt eins og sumir hafa kannski tekið eftir hér á Málefnunum.

Var að hlusta á útvarpið í svefnrofunum í morgun, umræða um þessar pyntingar Bandaríkjanna. Þar var sagt og samykkt að þessi þjóðarskömm væri Bandaríkjamönnum svo erfitt mál að þeir leiddu það hjá sér, skaddaði þjóðarímynd þeirra í huga þeirra sjálfra og vildu þess vegna ekki ræða það eða reyndu að breyta hugtökunum og hvernig er talað um það. Auðvitað er þetta þjóðarskömm, eða eins og John McCain öldungardeildarþingmaður sagði, þetta ekki um þá sem voru pyntaðir, heldur um okkur sem þjóð.

Merkilegt, gæti það verið í gangi á Íslandi, að þið hreinlega skammist ykkar svo mikið sem þjóð vegna þessa máls. Mér finnst til dæmis meira en lítið merkilegt að mörg ykkar sem hafið skoðun á öllu og þurfið ekki einu sinni að standa við þær skoðanir í raunheimum leiðið hjá ykkur hvort að Gunnlaugur Claesen hefði átt að vera vanhæfur sem Hæstaréttardómari í erðfamálinu vegna náins vinskapar síns við bæði Baldur Guðlaugsson og Davíð Oddsson. Hélt að það yrði ykkur auðvelt að hafa skoðun á því, hver sem hún væri, finnst meira en lítið merkilegt að ekkert ykkar vilji tjá sig um það og að það sé einhver skýring á því sem ég næ kannski ekki alveg utan um.

Herkúles skrifar "IK er að skrifa um liðinn tíma, í dag hefur svona 99% þjóðarinnar ekki nokkra skoðun á Kjarvalsfjölskyldunni."Ef ég gerði lista yfir þau rök sem er hent að mér, yrði þetta mjög hátt á listanum, með að fjölskyldan standi ekki saman, líklega. Bæði spuni eða þá sjálfsblekking í mínum huga. Frekar spuni og það sem Herkúles er að gera að mínu mati, viti betur.

Þá segið þið, allt í lagi, má vera að Jóhannes Kjarval hafi verið Íslandi kær snemma á 20. öldinni, en það allt gleymt og grafið. Ég er á því að svo sé ekki, þó þið reynið a haga ykkur þannig, þjóðarskömmin aftur. Ég er á því að Jóhannes Kjarval listmálari sé Herkúles og ykkur hinum meira mál en þið viljið vera láta.

Allar þjóðir hafa sína arfleið og þjóðarmeðvitund, án hennar eru þær ekki þjóð, engin tilviljun að afi minn var settur á íslenskan peningaseðil og ykkur ekki hollt að gleyma því. Án þjóðarmeðvitndar eruð þið ekki til, aðeins útkjálki og verðstöð norður í Ballarhafi með flottan flugvöll eins og einhver sagði. Við höldum svo áfram með söguna þegar ég hef tíma.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Áður en ég held áfram með söguna, vil ég fara aftur yfir fullyrðinguna um að fjölskyldan hafi ekki verið samstæð í að reka þetta mál. Algjör rangfræsla á sannleikanum, en eins og ég sagði, besti áróðurinn auðvitað sá með korni af sannleika með lyginni.

Það að fólk sé hrætt við afleiðingarnar af því að leita réttlætis síns, vegna afleiðinganna, er allt annað en að finnast að það hafi ekki verið beitt óréttlæti. Á vissan hátt finnst mér að ég hafi verið valinn til þess að reka þetta mál, að móðir mín hafi talað þannig við mig í gegnum árin, með það fyrir augum að ég gengi í það þegar að því kæmi. Allir sem vita hvaðan hún kemur, vita um föður hennar Helga Hjörvar, vita að þetta gæti verið rétt hjá mér.

Hvað þá bróður hennar, Úlf Hjörvar, skilst að hann hafi verið sá eini á Íslandi símhleraður í áraraðir. Ég á póstkort frá honum, frá því þegar ég var líklega átta ára. Frá Sovétríkunum og mér þykir mjög vænt um það, hef hlýjar tilfinningar til Úlfs. Hvers vegna hann sendi mér þetta póstkort, verið mér smá ráðgáta.

Það að Helgi Hjörvar núverandi Alþingismaður vinnur innan kerfisins, hefur að gera með að móðir hans er gimsteinn sem glóir. Skýring mömmu svo á bróðir sínum, að hann hefði dottið niður kjallaratröppurnar, hún elst af 8 systkina, 6 bræðra. :-)

Það að hún varð svo hrædd um örlög eldri sonar síns á Íslandi, þegar að því kom, annað mál, enda var hún undir gífurlegum þrýstingi frá honum. Eftirá má segja að þau hafi vitað betur en ég, hvernig allt er á Íslandi. Hún skrifaði svo undir málsóknina þó seinna væri. Hér á eftir ætla ég að setja brot úr vitnaleiðslum systkina til þess að sýna að það var aldrei vafi innan fjölskyldunnar um að við hefðum verið rænd.

Hitt er svo annað mál, allir hræddir við afleiðingarnar. Enda sýnir það sig í dag, Kjarvalsstaðir og Reykjavíkurborg hagar sér eins og við séjum ekki til. Hérna er slóð á vitnaleiðslurnar allar, brotin sem skpta máli í þessu sambandi á eftir

http://kjarval.blogspot.com/2007/03/efnisyfirlit-hr.html

Fyrst úr vitnaleiðslu elstu systur minnar Hrafnhildar Tove Kjarval:

KB: Á þessu tímabili var þá eitthvað rætt um þessa muni í Sigtúni? M: Já, það var oft talað. Það voru vonbrigði, það var reiði yfir því hvernig brugðist var við þegar maður snéri sér til þeirra aðila sem höfðu það í sinni vörslu. Það voru vonbrigði.
KB: Kom þá eitthvað fram í þeim samtölum við föður þinn hver væri hans afstaða? M: Já, það kom fram að hans afstaða væri að þetta væri eign okkar fjölskyldunnar eða þeirra Ásu og hans.
KB: Veist þú hvort hann reyndi eitthvað að bregðast við þessu á þessum tíma sem hann lifði? M: Ég veit að hann leitaði til lögfræðings í Kaupmannahöfn sem hafði einhverja vitneskju um íslensk málefni, Klerk, en hann ég veit ekki alveg hvort hann gafst upp á því og komst í samband við fólk hér heima í sambandi við þetta nema ég held að hann hafi dáið þarna skömmu seinna eða verið veikur og þess vegna ekki orðið neitt úr því. Pabbi leitaði líka til manna á Íslandi.
KB: Varst þú í tengslum við Ásu föðursystur þína? M: Já, mikið og mjög náið samband.
KB: Getur þú þá lýst hvaða afstöðu hún hafði haft til þessara mála? M: Hennar afstaða var sú sama. Hún var sár og hún var reið og hún varð fyrir vonbrigðum þegar þau í sameiningu reyndu að finna út úr þessum málum.

Svo er það vitnaleiðsla bróðir míns, hann næstur í röðinni. Ég tek úr það sem mér finnst skipta mestu máli, en þið getið lesið vitnaleiðsluna alla. Meira mjöl í munninum á Jóa bróðir, enda vann hann hjá Reykjavíkurborg og í rauninni haldið sem gísl af borginni, átti allt sitt lífsviðurværi undir henni.

Tildæmis er minnst á afgerandi fund með Davíð Oddssyni þar sem Vilhjálmur Þ. Vilhjálmsson seinna borgarstjóri var viðstaddur og Hjörleifur Kvaran þá borgarlögmaður. Hjörleifur og Davíð minnast báðir á þennan fund í sínum vitnaleiðslum. Í vitnaleiðslunni er Vilhjálmur orðinn "ónefndur maður", mér skildist, að Vilhjálmur þá borgarstjóri þvingaði bróðir minn til þess að kalla hann ónefndann mann, bróðir minn gísl hjá borginni eins og ég hef sagt.

Ég trúi (var ekki viðstaddur) því að þessi fundur á sínum tíma hafi verið um að Jóhannes fengi vinnu sem skipulagsfræðingur hjá borginni og að Davíð hafi sett það sem skilyrði að fjölskyldan fylgdi þessu máli ekki eftir og bróðir minn gengið að því. Þess vegna að hann grét næstum því þegar ég bar upp við hann að fara af stað með þetta mál, fundist hann einhvern veginn vera að brjóta eigið loforð.

Ein ástæðan að við bræðurnir töluðumst ekki við, að ég hafði skrifað einhverstaðar að hann hefði átt við erfiðleika að stríða í lífi sínu, sagði ekki meira. Sannleikurinn að hann var drykkjusjúklingur í mörg ár, en náði sér á stryk, var í AAA. Ég veit ekki hvers vegna það á að liggja á þessum sannleika, hann náði sér uppúr þessu og mjög virðingarvert. Það er líka staðreynd að öll fjölskyldan þjáðist vegna þessa erfiðleika Jóhannesar, bara hluti af þessu öllu.

Og það er staðreynd að Reykjavíkurborg hélt bróðir mínum sem gísl. Ég veit að hann var hræddur að sjást með fjölskyldunni í réttarsal. Kom til þess að bera vitni, en bar svo fyrir sig að þurfa að fara á fund svo að hann þyrfti ekki sitja þar með okkur öllum. Þetta er bara sannleikurinn. Þurfti hann að fara á svona mikilvægann fund að hann gat ekki setið með fjölskyldunni í réttarsal? Ekki veit ég, trúi því ekki að þessi fundur hafi verið það mikilvægur. Ég trúi því að hann hafi verið þetta hræddur:

KB: Þú varst sem sagt ekki þarna þennan vetur ´68, ´69, en hafðir þú vitneskju um það að faðir þinn hefði farið til Danmerkur þetta haust með dóttur sinni? M: Já, að sjálfsögðu. Það voru mikil uppbrot í fjölskyldunni út af veikindum föður míns og samfalli og ég man að þarna í þessum mánuði þá vorum við að ganga frá ýmsu í sambandi við þetta meðal annars að rukka menn um það sem þeir skulduðu teiknistofunni og það var töluvert umleikis en síðan náttúrlega vissi ég af því að hann fór út og þetta var töluvert uppnám.

KB: Á þessum tíma þennan vetur fregnaði eitthvað af því sem sagt þá er ég að tala um sem sagt ef þú minnist þess frá þeim tíma en ekki það sem þú veist í dag að það hefði verið eitthvað átt við eða farið í það að flytja muni úr Sigtúni 7 þennan vetur? M: Ég minnist þess ekki. Nei, ég geri það ekki. Ég var mjög djúpt sokkinn í annars árs vinnuna mína sem var mjög krefjandi og samskiptin voru stopul. Þetta var annar heimur enn og er. Nei, ég vissi af því að afi fór inn á spítala en ég vissi ekki neitt meir sko.
KB: Komst þú heim sumarið ´69? M: Já.
KB: Manst þú hvort þú komst eitthvað nálægt því að rýma Sigtúnið endanlega? M: Nei, ég kom ekki nálægt því.
KB: Það er hérna dskj. nr. 24 þetta er minnisblað um fund á skrifstofu borgarstjóra fimmtudaginn 5. ágúst 1982, þar sem voru staddir borgarstjóri Geir Hallgrímsson, Jón G. Tómasson og Alfreð Guðmundsson. Í þessu minnisblaði er verið að fjalla um þetta mál og þar er meðal annars aðeins vitnað eða ég ætla bara að lesa úr þessu skjali. Þar segir hér á bls. 2: “Í öðru lagi liggur fyrir sýningaskrá þar sem sérstaklega er um það fjallað að verið sé að sýna verk Kjarvals sem hann hafi gefið og séu eign borgarinnar og sýningarnefnd þessari er einmitt Jóhannes S. Kjarval yngri og ber ábyrgð á sýninga- skránni.” Þessi sýningaskrá sem er þarna verið að vitna til er væntanlega sýningaskrá sem er á dskj. nr. 34. Á dskj. 34 á bls. 2 í því skjali er svona forsíða þar sem nafn vitnisins kemur fram. Það er kannski bara ef þú gerðir bara grein fyrir því hver hafi verið aðkoma þín að þessari sýningaskrá og þá í rauninni hvað þú vilt segja um þessa fullyrðingu sem ég var að lesa hér upp úr minnisblaðinu um ábyrgð þína á því sem þar stendur? M: Aðkoma mín að sýningaskránni er engin það er nú bara ósköp einfalt mál. Ég hins vegar var – það er nokkuð stórt sagt þarna að sýningarnefnd það er nú oft titlatog þegar menn eru að búa til svona lýsingar. Þannig var mál með vexti að, mér þykir mjög vænt um að geta útskýrt þetta. Þetta er þannig að Gylfi Gíslason minn góði félagi hann kallaði mig til að vinna að hugmynd sem var hans að lýsa ferli afa á mjög nýstárlegan máta og afar forvitnilegan og upplýstan sem aldrei hafði verið reynt að gera og við unnum saman að því að setja upp á stóran vegg á Kjarvalsstöðum brot úr þessum ferli að raða upp í tímaröð með ljósritum og úrklippum og alls kyns svona gögnum sem við gátum fundið til og settum þetta saman í þeirri tilraun að reyna að lýsa þessum ferli sem eins og ég segi aldrei hafði verið reynt að gera. Og síðast í síðustu viku var mér þakkað fyrir að hafa tekið þátt í að vinna þetta verk. Ég vann þetta með Gylfa og Þóru Kristjánsdóttur. Og við Gylfi vorum þarna að vinna saman eins og við gerðum á Listahátíð 1980 í Breiðfirðingabúð þar sem umhverfismálin voru efst á baugi og Gylfi meðreiðarsveinn, þarna var ég meðreiðarsveinn Gylfa í myndlistinni. Það er þarna verið að tala sjálfsagt um það að í sýningaskránni er talað um gjöf Kjarvals. Kjarval gaf Reykjavíkurborg gjafir það er þekkt mál en þetta stóra mál sem við erum að fjalla um hér það er ekki gjöf að mínu viti. Hann hafði gefið borginni aðrar gjafir og stórar og átti stóran þátt í því að myndlistahúsið á Klambratúni varð til og lagði fé til þannig að það er alveg réttmætt að tala um gjafir.
KB: Leist þú svo sjálfur á að með þessari þátttöku í þessari sýningu og þessari aðkomu að þú hafir verið að viðurkenna eitthvað um eitthvert eignarhald borgarinnar á einhverjum verkum? M: Það var afar fjarri lagi. Það var ekkert slíkt á ferðinni.
KB: Ef ég kannski sný aðeins til baka. Varst þú viðstaddur opnun Kjarvalsstaða 24. mars 1973? M: Nei, ég var í framhaldsnámi í Skotlandi.
KB: Þá langar mig að sýna dskj. nr. 82. Þetta er bréf sem ber nafn þitt. Kannast þú við undirritun þína undir þetta bréf og hvort þú munir eitthvað eftir þessu? M: Já, já, mjög vel. Um haustið þá var faðir minn staddur hér og Tove systir mín og þá að tilstuðlan föður míns þá kallaði hann til nokkra mæta borgara sem höfðu áhuga á málefnum afa og bjó til þetta eða stofnun þessa Pictors, manna hinna síðari. Þetta bréf er skrifað eins og sést glögglega með því sem fylgir að það er prógramm eða ásetningur þessa hóps um að vinna að þessum málefnum með sérstökum hætti og sem sagt já, já.
KB: Gerðir þú þessa fundargerð þarna sem er þarna? M: Ég gerði allar þær fundargerðir sem gerðar voru í þessum hópi utan eina sem Hilmar Foss gerði og það var síðasta fundargerðin áður en þetta lognaðist út af um vorið.
KB: Getur þú staðfest það að þessi fundargerð og þetta bréf hafi verið sent til þeirra sem eru tilgreindir þarna á öftustu síðunni sem er í fundargerðarbókinni? M: Ég get svo sem ekki staðfest það með öðrum hætti en að það var ásetningurinn með þessari vinnu og hún skilaði sér í því að menn mættu á fundi eins og bókað er í plögg hópsins sem liggja fyrir hjá lögmanni.
KB: Manst þú eitthvað eftir á þessum undirbúningsfundi eða á fundum Pictor yfirleitt að það hafi eitthvað verið rætt um eignarréttinn að mununum sem voru úr Sigtúninu? M: Sko, það lá alveg ljóst fyrir afstaða okkar þriggja pabba og mín og Tove en ætluðum ekki að láta vinna einhver persónuleg mál á þessum vettvangi og þess vegna héldum við því til hlés en eins og sést af þessum ásetningi sem kemur fram í þessum liðum þá var meðal annars ásetningur um að kynna sér þessi plögg og þessi gögn og þessar eftirreitur sem lágu í að því er virtist gleymsku upp á Korpúlfsstöðum þá trúi ég, komin þangað upp eftir.
KB: Hver var svona megin hugmyndin að baki þessari félagsstofnun, hvert var svona megin markmiðið? M: Ja, menn náttúrlega sko Jóhannes S. Kjarval listmálari er náttúrlega ekkert venjulegt fyrirbrigði og hans málefni voru í óútskýrðum molum má segja og það var mörgum mönnum hugleikið að reyna að gera eitthvað stefnuvist að vinna að því að upplýsa hans merkilega lífsstarf og það er svona það sem svífur yfir þessu og það voru margir áhugamenn um það. Það var líka markmiðið að leita til yfirvalda um samvinnu í þessu eins og kemur fram í þessum atriðum sem þarna eru nefnd þá eru ýmsir fálmarar úti og hluti af því skilar sér á næstu vikum og mánuðum fram í júnímánuð trúi ég að síðasta fundargerðin er skrifuð af Hilmari Foss þá hafði verið komið upp þetta mál með að Indriði skrifaði bókina og menn allir þarna voru sammála um að það væri mjög óheppilegt að fara í það og það voru málsmetandi menn úr þessum hópi sem ræddi það við forráðamenn borgarinnar og það var augljóst að það var þvert ofan í álit þessa hóps að þá var það ofan á og má segja að það hafi verið banabit þessa starfs að menn svona tvístruðust og gáfust upp hreinlega.
KB: Þá langar mig að sýna þér dskj. nr. 22. Þetta er bréf sem ber með sér að það sé sent til þín væntanlega frá föður þínum. Getur þú staðfest að þú hafir fengið þetta bréf og manst þú eftir þessu bréfi sérstaklega? M: Ég verð nú að segja að mig rámar í það sko en þetta er tímamerkjandi dálítið að þetta er fyrsta bréfið sem pabbi skrifar mér á dönsku þess vegna man ég eftir því sérstaklega. Já, já, ég er meðvitaður um þetta bréf og önnur.
KB: Manst þú eitthvað eftir hvort þú aðhafðist eitthvað í framhaldi af þessu bréfi? M: Já, sko á þessum tíma þá var ég búinn að vera hér í eitt ár og þá var að byrja að koma upp ýmis höfundarréttarmál sem urðu mjög misjafnlega umfangsmikil og það var útgáfa á bókum sérstaklega, þrjár bækur sem voru þá á næstu misserum til umþóttunar og mest megins var það nú að þá leitaðir maður til þess lögmanns sem pabbi hafði haft samráð við Ragnar Ólafsson heitinn. Ég ræddi þessi mál við Ragnar beinlínis þetta eignarhald og það sem að því vék með öðru náttúrlega varðandi höfundaréttinn. Mér er afar minnisstætt hvað okkur fór á milli okkur Ragnari í því efni. Hann réð okkur eindregið og mjög ákveðið frá því að fara í þetta hann áleit það vera okkur og afa til vansa að hrófla við þessu. Hann var á þeirri skoðun sem kom mjög víða fram í þessu umhverfi þá að við ættum bara að halda okkur til hlés í öllu sem við kæmi þessu og ýmsu öðru í sambandi við afa. Það var alltaf frá föður mínum þá var alltaf varnaðarorð til mín að fara ekki mjög mikið í þetta því það gæti skaðað mig og mitt starf, minn starfsvettvang.

Bróðir minn segir þetta. Ég meira á því að þetta sé hans túlkun, en ég var auðvitað ekki viðstaddur þegar faðir okkar ræddi við hann. Má vel vera að þetta sé rætt í þessu bréfi, man það ekki, held kannski að það sé á þessari vefsíðu hér fyrir ofan. Ég fann þetta bréf eða afrit af því hjá mömmu og lét lögræðinginn fá þá í óþökk bróðir míns, hann jú gísl hjá borginni eins og ég sagði.

Það var alltaf frá föður mínum þá var alltaf varnaðarorð til mín að fara ekki mjög mikið í þetta því það gæti skaðað mig og mitt starf, minn starfsvettvang.

Svo er skýrslutaka þess næsta í röðinni, Kollu, ég á eftir henni. Skýrir sig sjálft og afstaða hennar. Set mína inn á eftir

KB: Manst þú hvenær þú hittir Kjarval síðast áður en hann fór inn á sjúkrahús í ársbyrjun ´69? M: Ég hitti hann þarna seinast um haustið ´68 niðri á Hótel Borg.

KB: Ræddi hann þar eitthvað um það að hann ætlaði að gefa Reykjavíkurborg eitthvað? M: Nei, aldrei í minni áheyrn, aldrei.
KB: En þennan vetur þá er ég nú að tala um það sem þú kannski manst þá eftir á þeim tíma en ekki það sem þú veist í dag. Manst þú eitthvað eftir því að þú hafir fengir vitneskju um það þennan vetur að það væri verið að flytja muni úr Sigtúni, úr vinnustofunni á Sigtúni? M: Já, ég vissi af því þegar munirnir voru fluttir.
KB: Hvernig fréttir þú af því? M: Í gegnum móður mína. Hún vissi um það og frændi okkar Ólafur Þórðarson. Ég vissi að þetta var að ske að það var verið að flytja muni úr Sigtúni til geymslu af því að afi var að missa húsnæðið eða það var komið að því að hann ætti að rýma þetta húsnæði og þess vegna var hann að undirbúa að koma sínum eigum í geymslu.
KB: Var það skilningurinn hjá móður þinni að það væri tilgangurinn? M: Já, aldrei neinn annar skilningur.
KB: Minnist þú þess eitthvað að hún hafi nefnt það við þig að hún hafi talað við Geir Hallgrímsson borgarstjóra? M: Já, ég man það að hún talaði um það að hún hefði talað við hann símleiðis.
KB: Hvenær flytur þú svo til Danmerkur? M: Ég flyt um vorið ´69.
KB: Og býrð þú þar í Danmörku? M: Til ársins ´83 um haustið.
KB: Nú flytja foreldrar þínir 1970. Varst þú í einhverju samneyti við þau? M: Já, ég var í miklu samneyti þannig lagað að ég bjó fyrstu tvö árin í Kaupmannahöfn síðan fluttist ég til Jótlands og það var daglegt samneyti frá ´72 til – ja pabbi deyr ´81, og svo flyt ég til Íslands ´83.
KB: Varst þú viðstödd opnun Kjarvalsstaða 1975? M: Nei.
KB: Nú ert þú í nánu samskiptum við föður þinn á þessum tíma eins og þú lýsir. Kom fram eitthvað í þeim samskiptum hvaða afstöðu hann hefði til þessara muna eða eignarhald á þessum munum sem voru í vörslum Reykjavíkurborgar? M: Já, það kom sterklega í ljós. Já, það bara kom mjög sterklega í ljós öll þessi ár.
KB: Hver var hans afstaða? M: Ja, þetta var bara valdaníðsla.
KB: Vissir þú hvort hann hefði leitað til einhverra lögmanna til þess að aðstoða sig? M: Já, ég vissi að hann leitaði til það var danskur lögmaður Klerk eða Klerke. Ég er ekki alveg viss um nafnið. Já, ég vissi til þess í samráði við Ásu systur sína.
KB: Varst þú í samskiptum við Ásu líka, föðursystur þína? M: Já, mjög náið. Við bjuggum ekkert langt frá hvort öðru og það var mjög náið samband.
KB: Getur þú eitthvað sagt um eða upplýst um afstöðu hennar til þessara mála? M: Ja, hún var bara söm en hún skildi það kannski enn minna af því hún þekkti ekki íslenskt stjórnarkerfi og hún bara skildi þetta ekki að svona gæti skeð að það væri mismunandi lög yfir fólk.

Þetta er svo mín vitnaleiðsla. Skýrir sig sjálf. Yngsta systir mín gaf ekki skýrslu:

Kl. 10.43 kemur fyrir dóminn sem vitni Ingimundur Sveinsson Kjarval bóndi, kt. 300550-7979, til heimilis að 332 Heisrod Delhi, New York.

Áminntur um sannsögli.
Skýrsla hans er hljóðrituð.
KB: Kannski fyrst að þú gerðir grein fyrir tengslum þínum við Jóhannes Sveinsson Kjarval listmálara? M: Hann var afi minn og ég er sonur Sveins Kjarvals og Guðrúnar Kjarval. Ég er sem sagt fjórða barnið af fimm.
KB: Ef þú mundir gera þá aðeins grein fyrir menntun þinni og svona hvað þú hefur starfað við í gegnum tíðina? M: Ég er búfræðingur frá Hvanneyri.
KB: Hvenær stundaðir þú nám við Hvanneyri? M: Það var 1968 og 69, ´70, og svo var ég ár á Landbúnaðarháskólanum í Kaupmannahöfn og hætti þar vorið ´72 í rauninni vegna fjárskorts í fjölskyldunni.
KB: Þú varst sem sagt veturinn 1968, ´69 þá ert þú á Hvanneyri? M: Já.
KB: Þennan vetur manst þú eitthvað eftir einhverri umræðu eða komst þú heim um helgar eða manst þú eftir því? M: Já, ég man það, ég sko hafði verið á bóndabæ í Englandi það sumar og kom heim og fjölskyldan var í rauninni bara í rúst vegna þess að – ég hugsa dálítið um þetta, maður sér hlutina eftir á, þegar hlutirnir eru að gerast þá veit maður ekki hvað er að gerast í framtíðinni en í rauninni fjölskyldan var bara að hrynja í rauninni og það var út af ástandinu í kringum afa þetta var orðið svo erfitt ástand. Kjarvalshúsið úti á Seltjarnarnesi, húsnæðismál afa spila stóra rullu í þessu öllu.
KB: Faðir þinn er hann farinn út þegar þú kemur? M: Nei, sko ég kem heim um haustið. Samband okkar feðganna var dálítið erfitt sko. Ég þarna er 18 ára. Hlutirnir voru bara að verða erfiðari og þetta samband við afa og þetta var mikil bara mara á fjölskyldunni. Það man ég skýrt hvað þetta var mikið, það var mikið talað, pabbi talaði mikið og það var svona eins og það var í rauninni bara verið að halda pabba frá afa, og Alfreð og Sigurður Benediktsson og þetta var herfilegt ástand. Og Kjarvalshúsið sem var verið að byggja þarna bara í næstu lóð við okkar að þetta var mara á fjölskyldunni allt saman.
KB: Manst þú eftir því þennan vetur sem sagt veturinn ´68, ´69, þá er ég nú að spyrja þig bara hvort þú manst eitthvað hafir fengið þá hvort að, en ekki það sem þú veist í dag, hvort það hafi eitthvað verið til umræðu, hvort þú minnist þess eitthvað að það hafi verið rætt um munina sem að eða það væri verið að flytja muni úr Sigtúni 7? M: Nei, ég man ekkert um það.
KB: Manst þú eitthvað eftir því hvenær þú hittir afa þinn Jóhannes Kjarval síðast? M: Nei, ég man að ég fór með Jóhannesi bróður mínum einhvern tímann þegar hann var á Hótel Borg. Ég reikna með að það hafi kannski verið þetta haust sko eftir að ég kem frá Englandi. Ég man hvað hann var horaður og hann lá í rúminu og Jóhannes náttúrlega eldri bróðir minn er að tala við hann og ég er bara með, þetta man ég. Það er líklega í seinasta skipti sem ég sé hann fyrir utan spítalann.
KB: Flytur þú út með foreldrum þínum þegar þau fara? M: Þau fara út þarna ´70 um áramótin, ´71 þá er ég seinna árið á Hvanneyri. Ég fer svo út, sambandið var ekki verra en það að ég fer út á eftir þeim þarna um vorið þegar ég er búinn og er hjá þeim þarna í Fristrup í Danmörku. Ég og pabbi við unnum á sömu verksmiðju. Fjárhagurinn var í molum. Ég fer svo á sjóinn og svo fer ég í Landbúnaðarháskólann.
KB: Varst þú við opnun Kjarvalsstaða 1973? M: Já.
KB: Manst þú hvort faðir þinn var þar? M: Nei, hann var ekki þar.
KB: En Ása? M: Ása var.
KB: Í þessum samskiptum sem þú áttir við föður þinn þá fram að þeim tíma sem hann fellur frá, manst þú eftir því að þú hafir eitthvað rætt við hann eða það hafi eitthvað verið rætt á milli ykkar um afstöðu hans til þeirra muna sem voru teknir úr Sigtúni 7 og voru í vörslum borgarinnar? M: Nei, ég get ekki munað eftir neinu sérstöku atviki. Ég ræddi þetta seinna við móður mína en nei. Ég var dálítið svona fyrir utan fjölskylduna dálítið. Ég held að ég muni ekki eftir neinu sérstöku.
KB: Varst þú þá ekki í miklu sambandi við Ásu? M: Nei, ég var aldrei miklu sambandi, ekki á þessum tíma nei. Mér þótti mjög vænt um þau hjónin vegna þess að ég hafði verið hjá þeim þegar ég var 15 ára og þau komu mér dálítið á réttan kjöl en nei þessi ár var ekki náið samband.
KB: Þannig að þú hefur í sjálfu sér ekkert vitað og aldrei rætt þetta mál við hana? M: Nei.
KB: Hvenær fluttir þú svo til Bandaríkjanna? M: Sumarið 1982. Við hjónin bjuggum hér í fimm ár og áttum tvö börn hér og svo eignuðumst við tvö í Bandaríkjunum. Já, 1982 um sumarið.
KB: En þú býrð sem sagt á Íslandi sem sagt eftir að þú kemur frá Danmörku alveg samfleytt til ´82? M: Já, og vann hjá systur minni og mági.
KB: Hrafnhildi þá? M: Já, ég lærði leirkerasmíði hjá þeim.
KB: Þarna ´82, þú flytur sem sagt sumarið ´82. Vissir þú eitthvað til þess á þeim tíma að Guðmundur Axelsson hefði fengið Baldur Guðlaugsson til þess að skoða? M: Ég hafði ekki hugmynd um neitt. Þegar ég las þessa skýrslu bara nýlega þá sé að það er minnst á mig. Ég hafði ekkert munað neitt og svo var ég að tala um þetta við konuna og þá munum við um það saman að hann hringir út í mig þegar við erum nýkomin til Bandaríkjanna þegar við erum að koma okkur fyrir þar sem við áttum svo heima í 10 ár.
KB: Ert þú þá að tala um Baldur Guðlaugsson? M: Já, Baldur. Ég get ekki fullyrt það en ég man það þegar konan segir það að hann hafi talað við mig. Ég veit að ég sagði við hann að ég vissi ekkert um þetta mál. Það eru bara sárindin í manni, maður bara ýtti þessu frá sér það gerðu allir í fjölskyldunni.
KB: Ef þú mundir kannski gera aðeins grein fyrir því hver voru tildrög þess að þú fórst af stað eiginlega eða má segja þú hafir sett mál af stað að nýju árið 2000? M: Tildrögin voru það lífsreynsla okkar hjónanna í sambandi við dánarbú tengdaforeldra minna og sú martröð sem við fórum í gegnum.
KB: Ef þú gerir kannski grein fyrir hverjir tengdaforeldrar þínir eru? M: Já, báðir tengdaforeldrar mínir eru þekktir listmálarar í Bandaríkjunum og þegar tengdafaðir minn í kringum 1990 þá er Lúísa íslenskur ríkisborgari og henni er ráðlagt að hún eigi að taka sér bandarískan ríkisborgararétt þá sé hægt að ganga betur frá dánarbúinu. Hún neitaði því og þá var gengið frá dánarbúinu þannig að sem sagt að það sæi um hana. Það náttúrlega vissi enginn að hún félli frá 10 árum seinna. Það var reynt að ganga frá því þannig að dánarbúið gæti séð um hana. Ég hitti aldrei þá lögfræðinga sem sáu um það dánarbú. Svo deyr hún 10 árum seinna og þá kemur þessi martröð að okkur hjónunum. Það voru þá 55% erfðaskattar í Bandaríkjunum og þeir bara vildu taka allt sko bara 55% af öllu sem var og við vorum bara skilin eftir í rúst. Þetta var barátta hjá okkur bara í fimm ár. Þá byrjaði mér að skiljast þessi martröð sem hafði verið í þessari fjölskyldu. Ég hafði alltaf í rauninni bara í huga mínum kennt fjölskyldu minni um þetta, þetta væri þeirra aumingjaskapur en mér byrjaði bara að skiljast að það réði enginn við þetta. Það réði enginn við valdið sem bara kemur inn í fjölskylduna og daginn sem við sendum seinustu pappírana í því dánarbúi þá sendi ég bréf til Svölu Thorlacius hún hafði sem sagt aðstoðað okkur við anga af því máli hér á Íslandi og ég bað hana um að líta ofan í þetta má. Ég á þetta bréf það er handskrifað. Ég var varla skrifandi á íslensku þá, og bið hana um að líta ofan í þetta mál og segi svona hvað ég vissi um það sem var í rauninni ekki neitt. Ég vissi ekkert, ég hélt að það væri bara drasl og dót, og það eina sem vakti fyrir mér þá að ég vildi leiðrétta orðstír föður míns það var mitt eina mál. Ég gekk bara út frá því að þetta væri bara eitthvað drasl. Ég hafði ekkert fylgst með þessu. Ég vissi ekki að þetta voru þessi listaverk þarna. Það var það sem vakti fyrir mér og það var það sem ég bað Svölu um bara að leiðrétta sem sagt málsstað fjölskyldunnar. Svo fær hún þessi skjöl frá Reykjavíkurborg sem var minnisblað Davíðs Oddssonar og þá byrja ég allt í einu að fatta hvað þetta var. Svo fær hún listann, þennan lista yfir hvað þetta átti að hafa verið ´68 og þá ég varð bara tæpur á geðsmunum, þetta er um 1971.
KB: 1971? M: Nei, fyrirgefðu 2001, þetta er sumarið 2001 er það ekki og þá koma þessi og svo bara tilkynnir Svala mér að hún ætli ekkert að – ég skrifaði Davíð Oddssyni bréf og bað hann um að sem sagt að einhvern veginn yrði að leiðrétta þetta og það væri kannski best að hann gerði það eða sem sagt yfirlýsingu um þetta. Ég sendi bréfið til Svölu Thorlacius áður hvort ég mætti ekki skrifa henni bréf, hún var í sumarfríi og fékk sem sagt svaraði mér ekki og ég hélt að þögn væri bara sama og samþykki. Hún sendi mér bara bréf og hún segir mér upp vegna þess að mér hafi dirfst að skrifa. Þetta var nokkuð kurteist bréf. En mín skoðun er að Svala bara vildi ekkert koma nálægt þessu máli það eru allir dauðhræddir við hann. Svo fékk ég Sigurð G. Guðjónsson og hann byrjaði að vinna í málinu. Svo er mér farið að skiljast seinna að hann var tengdur sko þessu í sambandi við önnur mál en hann hætti svo lögmannsstörfum og sem sagt benti á þig Kristinn Bjarnason og þannig kom málið til þín og við höfum verið að núna í hvað fjögur ár eða eitthvað og það hefur gengið á ýmsu en þú hefur haldið þessu á réttum kjöl.
KB: Eftir að þú hefur þetta mál að nýju þarna árið 2000. Hefur Reykjavíkurborg með einhverjum hætti leitað eftir því við þig eða hugsanlega þá aðra úr fjölskyldunni að einhverju samkomulagi um þetta mál eða hvernig væri hægt að? M: Eitt af því fyrsta sem ég gerði ég skrifaði Ingibjörgu Sólrúnu og bað um að það yrði gerð rannsókn á þessu máli og hún svaraði því ekki. Daginn sem Þórólfur Árnason varð borgarstjóri skrifaði ég honum og bað um viðtal og hann gaf mér viðtal og ég kom til Íslands og fór til hans og hafði mjög vinsamlegar viðræður við hann en hann gerði ekki neitt heldur. Ég skrifaði Hjörleifi Kvaran hann var þá borgarlögmaður spurði hann um málið. Hann sagði mér að borgin ætti þetta. Ég held að ég hafi reynt að tala við alla. Ég reyndi að kynna þetta fjölmiðlum. Ég bað þig um að fara með mér hjá Silfri Egils að ræða þetta þar. Ég held að ég hafi gert allt til þess að gefa Reykjavíkurborg tækifæri að tala við fjölskylduna og reyna og það er kannski í þessu sambandi sem ég vil taka fram að ein af ástæðunum að fjölskyldan gerði hluti sem hún gerði að við vorum alltaf að hugsa um orðstír afa og til þess að reyna að skilja þetta mál að hann var þessi mikla þjóðargersemi miklu meira heldur en margir í dag skilja að rétt fyrir stríð og upp úr stríðinu og alveg fram til 1950 og eitthvað þá var hann sá Íslendingur sem kynnti þjóðina mest erlendis og þetta er ok á fjölskylduna, þetta er ábyrgð og hvernig átti pabbi að fara að slást við Reykjavíkurborg opinberlega hann hefði ekki getað gert það.
Víkur frá kl. 10.59.

Meira seinna, bústörfin kalla.

Edited by Ingimundur Kjarval

Share this post


Link to post
Share on other sites

Við höfum nú alltaf reynt að hjálpa Ingimundi. Strákurinn er bara soddan klaufi. Einu sinni reyndi ég að kenna honum að renna leir. En þetta hrundi allt í höndunum á honum. Hann er með þessa heljar hleifa og þess vegna ætti þetta að leika í höndunum á honum. En þetta datt allt saman eða rann á milli fingrana. Endaði á því að það er ekki hægt að láta hann gera annað en snjóbolta og stinga korktappa í svo úr yrði kertastjaki. Ekki var það betra með glasúrinn. Matt varð að gljáa eða þetta krakeleraði allt.

Edited by Sjálfstæðismaðurinn
1 person likes this

Share this post


Link to post
Share on other sites

Já. Hverjum myndi ekki líða illa með það ef að hundruðum milljónum eða jafnvel milljarð hefði verið stolið frá fjölskyldu hans?

Ég yrði satt best að segja bara þó nokkuð reiður ef að það væri stolið einhverjum hundruðum þúsunda króna frá mér eða minni fjölskyldu.

Nokkrar spurningar.

Væri eitthvað vit að hafa samband við Bandaríska Sendiráðið á Íslandi?

Væri eitthvað vit í því að hafa samband við Samband Íslenskra Myndlistarmanna?

Væri eitthvað vit í því að hafa samband við Myndstef?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Við höfum nú alltaf reynt að hjálpa Ingimundi. Strákurinn er bara soddan klaufi. Einu sinni reyndi ég að kenna honum að renna leir. En þetta hrundi allt í höndunum á honum. Hann er með þessa heljar hleifa og þess vegna ætti þetta að leika í höndunum á honum. En þetta datt allt saman eða rann á milli fingrana. Endaði á því að það er ekki hægt að láta hann gera annað en snjóbolta og stinga korktappa í svo úr yrði kertastjaki. Ekki var það betra með glasúrinn. Matt varð að gljáa eða þetta krakeleraði allt.

Fyrst ætla ég að svara þessu, get það með báðar hleifar fyrir aftan bak. Því á eftir þarf ég að vanda mig með.

Svo er ég örvhendur ofan á allt saman. Skilst að þeir sem eru örvhentir séu öðruvísi en þið hin, heilinn bara allt annar. Það að við erum gáfaðri en þið hægri handar hjálpar ekki, heilinn dáldið eins og hakkakjöt, allt á vitlausum stað, skilst mér.

Er það ekki merkilegt, að sem barn, hélt ég að ég væri vanskapaður vegna þess að ég var örvhentur. Verið sagt að kennari hefði lamið á fingurna á mér ef ég reyndi að skrifa með vinstri hendinni, man þó ekki eftir því.

En einu vil ég mótmæla þó, þessu með hleifarnar, hendurnar á mér nettar og litlar hélt ég alltaf. Maggideep verður svo svarað af alvöru, snert á hlutum sem skipta máli.

post-3112-0-71085500-1418606540_thumb.jp

Share this post


Link to post
Share on other sites

Já. Hverjum myndi ekki líða illa með það ef að hundruðum milljónum eða jafnvel milljarð hefði verið stolið frá fjölskyldu hans?

Ég yrði satt best að segja bara þó nokkuð reiður ef að það væri stolið einhverjum hundruðum þúsunda króna frá mér eða minni fjölskyldu.

Nokkrar spurningar.

Væri eitthvað vit að hafa samband við Bandaríska Sendiráðið á Íslandi?

Væri eitthvað vit í því að hafa samband við Samband Íslenskra Myndlistarmanna?

Væri eitthvað vit í því að hafa samband við Myndstef?

Fyrst með Félag íslenskra myndlistamanna, FÍM. eða SÍM, veit ekki alveg mismunin á þessu félögum eða hvort þau eru bæði til í dag, virðast hafa sama heimilisfang í Hafnarstræti 16. Athyglisvert, Myndstef með sama heimilisfang. Eða með öðrum orðum, allt samofið á litla Íslandi. Knútur Bruun svífur svo þar yfir vötnum.

Knútur Bruun var á tímabili lögmaður pabba, en af einhverjum ástæðum var Knútur ekki mjög hjálplegur, þá né núna. En bróðir minn minnist smávegis á þetta í sinni vitnaleiðslu. Pabbi talaði víst við menn og reyndi að fá hjálp á sínum tíma.

Ég veit að ég fór einu sinni með móður minni til Ragnars Aðalsteinssonar hrl að biðja hann um einhverja hjálp, sem hann neitaði, myndi halda að það hafi verið einhvern tímann fyrir 1980. Má vera að það hafi einungins verið um höfundarmál, man það bara ekki. Ég dáldið eins og álfur út úr hól með mömmu, bara ungur maður sem vissi lítið um þessa hluti. Ég leitaði svo til Ragnars um upplýsingar, en hann vildi ekki tala við mig og sagði að hann hefði ekkert frá þessum tíma. Rut Júlíusdóttir var minn lögmaður um tíma þangað til fölsunarmálið gerði það að verkum að hún gat það ekki lengur, móðir mín sem höfundarrétttarhafi notuð án vitundar mömmu til þess að starta því máli aftur. En það önnur saga.

Eins og kemur fram í vitnaleiðslu minni, reyndi ég af öllum kröftum, þegar ég komst að því hvað hafði gerst, að kynna þetta mál og tala við rétta aðila. Auðvitað er það HNEIKSLI að SÍM eða FÍM, Myndstef og allir myndlistarmenn á Íslandi lýstu ekki yfir stuðningi við fjölskylduna og hafi ekki aðstoðað hana í gegnum árin að reka þetta mál.

Þarna var einn af þeim sjálfum rændur í hárri elli af yfirvöldum og allt tekið af honum. Ef að það er ekki um hagsmuni þeirra sjálfra, þá veit ég ekki hverjir hagsmunir þeirra eru. HNEIKSLI, HNEIKSLI er eina orðið sem á við í því sambandi.

Ég get svo pælt í því hvers vegna, öfund myndlistamanna kannski, hvernig einn þeirra stal öllu ljósinu eða eitthvað, hefur lítið uppá sig.

Svo get ég líka talað um hvernig Erró tókst að gera Listasafn Reykjavíkur og Listasafn Ísland að geymlsu fyrir sig með hjálp Davíðs Oddssonar og hvernig FÍM eða SÍM og þá Myndstef fannst slík stjórnsýsla hið besta mál, engin mótmælti svo ég viti.

Þá get ég líka pælt í því að allir eru hræddir við Davíð, hann hefði farið á eftir hverjum þeim sem stóð upp úr með hamri og lamið niður. Er það ekki Íslandið sem þið eigið heima í, eða er það bara nauðhyggja í mér??

Þá bara eftir þetta með Bandaríska sendiráðið. Ég viljað reka þetta mál á Íslandi, ég Íslendingur og finnst að það eigi heima þar. Ekki þar fyrir að ég hef oft hugsað um möguleika, jafnvel rætt við lögmenn í Bandaríkjunum. En ég er með lögmann á Íslandi sem lætur mig vita að við séum ekki búnnir, hrunið auðvitað setti stryk í reikninginn. Svo við sjáum til, en bara svo að allir viti, ég hef ekki gleymt neinu og mun að öllum líkindum skrifa bók um þetta mál og líklega ekki á íslensku, þegar tíminn kemur.

Og að lokum, engin ykkar hefur viljað tjá sig um hvort að Gunnlaugur Claesen Hæstaréttardómari hefði átt að vera vanhæfur vegna náins vinskapar hans við bæði Davíð Oddsson og Baldur Guðlaugsson. Hvers vegna ætli það sé? Þið undir nikki og hæpið að Davíð finni ykkur.

Og svo það síðasa, hverjar teljið þið líkurnar á því að Davíð hafi haft puttanna beint í því að Gunnlaugur Claesen varð dómari í þessu máli? Mér hefur verið sagt af þeim sem virkilega á að vita að dómurinni hafi auðsjánlega verið skrifaður af Gunnlaugi.

Eina skýring mín að þið látið þetta viðgangast er að undir niðri eruð þið samþykk því að afi var rændur, þá vegna þess að fjölskylda mín á ekki að vera til.

Og svo get ég haldið fram, að ef fjölskyldan hefði unnið þetta mál, allt annað gróft réttarmorð, þá hefði Davíð Oddsson aldrei verið Seðlabankastjóri í hruninu og raunveruleikinn heima allt annar í dag.

Og hvers vegna ætli það sé að þið trúið mér ekki? Jú vegna þess að ég er ekki til.

Edited by Ingimundur Kjarval

Share this post


Link to post
Share on other sites

http://vefir.pressan.is/ordid/2014/12/16/sterki-madurinn/

Hérna er svo sagt frá hvernig Davíð Oddsson er að laga til á Mogganum. Ef að ég væri þessi skrifari, myndi ég ekki sofa rólega, létt fyrir Davíð að komast að því hver hann er og ekki ólíklegt að einn daginn finni hann sjálfan sig án atvinnu.

Ég get sagt frá eigin svefnleysi og Davíð Oddssyni, viðurkenn að það var nauðhyggja í mér, en svona er það bara þegar þú setur þig upp á móti svona mönnum. Þegar ég byrjaði á þessu máli var Davíð Oddsson að því er sagt var, vinur Bush bandaríkaforseta, sagt að vinskapur þeirra væri eina ástæðan að herþoturnar voru ekki kallaðar frá Íslandi. Ég fór að hafa áhyggjur af því að Davíð talaði við vin sinn og segði honum að hann ætti í vandræðum með þennan mann. Lítið að gera með raunveruleikann ekki satt, en það var tími að ég svaf ekki vel. Núna er afstaðan meira: bring it on.

En ég trúi því að Davíð Oddsson hafi eyðilagt Ísland einn og óstuddur og sé ennþá í því að klára verkið. Ég trúi því einnig að þetta mál hefði sýnt öllum á Íslandi hvað Davíð Oddsson er og hvernig hann eyðileggur allt sem hann kemur að, hefur bara með persónuleika hans að gera. Kannski ekki honum sjálfum að kenna, aðrir sem beigja sig undir manninn og gefa honum þessi völd.

Og ég spyr, hver haldið þið að haldi um stjórnartaumanna í dag á Íslandi og stjórni flestu því sem hann vill í gegnum sitt fólk? Jú jú flott hjá Sigmundi Davíð að vilja flytja stofnanir í dreifbýlið, leiðrétta lán og vinna að öðrum hans hugarefnum, ungir menn hafa hugsjónir. Allt sem skiptir máli fer svo í gegnum Valhöll.

Já hver ákvað að Ólöf Nordal ætti að verða innanríkisráðherra, ég þykist nokkuð viss um að sú ákvöðrun hafi komið úr innsta valdahring Sjálfstæðisflokksins, hún talin nógu þæg.

Er það ekki söguleg staðreynd að Halldór Laxnes var svarlistaður í Bandaríkjunum að beiðni íslenskra yfirvalda til þess að eyðileggja fjárhagslegan grundvöll hans. Og er það ekki söguleg staðreynd að stjórnvöld þá voru sami flokkurinn og Davíð á í dag.

Er það ekki staðreynd að völdin í Sjálfstæðisflokknum voru þá og eru enn á mjög fáum höndum ef ekki bara einum manni, eitt af einkennum Sjálfstæðisflokksins. Ég það ungur að ég man aðeins valdabaráttuna á milli Geirs Hallgrímssonar og Gunnars Thorodsen, ekki á landinu þegar Davíð bolaði Þorsteini Pálssyni frá.

Segið mér, hver ræður í Sjálfstæðisflokknum í dag?

Edited by Ingimundur Kjarval

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!


Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.


Sign In Now
Sign in to follow this  
Followers 0

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.