Herkúles

Hin hljóða bylting

98 posts in this topic

2 mínútum síðan, Hallgeir said:

Meira svona alltaf gaman að fá smá dramatík í svona þætti. 

Þessi aðferð að skjóta sendiboðan er kölluð alla jafna.. "Ad Hominem"

Það hvað einhver er, hvað hann gerði, hvernig hann lítur út eða hljómar.. á ekki að skipta neinu.

Setningar hans, orð hans og ræður er 100% jafngildar þótt hann segi þær, þess vegna vélmenni eða bara einhver annar.

Orð eru orð. Rök eru rök.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Alltaf gaman að svona fretholkum eins og Gunnari Smara, svo gersamlega marklaus maðurinn að hann ætti frekar að vera markmannsþjalfari hja IBV heldur en að vera i forsvari fyrir sosialista flokk.  Ef einhver er ekki að sja i gegnum manninn og hans furðulegu fikn get eg ekki hjalpað ykkur.  Annars for flest allur þatturinn i það hvernig a að fara með þyfið,,, sem sagt tekjuskattinn sem stolið er af öllum vinnandi mönnum og konum.  Margir a þvi að þeir tekju lægstu eigi ekki að borga tekju skatt,,, en öskra a meiri skatt fra þeim sem vel hafa það,,,,,, vilja sem sagt og telja sig hafa rett a annara manna peningum alveg kinnroða laust,,,vitandi það vel að þeir efnameiri leggja margfalt meir til i allskonar formi.        Mjög fair gera ser fyllilega grein fyrir hvað tekjuskattur er ,,Jon sem vinnur mikið og greiðir strax 100 þus. i skatt við utborgun launa og er bara sattur við sitt, er að gera samfelaginu mikið gagn,, það er strax hægt að stola a 100 þus. fra honum,,,sem hann fær ekkert að snerta eða hafa ahrif a hvert fer,,,, hann bara vann fyrir þvi,,, svo er það broðir hans, hann Jonas sem er duglegri utsjonarsamari og aðeins klarari, hann vinnur lika mikið, er með 2 gröfur i vinnu i stað einnar,, og viti menn borgar 300 þus. i tekju skatt. Þessi seinni sem se Jonas greiðir miklu miklu meir fyrir alla samfelagsþjonustu heldur en broðir hans gerir.   Tekju skattur er alltaf þjofnaður,,,   þu eða þið hafið engan rett a þvi sem eg vinn mer inn,, verður varla einfaldara.

1 user likes this

Share this post


Link to post
Share on other sites

Gunnar Smári er annað hvort fávis eða illa innrættur. Hann kallar sig sósíalista. Í því eru tvær stöður: a) hann veit ekki hvað sósíalismi er en finnst það cool og kallar sig það (ergo fávís) eða b) veit vel hvað sósíalismi er, veit allar syndir sósíalismans alla síðustu öld sem og í örfáum löndum enn í dag, og kýs samt að kalla sig sósíalista.

Þegar hann hjólar svona í Stefán Einar með skætingi, sama skætingi og hann sýnir öllum er eru ekki sammála honum, þá er hann líklega, að mínu mati, að sýna að hann er tjóðraður við valmöguleika B. Ég hef átt við hann orð á Facebook (ég var kureis og sýndi virðingu) og hann bara fussaði að rökum mínum, kallaði það bull og vitleysu. Svaraði ekki spurningum (það var bara eitt svar við spurningunum: Sósíalismi er evil) heldur bara snéri út úr og hrósaði mér fyrir að kunna að gúggla (s.s. hann heldur að ég sé amatör).

Ef einhver kallar sig nasista þá eru sömu tveir möguleikarnir til staðar: a) Fávísi um ógeð nasismans eða B) illt innræti. Yóu choose.

Við sáum líka í máli Sólveigar Önnu, þar sem hún hagaði sér, skv. fréttum, ekki vel gagnvart starfsmanni Eflingar til áratuga. Gunnar Smári hjólaði beint í fjármálastjórann án þess að velta því fyrir sér hvort hún sé raunverulegur uppruni fréttarinnar. Gunnar Smári er sami authoritarian sósíalistinn og margir sósíalistarnir/kommúnistarnir hafa verið í gegnum tíðina. Um leið og hann mætir andstöðu við "þvættingin" í sér þá bregst hann versti við og setur upp hnúajárnin.

1 user likes this

Share this post


Link to post
Share on other sites
12 hours ago, fleebah said:

Gunnar Smári er annað hvort fávis eða illa innrættur. Hann kallar sig sósíalista. Í því eru tvær stöður: a) hann veit ekki hvað sósíalismi er en finnst það cool og kallar sig það (ergo fávís) eða b) veit vel hvað sósíalismi er, veit allar syndir sósíalismans alla síðustu öld sem og í örfáum löndum enn í dag, og kýs samt að kalla sig sósíalista.

Þegar hann hjólar svona í Stefán Einar með skætingi, sama skætingi og hann sýnir öllum er eru ekki sammála honum, þá er hann líklega, að mínu mati, að sýna að hann er tjóðraður við valmöguleika B. Ég hef átt við hann orð á Facebook (ég var kureis og sýndi virðingu) og hann bara fussaði að rökum mínum, kallaði það bull og vitleysu. Svaraði ekki spurningum (það var bara eitt svar við spurningunum: Sósíalismi er evil) heldur bara snéri út úr og hrósaði mér fyrir að kunna að gúggla (s.s. hann heldur að ég sé amatör).

Ef einhver kallar sig nasista þá eru sömu tveir möguleikarnir til staðar: a) Fávísi um ógeð nasismans eða B) illt innræti. Yóu choose.

Við sáum líka í máli Sólveigar Önnu, þar sem hún hagaði sér, skv. fréttum, ekki vel gagnvart starfsmanni Eflingar til áratuga. Gunnar Smári hjólaði beint í fjármálastjórann án þess að velta því fyrir sér hvort hún sé raunverulegur uppruni fréttarinnar. Gunnar Smári er sami authoritarian sósíalistinn og margir sósíalistarnir/kommúnistarnir hafa verið í gegnum tíðina. Um leið og hann mætir andstöðu við "þvættingin" í sér þá bregst hann versti við og setur upp hnúajárnin.

Haha rökin þín eru bull og vitleysa.

Þú ert væntanlega sammála Kollu? http://www.visir.is/g/2018181028954/stettastrid-

Share this post


Link to post
Share on other sites
8 hours ago, SSSól said:

Haha rökin þín eru bull og vitleysa.

Þú ert væntanlega sammála Kollu? http://www.visir.is/g/2018181028954/stettastrid-

Hver þeirra? Þetta með sósíalismann?

Hér er smá tóndæmi um í hvaða löndum sósíalismi virkar ekki.

Ekki bara "virkar ekki" heldur hefur leitt efnahagslegar hörmungar yfir þjóðina (ef hún er ekki myrt í milljónavís).

En ef þú veist um EITT land þar sem sósíalismi var tekinn upp (leiðtogar kalla það sósíalisma, aðgerðir bera einkenni sósíalisma) þá endilega máttu benda mér á það. :) 

Jafnaðarmenn þessa lands þurfa að hætt að tala um sósíalisma með stjörnur í augum og krúttvæða út fyrir öll velsæmismörk. Þetta er jafn toxic stefna og nasismi og fasismi.

Quote

Socialism is a range of economic and social systems characterised by social ownership and workers' self-management of the means of production as well as the political theories and movements associated with them. Social ownership may refer to forms of public, collective or cooperative ownership, or to citizen ownership of equity. There are many varieties of socialism and there is no single definition encapsulating all of them, though social ownership is the common element shared by its various forms.

Sem sagt, sósíalismi er að afnema eignarréttinn og alþýðuvæða framleiðsluþætti.

 

PS: Þetta með Kollu, ég er sammála sumu og ekki öðru. Ég er td. ekkert viss um þetta með kröfur verkalýðsfélaganna hjá henni. En ég er aftur á móti orðinn roooooosalega tortygginn á þessa nýju forystu þeirra. Spor óbilgjarnra og herskárra sósíalista/kommúnista hræða.

Share this post


Link to post
Share on other sites
On 30/10/2018 at 10:08 AM, fleebah said:

Hver þeirra? Þetta með sósíalismann?

Svo ég sleppi nú allri satíru @SSSól, þá kemur Dr. Jordan Peterson einmitt inn á þetta með það þegar vinstrið fer of langt (sósíalismi/kommúnismi) og ef maður veit ekki af því þá er maður "wowfully ignorant or wowfully blind". Sem er nokkuð í átt að því sem ég var að segja með A og B.

Hann varpar fram spurningunni í viðtalinu (34:06) "When do the leftwingers go to far?" og er þá nýbúinn að skilgreina þegar öfga-hægrið fer of langt. Hann hefur svarað þessari spunringu annars staðar og þá er hann að tala um Sovétríkin, Kína hans Maó, Kúbu, Etc. Þegar vinstrið fer full force í sósíalisma og leið þeirra að Shangri-La (kommúnisma) skilur eftir sig tortýmingu á lífum, efnahag og umhverfi.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Já, borgarastéttin að tjúllast!

 

Sól­veig Anna Jóns­dótt­ir, formaður Efl­ing­ar, gagn­rýn­ir pistla­höf­und Frétta­blaðsins harðlega í færslu sem hún setti á Face­book-síðu sína í morg­un.

Sól­veig seg­ir Sirrý Hall­gríms­dótt­ur, sem skrifaði bakþanka í blaðið í morg­un und­ir fyr­ir­sögn­inni „Bylt­ing­in étur“ vera „fyr­ir­lit­lega mann­eskju“ sem saki hana um óheiðarleika og glæpaeðli.

Sirrý skrif­ar í pistli sín­um um að ótrú­legt sé að fylgj­ast með verka­lýðshreyf­ing­unni. „Munn­söfnuður­inn er þannig að venju­legu fólki svelg­ist á, ít­rekað. Það er eins og nýja for­yst­an ætli alls ekki að láta það spyrj­ast um sig að hún lúti ein­hverj­um siðalög­mál­um þreyttr­ar borg­ara­stétt­ar. Í bylt­ingu er allt leyfi­legt, öllu skal koll­varpað og eng­in ástæða til að binda sig við úr­kynjaða siði eins og al­menna kurt­eisi,“ skrif­ar hún.

Sirrý bæt­ir því við að svo virðist sem Gunn­ar Smári Eg­ils­son sé and­leg­ur leiðtogi hreyf­ing­ar­inn­ar. Áður hafi hann haft aðgang að sjóðum auðmanna en núna hafi hann fundið nýj­an sjóð hjá Efl­ingu sem sitji á 12 millj­örðum sem nýta megi til ým­issa verka.

Sól­veig Anna er afar ósátt við skrif­in. „Það er ótrú­legt að þurfa að sitja und­ir upp­spuna og dele­ríng­um í fólki með skerta siðferðis­kennd, en ég segi aft­ur: Hér fáum við ótrú­legt tæki­færi til að upp­lifa hvernig borg­ara­stétt­in tjúll­ast þegar að henni er sótt og þegar fólk ákveður að hætta að bug­ta sig og beygja fyr­ir mann­fjand­sam­leg­um efna­hagslög­mál­um henn­ar,“ skrif­ar Sól­veig Anna.

„Í al­vöru talað: hvernig dirf­ist þessi kona að reyna að ata mig aur? Hvernig dirf­ist hún að reyna að hræða fólk sem starfar á ís­lensk­um vinnu­markaði til hlýðni? Hvernig dirf­ist hún að reyna að láta eins og ég hafi gerst sek um ein­hvern glæp?“ bæt­ir hún við.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Sólveig Anna er stalínisti, það er ekki mörgum blöðum um það að fletta. Hún er að "sækja að borgarastéttinni" samkvæmt hennar eigin orðum, stéttinni sem á að útrýma samkvæmt Karli Marx.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Fleebah. Hver öng á íslenskur kómmunistmi að drepa 100.000.000?

Share this post


Link to post
Share on other sites
On 04/11/2018 at 1:55 AM, Femma Hrútsdóttir said:

Sólveig Anna er stalínisti, það er ekki mörgum blöðum um það að fletta. Hún er að "sækja að borgarastéttinni" samkvæmt hennar eigin orðum, stéttinni sem á að útrýma samkvæmt Karli Marx.

Sjáið viðbrögðin þegar hún er gagnrýnd. Þetta er rosalegt. Hún er formaður Eflingar, ekki bara einhver bloggara aktívisti einhvers staðar.

Þetta er ekki í fyrsta skipti sem hún "sparkar" í fólk sem dirfist að gagnrýna hana. Hún lét nú Sveppa og Gunna heyra það þegar Gunni dirfðist að segja það sem satt er um kommúnisma. 

 

Screenshot 2018-11-05 at 09.14.12.png

Share this post


Link to post
Share on other sites
On 04/11/2018 at 2:28 AM, SSSól said:

Fleebah. Hver öng á íslenskur kómmunistmi að drepa 100.000.000?

Ef kommúnisma yrði komið á hér á landi mðe byltingu sem væri jafn gegnsýrður af biturð, hatri og mannvonsku og var í Sovét þá erum við að tala um .... Veit ekki. Viltu prófa? Gera tilraun? En mínar aðal áhyggjur eru ekki endilega hversu margir fara í Gúlag á Langanesi. Nei, það eru efnahagslegu afleiðingarnar sem verða. Venezúela á að vera sýnidæmi um að sósíalismi er líka gjörónýt efnahagsstefna á 21. öldinni. En sósíalistar keppa hvern um annan þverann að endurtaka kjaftæðið sem mökkaði allt á síðustu öld líka sem hljómar svo: "Þetta er ekki alvörðu sósíalismi". Sem þýðir að þessi hugmyndafræði er ekki búin að rústa sínu síðasta hagkerfi. Þetta verður endurtekið aftur. En ég vill ekki að það verði hér á landi, ekki einu sinni í míkrómynd. Þetta er ónýt hugmyndafræði, full af endutakanlegri mannvonsku.

En það þyrfti að hafa her hér á landi undir völdum kommúnískra yfirvalda til að ná slíku fram, að gera byltingu. Eða vopnaðar sveitir, malitia. Ég sé ekki að slíkt gerist. En við skulum ekki glleyma því að fólk héðan fór í skóla hvernig á að gera byltingu a la kommúnistar. 

Við erum í fjórða sæti í heiminum í þjóðarframleiðslu per capita. Eigum við ekki að gera tilraun sem hendir þeim árangri í klósettið?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Miðað við þær aðstæður sem við mannfólkið erum búin að koma okkur í (loftlagsmálin), er þetta ekki lengur spurning um hvort við tökum upp einhvers konar sósíalisma eða ekki. Við munum fyrr eða síðar þurfa að yfirgefa kapítalismann, hvort sem okkur líkar betur eða verr. Við Íslendingar erum t.d. að lifa lífi eins og til væru 15 Jarðir. Þvílíkir kolefnissóðar við erum. Þannig að við þurfum að gera algera kúvendingu í lifnaðarháttum á næstunni. Jafnvel strax í dag!

Share this post


Link to post
Share on other sites
5 hours ago, Skrolli said:

Miðað við þær aðstæður sem við mannfólkið erum búin að koma okkur í (loftlagsmálin), er þetta ekki lengur spurning um hvort við tökum upp einhvers konar sósíalisma eða ekki. Við munum fyrr eða síðar þurfa að yfirgefa kapítalismann, hvort sem okkur líkar betur eða verr. Við Íslendingar erum t.d. að lifa lífi eins og til væru 15 Jarðir. Þvílíkir kolefnissóðar við erum. Þannig að við þurfum að gera algera kúvendingu í lifnaðarháttum á næstunni. Jafnvel strax í dag!

Kómmúnisminn er nefnilega svo hreinn og umhverfisvænn!!!!!!!!!!!!

 

!

2 users like this

Share this post


Link to post
Share on other sites
17 hours ago, Femma Hrútsdóttir said:

Kómmúnisminn er nefnilega svo hreinn og umhverfisvænn!!!!!!!!!!!!

Það er þétt fylgni við fátækt og lágar þjóðartekjur annars vegar og mengunar hins vegar. Hvort sem það er rusl eða mengaður útblástur nema hvoru tveggja sé. Sósíalísk/kommúnísk samfélög eru fátæk. Öll. Með velmegun og hærri þjóðartekjum koma átök (bæði einstaklingar sem og ríkið) í að bæta sorphreinsun sem og hreinsun mengunar og útblásturs. Það er ekkert þjóðfélag í heiminum ríkt og auðugt nema að vera kapítalískt. Þannig að ef við ætlum að vinna gegn mengun og hlýnun jarðar þá þurfum við ALLS EKKI kommúnisma eða sósíalisma.

Alþjóðlegt samstarf þjóða er ekki sósíalismi :)  Já, og @Skrolli, held að við séum frekar að ræða fólksfjölgun sem rót vandans.

Bill Burr er með ágæta lausn við þessu ;) 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
29 mínútum síðan, fleebah said:

Það er þétt fylgni við fátækt og lágar þjóðartekjur annars vegar og mengunar hins vegar. Hvort sem það er rusl eða mengaður útblástur nema hvoru tveggja sé. Sósíalísk/kommúnísk samfélög eru fátæk. Öll. Með velmegun og hærri þjóðartekjum koma átök (bæði einstaklingar sem og ríkið) í að bæta sorphreinsun sem og hreinsun mengunar og útblásturs. Það er ekkert þjóðfélag í heiminum ríkt og auðugt nema að vera kapítalískt. Þannig að ef við ætlum að vinna gegn mengun og hlýnun jarðar þá þurfum við ALLS EKKI kommúnisma eða sósíalisma.

Alþjóðlegt samstarf þjóða er ekki sósíalismi :)  Já, og @Skrolli, held að við séum frekar að ræða fólksfjölgun sem rót vandans.

Bill Burr er með ágæta lausn við þessu ;) 

 

Já, þú meinar það...gera bara út fólk á Miðjarðarhafið sem dritar niður flóttamennina...engin sönnunargögn! :)

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Jubb, þetta hlómar rétt. Kommarnir eru meira uppteknir í "stéttastríði" við "borgarastéttirnar" (marxískur frasi) en að gæta hagsmuna launþega. Þetta er farið að hljóma meir og meir sem að ég hafi haft rétt fyrir mér þegar ég sagði að þetta myndi hafa slæmar afleiðingar fyrir launþega landsins, að kjósa þessi tvö marxísku byltingasinnuðu til forystu í VR og Eflingu. Ragnar er þó aðeins skárri af þeim tveim.

Verkalýðsforkólfar segjast standa í „stéttastríði“ og hóta að stöðva fjárfestingar

Ég ætla að spá fyrir um þrennt:

  1. Það verður farið í verkfall undir forystu þessarra tveggja.
  2. Launþegar munu koma skaddaðir fjárhagslega úr því verkfalli. 
  3. Sólveig og Ragnar munu finna blórarbögla í marxísku frasafylleríi um borgarastéttir og fjármagnsöfl, þau munu EKKI líta í spegil til að finna hinn augljósa orsakavald.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ef einhver er í vafa um að Sólveig sé kommúnisti þá er internetið fullt af svona greinum frá henni. Veltið fyrir ykkur hversu "spýtt út úr Lenín" þetta hljómar.

Quote

Er hægt að „velja sér“ andkapítalisma?  Þri, 20/08/2013 - 18:03 | Sólveig Anna Jónsdóttir

Hvaða vandamál fylgja því þegar ofuráhersla er lögð á að gagnrýna eina tiltekna deild auðmagns, svo sem banka eða stóriðju? Er nauðsynlegt að víkka slíka gagnrýni til kapítalismans í heild, og ef svo er, hvernig?

Það er hægt að segja að ólíkir kapítalistar séu mismunandi –hættulegir- og þessvegna er auðvitað skiljanlegt að fólk velji sér auðmagn til að berjast við. Hægt er að segja að Monsanto sé t.d. mun hættulegra en H&M, vopnasalar hættulegri en ferðaþjónusta osfv. (svo getum við spurt okkur hvort fólkinu í fataverksmiðjunum í Bangladesh finnist H&M vera hættulegra en Monsanto…).

Það getur líka oft verið gagnlegt að beina spjótum að einum hópi kapítalista til þess að fá fleiri til liðs við baráttuna, opna augu fleiri fyrir því að það þurfi að berjast fyrir breyttri veröld og að það sé ekki allt eins og best sé á kosið í besta heimi allra heima.

Og svo er oft mjög aðkallandi að krefjast umbóta á einhverju tilteknu fyrirbæri innan auðmagnskerfisin. Eins og td. á fjármálakerfinu eða industríal matvælaframleiðslu eða klámiðnaðinum. Ef maður neitar þörfinni á umbótum eða neitar að taka undir með þeim sem krejast umbóta er maður einfaldlega skeytingalaus um fólk, dýr, náttúru osfrv. Og skeytingaleysi er alltaf glatað.

Aktivismi og mótmæli eiga sér yfirleitt alltaf eitthvað ákveðið –skotmark-, einhverja kveikju og eitthvað sem hægt er að rally-a fólki í kringum. Þannig getur verið taktískt mikilvægt að taka fyrir einn arm kapítalismans í einu.

En á endanum er staðreyndin sú að vandamálin eru kerfislæg, að þau spretta öll af sömu grundvallarrótinni. Þá er mikilvægt að greina hvað það er við kapítalismann sem gerir hann slæman: Það er ekki að (allir) kapítalistar séu (alltaf) vondir, að peningar séu vondir (í sjálfu sér) osfv, heldur að lógík kapítalismans geri að verkum að jafnvel einhver -góð- kapítalísk fyrirtæki, sem okkur stendur ekki augljós ógn af, eru rekin með þeim hætti að það er problematískt, það er gróðasjónarmiðið og endalaus vaxtahugmyndin sem er vandi kapítalismans: Sú hugmynd að gróði eða hagnaður sé, eða eigi að vera tilgangur og markmið alls sem menn taka sér fyrir hendur. Allir kapítalistar hafa að markmiði að græða, sem gerir að verkum að þeir hafa hagsmuni almennings, heildarinnar eða hagsmuni lífríkisins ekki að leiðarljósi, heldur þrönga skilgreiningu á eigin hagsmunum.  (les. kapítalistar eru evil, hættulegir: Fleebah)

Og þá er nokkuð ljóst að krafan um umbætur, endurbætur, er takmarkandi.

Ef við hugsum okkur til dæmis náttúruvernd, þar er oft barist gegn einu verkefni í einu. En er –hægt- að berjast fyrir náttúruvernd án þess að berjast geng kapítalismanum sem kerfi?

Auðmagnið rífur ekki aðeins einn og einn part af náttúrunni í einu í sig, heldur misbýður allri skipan veraldarinnar. Þetta er mjög áberandi, kannski mest áberandi þegar maður horfir á –lágstéttirnar- og svo náttúruna. Lágstéttirnar eru færðar til á milli landa í uppsveiflum og þegar niðursveiflan verður eru þær surplusvinnuafl, og enginn vill þær. (Þá stígur td. engin kapítalisti fram og bendir á að okkur beri skylda til að hjálpa vinnuaflinu sem kom sannarlega til að vinna).

Og náttúran er alltaf undir. Í uppsveiflunni þarf af nota hana til að búa til meiri hagvöxt á stórum skala, til að nota allt fjármagnið og ódýra lánsféð, framleiða meira svo almenningur kaupi meira og noti meira með öllu ódýra lánsfénu sínu. Í niðursveiflunni þarf svo að nota náttúruna til að búa til hagvöxt afþví það er ekki nógu mikill hagvöxtur og hinu þjóðlega surplus vinnuafli vantar vinnu til að borga til baka lánsféð og útlendinga vantar fjárfestingartækifæri á Íslandi.

(Mér finnst þetta einhvernveginn mjög relevant vangaveltur núna þegar -vinstri stjórnin- bæði opnaði á olíuvinnslu á Drekasvæðinu og á kísilverksmiðju á sama tíma og við áttum öll að notast við eyðilegginguna á Lagarfljóti í kosningabarátunni gegn íhaldinu, til að benda á hverskonar ógeð og hálfvitar þau væru, og trylltir náttúruníðingar. Á sama tíma var í lagi að gefa kapítalistunum aðgang að sjónum. Þversögnin er náttúrlega svo fáránleg að maður er orðlaus. Þetta er skýrt dæmi um það hvernig –gildi- gefast upp fyrir kapítalískri kröfunni um hagvöxt og fjárfestingu uber alles.

Joel Kovel segir í Enemy of Nature þetta um meginstraums umhverfisverndarhreyfingar, mér finnst það líka eiga vel við um vinstri flokkana á Íslandi:

Capital is more than happy to enlist the mainstream [environmental] movement as a partner in the management of nature. Big environmental groups offer capital a threefold convenience: as legitimation, reminding the world that the system works; as control over popular dissent, a kind of sponge that sucks up and constrains the ecological anxiety in the general population; and as rationalization, a useful governor to introduce some control and protect the system from its own worst tendencies, while ensuring the orderly flow of profits.

Þannig að fyrirbærin Gróði og Vöxtur éta upp og grafa undan öðrum gildum. Náttúrufegurð er einskis virði nema hægt sé að breyta henni í gróða. Sama gildir um menningu, listir, menntun, ást, kynlíf; allt þarf að snúast um gróða.

Um daginn var það Esjan sem í augnablik varð miðpunkturinn í vaxtar og gróðapælingum; fréttir bárust af því að kláfur yrði mögulega settur á Esjuna. Mér sýndist fólk almennt vera jákvætt, afþví að nr. 1 kæmist þá gamalt og/eða fatlað fólk á Esjuna (eins og það væru nú mannréttindi að komast á fjallstopp) og svo vegna þess að ferðamenn sem kæmu til Íslands þyrftu eitthvað meira að gera. Tekið var dæmi um að Gyllti hringurinn og Þingvellir væru illa farnir af of mikilli ásókn ferðafólks og því væri gott að beina straumnum á Esjuna. 200.000 ferðamenn á topp Esjunnar á ári hljóma þá allt í einu vel. Þarna var horft fram hjá því að öll pæling ferðamannaiðnaðarins gengur út á að flytja fleira fólk til landsins, iðnaðurinn gengur fyrir lögmálum kapítalismans um vöxt. Þannig að Esjan getur ekki bjargað Þingvöllum (enda er það auðvitað ekki hlutverk hennar!); með kláf á sér verður Esjan einfaldlega enn annað fórnarlamb bólunnar í túrismanum.

Þannig að já, það er nauðsynlegt að víkka gagrýnina til kerfisins.

Ef gagnrýni á ákveðna tegund kapítalsima, t.d. stórðiðju, inniheldur þennan tón: Gróði er slæmur (endalaus vöxtur er endanleg eyðilegging), en ekki eingöngu þessi tiltekna virkjun eða þessi tiltekni kláfur, er komið tækifæri til að –stækka- baráttuna. Þá er td. hægt að benda á að lókal aksjón sem felst í því að berjast t.d. gegn virkjun í Þjórsá, hefur glóbal implíkasjónir, að barist er ekki eingöngu gegn einu fyrirbæri heldur glóbal fjárfestingartækifærum td. Þannig er líka auðveldara að byggja á fyrri aktivisma, sýna fram á að það eru tengsl milli baráttu gegn stóriðju á Íslandi og vopnaframleiðslu, svo dæmi sé tekið - og að þau tengsl séu ekki tilfallandi eða samsæriskenning, heldur er í báðum tilfellum verið að berjast við sama grundvallarsjúkdóm, gróðahyggjuna; kapítalismann sem verður að vaxa með hvaða ráðum sem er, þangað til veröldin endar.

Þegar maður hefur horft í augu við það horfist maður í augu við að ekkert minna en algjör yfirráð nægja kapítalismanum og að næstum öll þjóðríki eru nú partur af maskínunni. Þannig að umbætur duga á endanum ekki, það er kapítalisminn sem þarf að konfrontera, jafnvel þó að það sé risastór og stundum agaleg staðreynd.  (les. kollvarpa kapítalisma, koma á sósíalisma a la Lenín og co: Fleebah)

Svona byrja byltingarinnar sem steypa öllum í glötun a la sósíalisminn. Svona er Sólveig Anna. Verði Eflingu að góðu með kommúnismann í forystu. En ég óttast, og spái því fyrir, að félagsmenn Eflingar munu líða blóðugt fyrir þessa konu, sem þau kusu yfir sig.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hér er algert gullkorn frá henni. 

Heimild: PDF skjal  Sólveig Anna 8.mars.pdf  og attac.is

Quote

Kæru félagar, til hamingju með daginn og takk fyrir að bjóða mér.

Ég ákvað að mæta hingað sem fulltrúi hins femíníska próletaríats (ath, marxískur frasi, beint upp úr Lenín; Fleebah). Ég er alls ekki lömpen, eða tötrahypja eins og það heitir á íslensku, heldur afskaplega stéttvís kona. Ég hef alltaf verið femínisti.

Mínar fyrstu femínísku minningar eru hápólitískar auðvitað, snúast um Kvennaframboðið, svuntu og ásakanir um áróðursbrögð frá pabba vinkonu minnar. Góð saga, ég skal einhverntíman segja ykkur hana.

Ég hef líka alltaf verið kommúnisti. Í mínum huga fara róttæk stéttabarátta og femínismi saman eins og lóa og spói og ég varð í alvöru ótrúlega hissa fyrir ekkert svo mjög löngu síðan þegar ég áttaði mig á því að allir geta sagst vera femínistar, án þess að geta eða þurfa að færa nokkrar sönnur á mál sitt. Ég hafði semsagt alveg misst af neóliberal útgáfunni af kvenfrelsisbaráttunni, þangað til 2008, satt best að segja. Skömm er frá að segja. Jæja, nú hætti ég að kjafta frá leyndarmálum og hef erindið:

Getur femínismi verið afl gegn fasima? Er fasismi eitthvað sem við þurfum raunverulega að vera að pæla í hér á Íslandi? Og afhverju hefur almenningur, ekki bara einhverjir radíkalar, undanfarið verið að hugsa um fasisma?

Vegna þess að pólitískir flokkar með áberandi fasísk einkenni eru orðnir mjög áberandi:

Tepartýið í Bandaríkjunum, öfga-hægri armur Repúblíkanaflokksins, samansafn smáborgara og próletaríats sem hefur enga stéttavitund vegna þess að allt tal um stéttabaráttu hefur verið markvisst fjarlægt úr umhverfinu, eða Gullin dögun í Grikklandi, flokkur fasista sem hafa ekkert að fela og hræða okkur kannski mest þessvegna, UKIP í Bretlandi, Svíþjóðardemókratarnir sem unnu stórsigur í kosningum síðasta sumar, ásamt fjölmörgum öðrum óhefðbundnum hægri flokkum í Evrópu, sem einnig unnu mikla sigra í kosningunum síðasta sumar(á meðan kosningaþátttaka dregst almennt saman, mæta kjósendur þjóðernisflokkana á kjörstað). Svo mætti lengi telja, gleymum ekki Pegida hreyfingunni.

Hér í Reykjavík fékk flokkur sem var við það að þurrkast út stórfínt fylgi um leið og forystan ákvað að þramma af stað undir ekkert mjög taktföstum slætti íslamófóbíunnar. Þessi sami flokkur fríkar út og fer að tala um ofsóknir og endalausnir ef einhver leyfir sér að vitna í orð borgarfulltrúanna sem voru kjörnir, fer í kjölfar eigin ofsafenginna viðbragða að tala um arfleið flokksins sem mesta mannréttindaflokks Íslands. Þegar sú sýning fer í gang er freistandi að vitna í Trotský, sem velti mikið fyrir sér uppgangi fasismans fyrir margt löngu: „Veröldin öll hefur hrunið innan í höfðum smáborgaranna, sem glatað hafa öllu andlegu jafnvægi. Stétt þessi argar kröfur sínar svo hávært, sökum örvæntingar, hræðslu og biturleika, að hún sjálf heyrir ekki lengur og glatar því getunni til að skilja eigin orð og látbragð.

“ Þrátt fyrir að gríðarmikill munur sé oft á milli landa í því hvernig fasismi birtist hjá pólitískum hreyfingum eiga þær ávallt mikilvæg atriði sameiginleg: Þeirra á meðal eru tilbúningur á óvinum og blórabögglum,og markviss áróður, í þeim tilgangi að búa til hræðsluástand á meðan raunverulegur tilgangur hreyfinganna er falinn í popúlisma og fölskum loforðum. Og svo afskaplega mikilvægur þáttur: stéttaeðlið, sem er ávallt til staðar, auðvaldið; sem styður undantekningarlaust hin fasísku öfl á einhvern hátt og uppsker undantekningarlaust eins og til var sáð.

Gott dæmi um framkomu auðvaldsins við vinnuaflið undir fasískum stjórnarháttum er ástandið í Chile undir stjórn Pinochet: þar glataði vinnuaflið sífellt meira af sínum skerf í tekjum þjóðarbúsins til auðvaldsins, lágmarkslaun lækkuðu um næstum því helming á níunda áratugnum, fátækt jókst, einn þriðji af vinnuaflinu var án atvinnu í upphafi níunda áratugarins. Tuttugasta öldin geymir svo auðvitað mörg fleiri dæmi. Hversvegna hafa flokkar með fasísk einkenni orðið svona áberandi undanfarin ár? Viðbrögð flokka nýfrjálshyggjunnar sem víðast hvar hafa verið og eru við völd, við kreppu auðvaldsins sem dunið hefur yfir veröldina, hafa búið til ástand þar sem fasísk retorík á greiðan aðgang að kjósendum.

Í stað þess að grípa til þess sem hægt væri að kalla eðlileg viðbrögð í kreppuástandi, að nota ríkið til að endurbyggja samfélögin sem kapítalistarnir hafa farið langt með að eyðileggja, er þveröfug leið farin af hinum hefðbundnu pólitísku flokkum: niðurskurður, uppsagnir, ósanngjörn dreifing skattbyrðinnar þar sem þau blönku halda restunum af velferðarkerfinu uppi á meðan þau auðugu stinga arðinum undan, niðurrif áunninna réttinda vinnandi fólks og svo auðvitað árásir á mótmælendur og árásir á aðflutt og „óþarft“ vinnuafl sem tilheyrir öreigastéttinni, ásamt ýmsu öðru. (Hér er hægt að nefna hnífaárás lögreglunnar sem hlýðir skipunum útlendingayfirvalda, á Chaplas Menka, sem dæmi um árásir á „óþarft“ vinnuafl). Síðasta krísa, sem byrjaði á WallStreet og breiddist svo út um alla veröld hefur afhjúpað algjörlega nýfrjálshyggjuna sem það sem hún er:

Hið „fullkomna“ arðránstæki, þar sem bæði lagaumgjörð þjóðríkjanna og alþjóðleg lagaumgjörð er útbúin og endurunnin til að hámarka gróða auðvaldsins, þar sem „endurbætur“ verða á vinnumarkaði í þeim tilgangi að auðvelda arðránið, þar sem hið yfirþjóðlega fjármagn þarf ekki að þola neinar hömlur en hið alþjóðlega prekaríat, hið óþarfa vinnuafl, má raunverulega drepast án þess að það komi nokkrum sérstaklega við. Kapítalisminn og nýfrjálshyggjan hafa skapað samfélag sturðlaðra öfga.

Ég vitna í einn internet komma: Að segja að ójöfnuður sé mikill á alþjóðlega vísu er eins og að segja að sólin sé pínku heit. Samkvæmt útreikningum Credit Suisse, þeirrar ægilegu kommastofnunnar, á ríkasta eitt prósent veraldarinnar helming alls auðs á meðan helmingur alls mannkyns á samanlagt eitt prósent auðsins. World Socialist Web Site reiknaði dæmið áfram, notaði forsendurnar sem Credit Suisse hafði notað og komst að þeirri niðurstöðu að ef þróunin héldi áfram á sömu leið myndi eitt prósentið eiga allan auð veraldar innan 23 ára. Frekar hrollvekjandi tölur, ekki satt? Á meðan niðurskurðarstefna yfirvalda gerir lífið erfiðara fyrir hin eignalausu og skuldugu, halda hin ríku áfram að auðgast, þau soga til sín öll verðmæti sem sköpuð eru í samfélaginu, koma þeim undan í skattaskjól eða nota til að sölsa undir sig enn meiri eignir sem áður voru í almannaeigu en hafa verið settar á markað, oftast í óþökk almennings, af yfirvöldum. Semsagt, ekkert triklar lengur niður, allt sogast upp.

Örvæntingarfullir kjósendur í Evrópu og víðar gefast upp á falslýðræði nýfrjálshyggjunnar, þar sem kapítalistarnir hafa í raun tekið sér einræðishlutverk, treysta ekki lengur loforðum hinna hefðbundnu stjórnmálaflokka, sem hafa enda svikið öll loforð aftur og aftur. Í sjúkri veröld nýfrjálshyggjunnar verður til sjúkt samband á milli óöruggra kjósenda, fasista og plútókrata. Í sjúkri veröld gerast ömurlegir hlutir, örvænting fær fólk til að taka ömurlegar ákvarðanir. Það er ekkert sjálfsagt við það að fasismi njóti vinsælda eða sé óumflýjanlegur.

En ef aðstæður halda áfram að versna, ef auðvaldið heldur áfram á sinni glæpaför og samfélög halda áfram að hnigna er ekkert ólíklegt að kapítalistarnir snúi sér í auknum mæli til fasískra afla til að tryggja hámörkun gróðans. Eins og þau sem þekkja til fasisma á síðustu öld geta bent okkur á eru sum einkenni fasisma þegar til staðar á Vesturlöndum og fram koma sífellt háværari kröfur um meira, frá hópi þeirra sem fara með samfélagslega stýringu: Öflugri njósnastofnanir, innan þjóðríkjanna og alþjóðlegar, sem eru ávallt á verði og vopnað lögreglulið með sérstakar heimildir til að takast á við svokölluð óæskileg, róttæk öfl .

Hvernig berjumst við femínistar gegn fasisma? Í mínum huga er það augljóst: Við berjumst gegn fasisma með því að berjast gegn kapítalismanum. Við berjumst gegn fasisma með því að berjast fyrir réttlæti. Við berjumst gegn fasisma með því að bjóða uppá raunverulegar, alternatívar lausnir. Við berjumst gegn fasismanum með því að hjálpast að í því lífsnauðsynlega og almikilvægasta verkefni sem hægt er að hugsa sér: Að koma okkur sjálfum, systrum okkar og bræðrum, sjálfu lífríkinu úr klóm þessa sturlaða auðvalds nútímans, sem stendur á bjargbrún heimsendis, tilbúið í að steypa okkur öllum fram af brúninni. Við höfnum einstaklingshyggjunni, við höfnum frama einnar á kostnað annarar, við höfnum markaðsvæðingu réttlætisins og við viðurkennum að hin femíníska barátta er alþjóðleg og intersekjónal.

Ef okkur er raunverulega umhugað um að berjast gegn fasisma þá berjumst við gegn auðvaldinu. Við spyrjum okkur: Hvað er femínismi? Femínismi er frelsishreyfing, frelsunarhreyfing. Við frelsum okkur undan oki feðraveldisins, við gerum það sjálfar með persónulegri ákvörðun um að lifa sem upplýstar manneskjurog svo gerum við það með því að horfast í augu við það að baráttan er algjörlega samtvinnuð stéttabaráttunni. Til að berjast gegn uppgangi fasismans þurfum við að taka þátt í róttækri fjöldahreyfingu sem vinnur markvisst gegn auðvaldinu og vinnur markvisst í því að búa til samfélag félagslegs og efnahagslegs jöfnuðar. Í nafni alþjóðahyggjunnar ætla ég að lokum að vitna fyrst í Klöru okkar Zetkin, og svo í Rósu okkar Lúxemburg, blessuð sé minning þeirra: Hagsmunir vinnuaflsins, þeirra kúguðu og arðrændu, eru þeir sömu í öllum löndum, og Með baráttunni fyrir frelsun kvenna munum við flýta þeirri stundu er núverandi samfélagsgerð splundrast undan hamarshöggum hins byltingarsinnaða próletaríats. Lifi baráttan, takk fyrir.

Hún vitnar í Trodský og svo notar þá tilvitnun til að harma fasisma. Hún er ekki í lagi þessi kona. Trodsky stóð fyrir fangelsun og morði þúsunda manna, historical fact. Trodsky og Stalín voru af sama meiði, bara Stalín vann valdabaráttuna um að gerast leiðtogi Morðmaskínunnar Sovét og var því í aðstöðu til að láta morðæði sitt verða að veruleika.

Það er líka gaman að sjá hana tala um sig sem komma og bölva fasistum. Fattar hún ekki að það er akkúrat enginn munur á kúk og skít?

Það er líka athyglsivert að sjá hvað hún hatar kapítalisma og elskar sósíalisma. Veltið fyrir ykkur, hvort er betra markaðsfyrirkomulag, kapítalismi eða sósíalismi?

Í grunninn skín eitt í gegn: Ef Sólveig kæmist til valda einhvers staðar í pólitík þá færi hún að rífa niður og gera allt ónýtt og ógeðslegt, eins og kommúnistar gera, en ekki byggja upp né bæta.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Vá, þetta er bara betra og betra :D

Quote

http://www.attac.is/greinar/við-þurfum-að-færa-auðinn-í-okkar-hendur

Kæru félagar, ég ætla bara að tala örstutt:

Í frábærri ræðu sem Michael Moore flutti 5. mars í Wisconsin, þegar verkalýðsátökin þar voru í hámarki og tugir þúsunda umkringdu og gerðu innrás í þinghús ríkisins, sagði hann: Ameríka er ekki gjaldþrota. Ameríka er á kafi í auði -awash in wealth- . Hann er bara í höndunum á örfáum mönnum. Ekki í ykkar höndum!

Punkturinn var: Það þarf ekki niðurskurð, eða uppsagnir, það þarf ekki að gera tilveru almennings óbærilega, þannig að óvissa og kvíði séu stöðugt með okkur í hversdagsleikanum. Það þarf ekki að reka elliheimili að fyrirmynd þriðja ríkisins, eins og doktor Mengele sé æðsti yfirmaður málaflokksins, það þarf ekki að gera atlögu að öllu starfi með börnum, ekki gera lækna og hjúkrunarfólk út á vertíðir til annarra landa svo að þau geti borgað af lánunum sínum. Við þurfum ekki, hvort sem við erum Kanar eða Íslendingar eða Spánverjar að búa í samfélagi þar sem fólk er svo hræðilega fátækt að það á ekki fyrir mat. Þvi að það er til fullt af peningum: þeir eru bara allir í höndunum á arðræningjum sem ekki aðeins stela frá okkur heldur stjórna í raun samfélögum okkar. Við þurfum að færa auðinn í okkar hendur!

Lifi byltingin :D  Lifi félagi Sólveig. Niður með kapítalismann og auðvaldið!

Djöfull er ég á leið í Gúllagið núna, kæru félagar, þegar Sólveig nær að skipa þann sem tekur að sér hlutverk Beria..

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!


Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.


Sign In Now

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.