siggiandri

Er Jon Baldvin endanlega buinn að vera

46 posts in this topic

Það sem er í gangi hérna ætti að vera öllum augljóst, þjóðin að leita í örvæntingu að leiðtoga sem getu leitt hana og fókusað á það sem skiptir máli. Margir kallaðir en engin útvalinn! 

Minni á forseta kosningarnar og hvernig þær fóru, Davíð Oddsson tilbúinn í verkið en hafnað. Simundur Davíð, Kata ekki að plumma sig, IceHotone, eitthvað með sölu sína á bönkunum og þannig.

Svo kemur Jón Baldvin aftur einu sinni enn fram á sviðið, átti að vera bók og allt og þess vegna að þetta ferli fór í gang. Engin önnur ástæða. Þjóðin þarf leiðtoga sem hún getur treyst en hefur hann ekki, höfuðlaus her.

Share this post


Link to post
Share on other sites
10 hours ago, 4sinnum said:

Sá eini sem hefur spriklað eins og sprelliGOSI með sprellann úti er JBH, hann verður endanlega kveðinn í kútinn í þetta sinn bölvaður!!

Allt heila embættisverkið eins og það leggur sig tók þátt í að þagga niður í Aldísi, rétt eins og BBC með Seville barnaperranum..

Sona sona, engin ástæða til láta þetta mál eyðileggja blóðþrýstinginn eða gera mann að heykvíslarliði.

Það er vafalaust alveg rétt hjá þér að JBH á sér enga uppreisn eftir þetta.

10 hours ago, 4sinnum said:

Aldis Schram, dóttir Jóns Baldvins Hannibalssonar, greindi frá því í Morgunútvarpinu á Rás 2 í morgun að Jón Baldvin hefði í eitt skipti notað bréfsefni sendiráðs Íslands í Washington þegar hann óskaði eftir því að hún yrði nauðungarvistuð á geðdeild.

Notkun Jóns á bréfsefni er ekki stærsta ásökunarefnið í þessari ófrægingarherferð og hljómar eiginlega hjákátlega í samanburði við alvarleika annarra ásakana.

Ég held að það þurrfi meira en bréfsefni ráðuneytis til að fá manneskju nauðungarvistaða, en hver veit, kanski lifi ég í einhverri sápukúlu þar sem farið er eftir reglum og svoleiðis þegar fullorðin manneskja er svipt sjálfræði.

Þegar ég vann á kleppi fyrir nokkrum áratugum komst ég í kynni við marga nauðungavistaða sem allir sögðu það samsæri gegn þeim. Það er ein aðal ranghugmynd þeirra sem eru andlega veikir að telja veikindi sín samsæri og að þeir eru alheilir. Þess vegna er ég ekki alveg að trúa því þegar meintur sjúklingur sem hefur verið sviptur 5 sinnum kemur og segist heil heilsu. Sérstaklega ekki þegar viðkomandi hefur alið á hatri til foreldra sinna, "frá því hún fæddist" (hennar eigin orð) og endurtekið ber skít á föður sinn og fjölskyldu í 50 ár.

Mér virðist af því sem ég hef lesið í fjölmiðlum að þetta er sorglegur harmleikur þar sem veik kona með ranghumyndir fær þær staðfestar af fjölmiðlum og umhverfi. Að hluta vegna þess að í gangi er herferð gegn karlmönnum í þjóðfélaginu, þar sem eðlieg kynhegðun klarla er gerð ólögleg og að perraskap og að hluta vegna þess að pólitískir andstæðingar nota sér þetta tækifæri til að ná sér niðri á karlinum, sem mögulega hefur hugsað um comeback.

Nú er örugglega síðasti naglinn rekin í þá kistu.

Svona til að spara þér sporin ætla ég að segja þér að ég tel barnaníð ekki vera eðlilega kynhegðun karla.

En "kynferðisleg hegðun", jafnvel þegar hún er í "óþökk þess vem fyrir henni verður", ER karllæg kynhegðun. Það hefur verið hlutverk karlmannsinns að gera sínar hosur grænar fyrir konum; það ber með sér að karlar taka fyrsta skrefið, að hrósa konu fyrir útlit, segja hana aðlaðandi og kynæsandi er núna orðið að ólöglegu áreiti.

3 users like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

þetta er spaklega mælt hjá Fraternum

Ef þetta Washingtondæmi er ekki fyrnt er sjálfsagt að rannsaka það, bréfsefnið osfrv.

Og ekki síður hvernig ,,kerfið" hér heima virkar, liggur ekki ábyrgðin hjá þeim sem ákveður að nauðungarvista, amk ekki síður en hjá þeim sem biður um nauðungarvistun?

Og hvað varðar áreiðanleika bernskuminninga þá skilst manni að þeim sé í engu treystandi.

Í nokkrum öðrum málum er auðséð að kallinn hefur farið yfir strikið,misbeitt valdi sínu, oft hefur hann farið á hnén og beðist afsökunar,

en við sjáum ekki að hann verðskuldi krossfestingu

Share this post


Link to post
Share on other sites
13 hours ago, Frater DOV said:

Það er ein aðal ranghugmynd þeirra sem eru andlega veikir að telja veikindi sín samsæri og að þeir eru alheilir.

Alltaf verið verið að smeigja inn skotum á mig allstaðar.

 

1 hour ago, Herkúles said:

þetta er spaklega mælt hjá Fraternum

Rétt hjá þér, sem kemur að öðru sem ég hef verið að hugsa um síðustu daga, erum við Málverjar að fljúga hærra þessa daganna, við að gáfnast og verða betri alla daga einn dag í einu.

Annað hvort það eða að mér er að hraka vitsmunalega, tek eftir því upp á síðskastið, að mér finnst það sem þið skrifið gáfulegra og hugsað, ég að nota það í mínar hugsanir.  :blink:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Án dóms og laga

Yfirlýsing af gefnu tilefni

Að undanförnu hefur mátt lesa í hefðbundnum fjölmiðlum og á samfélagsmiðlum sögur nafngreindra kvenna um vítaverða hegðun undirritaðs gagnvart kvenþjóðinni, jafnvel hálfa öld aftur í tímann.

*Þessar sögur eiga það meðal annars sameiginlegt að vera ýmist hreinn uppspuni eða þvílík skrumskæling á veruleikanum, að sannleikurinn er óþekkjanlegur. Sannleikurinn er því nú þegar fyrsta fórnarlambið í þessu leikriti. Það bíður síns tíma að leiðrétta það, m.a. af eftirfarandi ástæðum: *Meginástæðan er sú, að sögurberar eru ýmist í nánum fjölskyldutengslum við okkur Bryndísi eða nánir vinir elstu dóttur okkar. Við Bryndís erum sammála um, að fjölskylduböl af þessu tagi – því að það er það – verði ekki útkljáð í réttarsal, né heldur til lykta leitt í fjölmiðlum. Við stefnum dóttur okkar ekki fyrir  dóm – lái okkur hver sem vill.

*En hver er þá okkar ábyrgð á fjölskyldubölinu, sem mér er svo tíðrætt um? Ætlum við að skella allri skuld af ógæfu fjölskyldunnar á aðra? Er þetta virkilega allt öðrum að kenna? Því fer fjarri. Sjálfur ber ég þunga sök af því að hafa valdið langvarandi ósætti innan fjölskyldu Bryndísar. Bréfaskipti mín við Guðrúnu Harðardóttur, systurdóttur Bryndísar, þegar hún var 17 ára, voru hvort tveggja með öllu óviðeigandi og ámælisverð. Á því hef ég beðist margfaldlega afsökunar, bæði Guðrúnu sjálfa og fjölskyldu hennar, sem og opinberlega. Ég hef leitað eftir fyrirgefningu, en án árangurs. Á þessu máli ber ég einn ábyrgð – og enginn annar. 

*Seinni tíma ásakanir um áreitni við Guðrúnu á barnsaldri eru hins vegar tilhæfulausar með öllu. Það mál var rannsakað í tvígang af lögreglu og saksóknara, m.a. með yfirheyrslum og vitnaleiðslum, og vísað frá í bæði skiptin, enda varð vitnum við komið. Öll gögn, sem máli skipta, liggja fyrir og eru öllum aðgengileg, m.a. á heimasíðu minni (www.jbh.is). 

*Hvers vegna er elstu dóttur okkar svo mjög í nöp við foreldra sína, eins og raun ber vitni? Hversu margar eru þær fjölskyldur í okkar litla samfélagi, sem eiga um sárt að binda vegna geðrænna vandamála einhvers í fjölskyldunni? Hversu algengt er það ekki, að reiði og hatur, sem af hlýst, beinist fyrst og fremst að nánustu aðstandendum? Þetta er kjarni málsins. Eftir að hafa oftar en einu sinni orðið við ákalli geðlækna um nauðungarvistun elstu dóttur okkar á geðdeild,  snerist vinarþel og ástúð dóttur til föður að lokum í hatur, sem engu eirir, eins og frásagnir hennar bera vott um. Nauðungarvistun er síðasta neyðarúrræði geðlæknis. Á þessum tíma þurfti að lögum heimild náins aðstandanda til að beita þessu neyðarúrræði. Dóttir okkar treysti mér einum til þess og lét bóka það. Þeir sem halda því fram, að einhver svokallaður „valdamaður“ geti sigað lögreglu á varnarlausa einstaklinga að geðþótta, vita ekki hvað þeir eru að tala um. Sem betur fer hefur þessari kvöð nú verið létt af aðstandendum. 

*Allar tilraunir til sátta, einnig með milligöngu sálusorgara og sérfræðinga, hafa engan árangur borið. Þetta er nógu sár lífsreynsla fyrir alla, sem hlut eiga að máli, þótt ekki bætist við, að fjölmiðlar vilji velta sér upp úr ógæfu annarra með því að lepja upp einhliða og óstaðfestan óhróður, að óathuguðu máli. Það er satt að segja hreinn níðingsskapur að færa sér í nyt fjölskylduharmleik eins og þann, sem við höfum mátt búa við í áratugi, til þess að ræna fólk mannorðinu, í skjóli þess að vörnum verði vart við komið. Það verður hvorki réttlætt með sannleiksást né réttlætiskennd. Það er ekki rannsóknarblaðamennska. Það er sorp-blaðamennska.

*Hvað er þá til ráða til að hnekkja ósönnum og ærumeiðandi aðdróttunum í fjölmiðlum? Varðar það ekki við lög að bera ósannar sakir á aðra? Hingað til hefur það talist vera svo. Og til þess eru dómstólar í réttarríki að leiða sannleikann í ljós – útkljá málin. En eins og áður sagði, munum við Bryndís hvorki lögsækja veika dóttur okkar né þær frændsystur Bryndísar, sem hlut eiga að máli. Fremur kjósum við að láta þetta yfir okkur ganga; og bera harm okkar í hljóði að sinni. *Ég vil líka taka það fram, að ómerkilegan pólitískan skæting, hvort heldur hann er framreiddur af formanni Sambands sjálfstæðiskvenna eða af fyrrverandi formanni Samfylkingarinnar, virðum við ekki svars. Það hefur ekki þótt vera neinum til vegsauka með okkar þjóð hingað til að sparka í liggjandi fólk.  Og að því er varðar mína pólitísku arfleifð uni ég því vel að vera að lokum dæmdur af verkum mínum. 

*Fyrst í stað fannst mér, að ég gæti með engu móti setið þegjandi undir öllum þessum  ásökunum, ásamt persónuníðinu, sem flæðir yfir alla bakka á svokölluðum samfélagsmiðlum. Við nánari íhugun er niðurstaðan samt sú, að í þessu eitraða andrúmslofti, þar sem ósannar fullyrðingar og níð hafa fengið að grassera athugasemdalaust dögum saman, sé það til lítils annars en að skemmta skrattanum. Ekki vegna þess að þögn sé sama og samþykki; heldur vegna hins, að málflutningur sem byggir á staðreyndum, mun engin áhrif hafa á óvildarmenn mína.  Við treystum því hins vegar, að það fólk, sem þekkir okkur Bryndísi persónulega af eigin reynslu, sjái í gegnum moldviðrið.   

*Að öllu þessu virtu, er það niðurstaða okkar Bryndísar, að sálarheill okkar umsetnu fjölskyldu eigi að hafa forgang, umfram réttarhöld í kastljósi fjölmiðla, að svo stöddu. Heildstæð greinargerð, þar sem öllum framkomnum sakargiftum verði gerð verðug skil, verður því að bíða betri tíma.

Því er ekki að neita, að mál af þessu tagi vekja upp ýmsara áleitnar spurningar, sem eru ekki á sviði einkamála, heldur varða almannaheill. Getum við ekki lengur treyst því, að  hver maður teljist saklaus, uns hann hefur verið sekur fundinn fyrir dómi? Skal hann samt teljast sekur samkvæmt dómstóli fjölmiðla, þótt sýknaður hafi verið af réttum yfirvöldum að rannsókn lokinni? Þetta er sjálfur tilvistarvandi okkar brothætta réttarríkis. Á því berum við öll ábyrgð.

1 user likes this

Share this post


Link to post
Share on other sites

Þetta er rétt hjá Jóni. Heykvíslalið "Góða fólksins" eyrir engu og engum. Það fer fram með offorsi og hatri í málflutningi sem er gegnsýr af skilninsleysi og algerum skorti á staðreyndum, rökum og málefnaleika. 

Man hvernig umræðan um Icesave var. Fólk sem reyndi að benda á málefnaleika þess máls var hreinlega ofsótt. Ólafur Ragnar, Sigmundur Davíð og fleiri sem fengu að kenna á því og ekki síst hjá Rúv. 

Þetta skítlega eðli þjóðarinnar og sérstaklega hjá "hinum upplýstu" er það helsta sem er að í þessu samfélagi. Þessi veikleiki er síðan orsakavaldur þess að andstæðingar þessa hóps rísa upp úr rústum hinna öfganna og færir stjórnmálin í svað firringar og öfga.

Donald Trump ágætis dæmi en þau eru orðin fleiri og munu verða fleiri. 

Idiocracy lestin á fullri ferð.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!


Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.


Sign In Now

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.