Sign in to follow this  
Followers 0
Ingimundur Kjarval

Grein eftir mig í Morgunblaðinu í morgun.

11 posts in this topic

 

 

Sendi þennan tölvupóst á Morgunblaðið rétt núna. Væri ágætt að fá pælingar ykkar um hvað ykkur finnst. Og kannski betur, hvernig þið haldið að þetta muni þróast. 

To whom it may concern :-)

Vil bara þakka fyrir birtinguna og þeim sem lagaði greinina og gerði betri. Mun núna kaupa áskrift að Morgunblaðinu í þeirri trú að Morgunblaðið sé alvöru fjölmiðill. En meðan við erum við efnið, ættuð þið ekki að birta greinina um loftslagsmálin, er ekki heilbrigt að við "afneitunarsinnar" fáum að halda fram okkar rökum, við fleiri en einn og fleiri en tveir. Ekkert mál, bara að hvað er kurteisara en að rífast um veðrið. :-). 

Aftur þakka þeim sem á að þakka fyrir birtinguna, veit ég að það er sumum sárt í fjölskyldunni en sannleikurinn er endanlega sagna bestur. 

Bestu Ingimundur 

https://www.mbl.is/greinasafn/grein/1734321/?item_num=65&dags=2019-10-03&fbclid=IwAR3EITSLO2ArKEYxawVBWZDO6aYIw4Eisos0gaFd0OgtuLAW7MQuvftbOPE

The grinder.jpg

4 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

Flott, miðað við hvernig Geirfinnsmálið hefur þróast þá finnst mér nú líklegt að þú fáir eitthvað upp úr krafsinu, alltaf spurning um þolinmæði gegn yfirvaldinu vera málefnalegur og hafa rök til stuðnings. Hamra stálið þar til það mýkist!!

3 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites
On 10/3/2019 at 0:52 PM, Ingimundur Kjarval said:

 

 

Sendi þennan tölvupóst á Morgunblaðið rétt núna. Væri ágætt að fá pælingar ykkar um hvað ykkur finnst. Og kannski betur, hvernig þið haldið að þetta muni þróast. 

To whom it may concern :-)

Vil bara þakka fyrir birtinguna og þeim sem lagaði greinina og gerði betri. Mun núna kaupa áskrift að Morgunblaðinu í þeirri trú að Morgunblaðið sé alvöru fjölmiðill. En meðan við erum við efnið, ættuð þið ekki að birta greinina um loftslagsmálin, er ekki heilbrigt að við "afneitunarsinnar" fáum að halda fram okkar rökum, við fleiri en einn og fleiri en tveir. Ekkert mál, bara að hvað er kurteisara en að rífast um veðrið. :-). 

Aftur þakka þeim sem á að þakka fyrir birtinguna, veit ég að það er sumum sárt í fjölskyldunni en sannleikurinn er endanlega sagna bestur. 

Bestu Ingimundur 

https://www.mbl.is/greinasafn/grein/1734321/?item_num=65&dags=2019-10-03&fbclid=IwAR3EITSLO2ArKEYxawVBWZDO6aYIw4Eisos0gaFd0OgtuLAW7MQuvftbOPE

The grinder.jpg

Gæti komið að því að ráðamenn klökkni í ræðustól Alþingis þegar mál þitt fer að enduróma..

https://www.mbl.is/frettir/innlent/2019/10/08/katrin_klokknadi_i_raedustol/

Share this post


Link to post
Share on other sites

Er að hlusta á ræðu Forsætisráðherra. Hugsa mikið um hverjir lásu greinina eftir mig í Morgunblaðinu, mín pæling, allir þeir sem áttu að lesa hana, þar á meðal Forsti Íslands, Forsætisráðherra, Dómsmálaráðherra og allir þeir sem tengjast málinu á einhvern hátt. En ég ætla að setja hana inn hérna, fyrst eins og hún var birt höggvin niður í nákvæmlega 5000 slög eins og þeir vildu á Mogganum og svo á eftir lengri greinin sem ég sendi fyrst. Ég ætla ekki að dæma um hvor greinin er betri, kannski of skrautleg með of mörgum aukaorðum í lengri greininni.

Svo er kannski áhugavert fyrir suma, að sjá hvernig svona grein verður til, fyrst skrifuð af fingrum fram og svo skorin niður í það sem skiptir máli, jafnvel skorin þangað til að hlutir sem þurfti að segjast týnast, þið dæmið. Eitt, finnst að Málefnin hafi kennt mér að skrifa skiljanlega íslensku

Eitt. Morgunblaðið hefur kerfi þar sem þú getur sett inn greinar og ég ákvað að reyna fyrst á Morgunblaðinu, svo aðra fjölmiðla hvern af öðrum og svo þegar það' væri búið að neita mér allstaðar, að birta auglýsingu í Dagblaðinu, gerði það á árum áður og tilbúinn að gera það núna þó að fjárhagurinn sé þrengri í dag.

En viti menn, Mogginn birti fyrri greinina, eitthvað sem ég bjóst allsekki við og taldi sigur mikinn, þess vegna að seinni greinin var send á Moggann. Ég fann fyrirstöðu og viðleitni til þess að flækja mér þangað til þess að ég gæfist upp.

Ég ekki á því en reyndi mitt besta að vera kurteis og vinalegur, mjög erfitt að brosa fallega í gegnum síma. Mín pæling að einhver kynslóða eða kynja skipti séu á Morgunblaðinu. Þegar ég hringdi í skiptiborðið og vildi ritsjórnina var hún kölluð "háborðið" og jafnvel einhver fyrirlitning í orðinu. 

Sem sagt hér er seinni greinin eins og hún birtist í Morgunblaðinu, þeir fóru eitthvað yfir hana og gerðu betri svo á eftir greinin eins og ég sendi hana fyrst, ætlaðist til þess að hún yrði aðeins birt á netinu og þess vegna þetta löng.

Eitt merkilegt, setti netfangið með sem var birt en engin viðbrögð ekki neitt sem mér finnst áhugavert, eins og þið séuð öll að taka þátt í þessari þöggun. Þetta er mynd sem Morgunblaðið á, Einar Falur ljósmyndari tók hana þegar hann var að læra ljósmyndun í New York borg. Matthías Jóhannesen þá ritstjóri Morgunblaðsins var á svæðinu og kom í heimsókn, Einar Falur bílstjórinn og ljósmyndarinn. Ég vildi myndina af mér með nautunum, passaði betur við fannst mér og ég á réttum aldri í henni, þessi sem Einar Falur tók af mér þegar ég var ennþá ungur og fallegur:

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Eftir Ingimund Sveinsson Kjarval:

"Þetta réttarhald í Héraðsdómi Reykjavíkur

verður svo leikhús fáránleikans."

Mál mitt „Ingimundur Kjarval gegn Reykjavíkurborg“ verður tekið fyrir í vetur í Héraðsdómi Reykjavíkur. Málið snýst um erfðamál Jóhannesar Kjarval listmálara. Réttarhaldið um hvort skipa eigi matsmann til þess að meta dagbókarbrot Guðmundar Alfreðssonar sem segir frá meintum munnlegum leynilegum gjafagerningi Kjarvals á eignum sínum til Reykjavíkurborgar, þar á meðal meira en 5.000 listaverkum.

Borgarlögmaður vill að málinu sé vísað frá vegna þess að ég sé einn fleiri erfingja. Ástæður eru fyrir því að ég er einn þó að aðrir í fjölskyldunni hafi stundum verið með, skrifað undir og mætt í réttarsali.

Móðir mín Guðrún Kjarval, tengdadóttir Kjarvals, í vitnatöku:

Guðrún kveðst minnast þess eins að hún hafi hitt Baldur Guðlaugsson í Kaupmannahöfn. Hann hafi gert boð á undan sér og hafi hún hitt hann á veitingastað á Hótel Angleterre. Hún kveðst telja að þetta hafi verið í ágúst 1982. Hún kveðst hafa upplifað þennan fund sem fyrirmæli eða hótun um að hún ætti ekkert að gera í málinu.

Kolbrún systir í Héraðsdómi Reykjavíkur:

Lögmaður: Manst þú eitthvað eftir því hvernig hún lýsti upplifun sinni af þeim fundi? Kolbrún: Ja, það er bara eina sem ég man að hún sagði: mér var hótað. Það er það sem ég man.

Hrafnhildur systir í Héraðsdómi Reykjavíkur: „Vonleysi og fyrst og fremst fyrstu árin eftir að pabbi dó vorum við í sjokki því hann dó mjög skyndilega, hann hafði ekki legið lengi á spítala og svo var talað um að þetta væri fyrnt og við höfðum ekki bolmagn til þess að standa í því að fara í mál fyrr en svo að það er tekið upp af bróður mínum.“

Jóhannes bróðir starfaði hjá Reykjavíkurborg og ég tel að Reykjavíkurborg hafi haldið honum í gíslingu. Jóhannes átti við áfengisvandamál að stríða um tíma sem hann náði svo tökum á og ég trúi því að Jóhannes hafi verið endurráðinn hjá borginni frá Hafnafjarðarbæ með þeim skilyrðum að þetta mál væri dautt, að hann hafi lofað því á fundi með Davíð Oddssyni þá borgarstjóra, Hjörleifi Kvaran þá borgarlögmanni og Vilhjálmi Þ. Vilhjálmssyni seinna borgarstjóra. Vilhjálmur ónefndi maðurinn.

Jóhannes bróðir í Héraðsdómi Reykjavíkur: „Ég fór á fund borgarstjóra Davíðs, sem sagt niður í Austurstræti 16, þá voru borgarskrifstofurnar þar og hann var þar við annan mann, Hjörleif Kvaran, sem sagt borgarlögmaður var á fundinum og þriðji maður, allir löglærðir. Þar sagði ég af minni afstöðu til þessa eignarhalds en vildi fá einhverja samvinnu um að vinna að þessum málum.

Jóhannes lagðist algjörlega gegn því að ég ræki þetta mál og þess vegna að móðir okkar neitaði að skrifa undir í upphafi, gerði það seinna, aðeins vegna þess að Ása dóttir afa skrifaði undir að ég gat haldið áfram. Ekki fullyrðingu út í hött að Reykjavíkurborg hafi haldið bróður mínum í gíslingu og ætti að vera hægt að finna gögn um það.

Baldur Guðlaugsson gerði skýrslu um þetta mál á vegum fjölskyldunnar árið 1982, bara að skýrslan fór aldrei til hennar heldur Davíðs Oddssonar þá borgarstjóra. Á hana er handskrifað „13.4. 2022 Trúnaðarmál“. Jóhannes bróðir kemst yfir skýrsluna hjá Reykjavíkurborg en stingur henni líka undir stól í mörg ár, lætur aðra í fjölskyldunni ekki sjá hana. Enn ein sönnunin að Jóhannes var gísl hjá Reykjavíkurborg.

Svala Thorlacius, fyrsti lögmaður í málinu, fékk veður af skýrslunni og leitaði eftir henni hjá Hjörleifi Kvaran þá borgarlögmanni.

Hjörleifur í skýrslutöku í Héraðsdómi Reykjavíkur: „Á þessum tíma þegar ég átti viðræður við Svölu sem þá var að vinna í þessu fyrir eitt af barnabörnum Jóhannesar að þá af þessu tilefni ræddi ég við Baldur og fór yfir málið með honum og hann hérna var nú ekki svona mjög fús til að rifja upp þau atriði við mig sem hann hafði verið að vinna fyrir sitt fólk þarna tíu árum áður. Ég ætlaði að fá hann til þess að staðfesta þetta minnisblað og hann óskaði eftir því að það væri ekki gert.“

Ekkert í skýrslu Baldurs segir að Guðmundur Alfreðsson hafi verið viðstaddur meintan munnlegan og leynilegan gjafagerning afa árið 1968. Farið var nákvæmlega yfir hverjir áttu að hafa verið viðstaddir. Ekkert í dagbókinni sjálfri um að Guðmundur hafi verið viðstaddur, dagbókin samt gerð að afgerandi samtíma sönnunargagni, dómsmorð var það.

Í dag erum við Kolbrún og María systur mínar eftir af okkar kynslóð og svo Mette dóttir Ásu. En ég einn í þessari málsókn. Ástæðan er ekki að aðrir í fjölskyldunni trúi dagbókinni, móðir mín þekkti tengdaföður sinn, vissi og sagði oft að hann hefði aldrei gefið allt sitt frá sér eins og lýst er í dagbókinni.

Reykjavíkurborg tæmdi vinnustofu afa 1968 stuttu áður en hann var sviptur sjálfræði og meira en 5.000 listaverk keyrð leynilega og án vitundar fjölskyldunnar í geymslu, falin þar í 17 ár þangað til faðir minn var látinn.

Eina meinta samtíma skjalfesta heimildin að afi hefði gefið allt sitt munnlega og leynilega er þessi dagbók. Þetta réttarhald í Héraðsdómi Reykjavíkur verður svo leikhús fáránleikans, leikararnir þeir löglærðu, vitandi að gróf dómsmorð voru framin, þeim, réttarkerfi Íslands og þjóðinni allri til stórskammar sem verður munað eftir í aldir.

Höfundur er bóndi í Bandaríkunum. ikjarval@gmail.com

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 Óstytt hér á eftir:

Erfðamál fjölskyldu minnar.

 Delhi NY USA 22. september 2019 

Núna verður mál mitt „Ingimundur Kjarval gegn Reykjavíkurborg“ líklegast tekið fyrir í vetur í Héraðsdómi Reykjavíkur og ég með vonir um að ég fái að segja einhver orð í réttarsal. Við heyskapinn í sumar hef ég verið að hugsa hvað ég vilji segja. Fyrstu orðin kannski að dómari og allir í réttarsal verði að virða við mig að ég sé að reyna að segja sannleikann, nauðsynlegt til þess að skýra hvað gerðist og hvers vegna.

Með seinni slætti var ég þó farinn að efast að ég fengi að tjá mig, að dómari leifði mér og þá að mér datt í hug að setja þennan sannleika minn í grein og reyna að fá hann birtan í íslenskum fjölmiðli.

Borgalögmaður segir í greinargerð sinni að það eigi að vísa máli mínu frá á þeim grundvelli að ég sé aðeins einn fleiri erfingja og þeir ekki aðilar að málinu í dag. Rétt, ég er einn að sækja þetta mál og ástæður fyrir því, hræðsla annarra í fjölskyldunni, telja sér ekki hollt að fylgja þessu máli eftir.

Móðir mín sagði þetta við vitnatöku:  

Guðrún kveðst minnast þess eins að hún hafi hitt Baldur Guðlaugsson í Kaupmannahöfn. Hann hafi gert boð á undan sér og hafi hún hitt hann á veitingastað á Hótel Angleterre. Hún kveðst telja að þetta hafi verið í ágúst 1982. Hún kveðst hafa upplifað þennan fund sem fyrirmæli eða hótun um að hún ætti ekkert að gera í málinu.

Systir mín Kolbrún sagði þetta við skýrslutöku í Héraðsdómi Reykjavíkur. 

Lögmaður: Manst þú eitthvað eftir því að hún hafi farið til fundar við Baldur í Kaupmannahöfn? Kolbrún: Ég man ekki eftir að hún fór á fundinn en ég man þegar hún kom af honum þegar hún kom heim, já það man ég mjög vel. Lögmaður: Manst þú eitthvað eftir því hvernig hún lýsti upplifun sinni af þeim fundi? Kolbrún: Ja, það er bara eina sem ég man að hún sagði, mér var hótað. Það er það sem ég man. Lögmaður: Hvaða skilning? Kolbrún: Og svo var ekki nein önnur skýring svo sem í kringum það en það var – ja hún upplifði það þannig að það væri hótun. Hún notaði þessi orð og hún sagði að hún hefði verið beðin um að láta þetta kyrrt liggja og það væri betra fyrir hana.

Hrafnhildur systir mín sagði þetta við skýrslutöku í Héraðsdómi Reykjavíkur:

Hrafnhildur: Sem sagt ástæðan fyrir því að það sé tekið upp svona seint, fyrir nokkrum árum það var bara vonbrigði, það vonleysi og fyrst og fremst fyrstu árin eftir að pabbi dó vorum við í sjokki því hann dó mjög skyndilega, hann hafði ekki legið lengi á spítala og svo var talað um að þetta væri fyrnt og við höfðum ekki bolmagn til þess að standa í því að fara í mál fyrr en svo að það er tekið upp af bróður mínum.

Svo eru til bréfaskipti á milli föðurs míns og bróður fyrir 1980 eftir að foreldrar mínir flúðu Ísland, hrakin úr landi, að Jóhannes verði að fara varlega, myndi eyðileggja fyrir honum á Íslandi.

Þegar ég byrjaði upphaflega á þessu máli  gegn Reykjavíkurborg með Svölu Thorlasíus sem lögmann árið 2001, lagðist öll fjölskyldan á móti og sérstaklega eldri bróðir minn Jóhannes. Móðir mín þá eini erfinginn okkar megin í fjölskyldunni og neitaði að skrifa undir málsóknina. 

Aðeins vegna þess að Ása dóttir afa, þá á banabeðinu, skrifaði undir málsóknina að ég gat haldið áfram. Seinna breytti móðir mín um skoðun og skrifaði undir gegn vilja bróður míns. Ástæðan að hún vildi ekki vera með í málsókninni ótti, hrædd um að þessi málsókn gerði börnum hennar á Íslandi erfiðara fyrir.

Jóhannes  bróðir minn starfaði hjá Reykjavíkurborg til margra ára og ég trúi því að Reykjavíkurborg hafi  haldið honum í gíslingu og þess vegna að hann lagði þennan þrýsting á móður okkar að skrifa ekki undir málsóknina.

Jóhannes átti við áfengis vandamál  að stríða um tíma sem hann náði svo tökum á. Á því að það hafi bara verið of erfitt fyrir hann að vera á Íslandi með þetta nafn og að reyna að standa sig. Ég held því fram að Jóhannes hafi verið endurráðinn hjá Borginni eftir að hafa verið skipulagsfræðingur hjá Hafnafjarðarbæ í einhvern tíma, með þeim skilyrðum að þetta mál væri dautt, að hann hafi lofað því á fundi með Davíð Oddssyni þá Borgarstjóra, Hjörleifi Kvaran þá Borgarlögmanni og Vilhjálmi Þ. Vilhjálmssyni seinna Borgarstjóra. Ætti að vera til fundargerð um þennan fund, bara að Reykjavíkurborg virðist halda leynisafn um þetta mál. 

Athyglisvert að í skýrslutöku bróðurs míns er Vilhjálmur Þ. Vilhjálmsson orðinn ónefndur maður og mér skilst að Vilhjálmur þá Borgarstjóri hafi lagt þrýsting á bróðir minn þá starfandi hjá Borginni að nefna hann ekki á nafn. 

 Jóhannes í skýrslutöku í Héraðsdómi Reykjavíkur: 

Jóhannes: Síðan óskaði ég eftir fundi seinna á árunum ´86 til ´89 trúi ég, ég er ekki með það bókað og ég hef ekki fundið neina bókun sem segir um þessa fundi borgarstjóra og ég hef ekki getað staðfest fyrir sjálfum mér hvenær þetta var en ég fór á fund borgarstóra Davíðs sem sagt niður í Austurstræti 16 þá voru borgar- skrifstofurnar þar og hann var þar við annan mann Hjörleifur Kvaran sem sagt borgar- lögmaður var á fundinum og þriðji maður allir löglærðir. Þar sagði ég af minni afstöðu til þessa eignarhalds en vildi fá einhverja samvinnu um að vinna að þessum málum.  

Ég var ekki á þessum fundi með Jóhannesi eða veit hvað gerðist, en hann segir sjálfur í skýrslutökunni að hann hafi viljað einhverja samvinnu um að vinna að þessu málum með Reykjavíkurborg.  Eitthvað sem ég vissi ekkert um á þeim tíma og efast stórlega um að aðrir í fjölskyldunni hafi vitað, auðvelt að spurja þær sem eftir eru.

Jóhannes lagðist svo algjörlega gegn því að ég ræki þetta mál, lagði ekki aðeins þrýsting á móður mína heldur mig líka. Mér fannst alltaf skrýtið hvað hann varð örvæntingarfullur þegar honum skildist að ég ætlaði ekki að gefa mig, eitthvað ekki rétt. Ég vil bara ítreka að á þessum fundi gerðist eitthvað hvorki rétt né siðlegt, hvað veit ég ekki en einhverstaðar ætti fundargerð að vera til. Tel það ekki fullyrðingu út í hött að Reykjavíkurborg hafi haldið bróður mínum í gíslingu.

Baldur Guðlaugsson gerði skýrslu um þetta mál á vegum fjölskyldunnar árið 1982 sem Baldur fékk greiðslu fyrir frá fjölskyldunni. Bara að skýrslan fór aldrei til hennar heldur Davíðs Oddssonar þá Borgarstjóra. Á hana er handskrifað “13.4.2022 Trúnaðarmál”.

Hvernig skýrslan komst svo endanlega í hendur lögmanns fjölskyldunnar kapítuli út af fyrir sig. Jóhannes bróðir kemst yfir skýrsluna hjá Reykjavíkurborg á einhverjum tímapunkti, ekki ljóst hvernig, en styngur henni líka undir stól í mörg ár, lætur aðra í fjölskyldunni ekki sjá hana. Enn ein sönnunin að Jóhannes var gísl hjá Reykjavíkurborg.

Svala Thorlacius fyrsti lögmaður minn í málinu fékk veður af skýrslunni og leitaði eftir henni hjá Hjörleifi Kvaran þá Borgarlögmanni en fékk ekki.

Hjörleifur í skýrslutöku í Héraðsdómi Reykjavíkur:

Lögmaður: Nú liggur fyrir að þú áttir í bréfasamskiptum við Svölu Thorlacius á árinu 2001 þá var hún að koma fram fyrir hönd Ingimundar Kjarvals. Hún var þá að afla gagna og upplýsinga um þetta mál. Þú sendir Svölu afrit af þeim gögnum sem til voru hjá Borginni um þetta mál að hennar beiðni. Það sést hér að þetta minnisblað fylgdi ekki með í þeim gögnum upphaflega í það minnsta. Hjörleifur: Það má vel vera. Hvaða ár er þetta? Lögmaður: 2001. Hjörleifur: Á þessum tíma þegar ég átti viðræður við Svölu sem þá var að vinna í þessu fyrir eitt af barnabörnum Jóhannesar að þá að þessu tilefni þá ræddi ég við Baldur og fór yfir málið með honum og hann hérna var nú ekki svona mjög fús til að rifja upp þau atriði við mig sem hann hafði verið að vinna fyrir sitt fólk þarna tíu árum áður. Ég ætlaði að fá hann til þess að staðfesta þetta minnisblað og hann óskaði eftir því að það væri ekki gert.  

 Hér er svo ágætt að ítreka, ekkert í skýrslu Baldurs frá 1982 um að Guðmundur Alfreðsson hafi verið viðstaddur meintan munnlegan og leynilegan gjafagerning afa árið 1968 þar sem hann á að hafa gefið Reykjavíkurborg allt sitt. Farið nákvæmlega yfir hverjir áttu að hafa verið viðstaddir. Baldur var í nánu sambandi við Guðmund þegar hann vann skýrsluna og ef að Guðmundur hefði sagt þá að hann hefði verið viðstaddur, hefði Baldur svo sannarlega haft það í skýrslunni, auðvelt mál að spurja Baldur. Og einnig, ekkert í dagbókinni sjálfri um að Guðmundur hafi verið viðstaddur, en dagbókin samt gerð að afgerandi samtíma sönnunargagni, dómsmorð var það.

Í dag eru aðeins ég, Kolbrún og María systur mínar eftir og svo Mette dóttir Ásu. Allir aðrir látnir, nema þá kynslóðirnar á eftir okkur. Þegar dómsmorðið var framið í Hæstarétti Íslands fór ég einn með málið til Mannréttindardómstóls Evrópu þar sem því var vísað frá, engin annar í fjölskyldunni tók þátt í þeirri vegferð. 

Og rétt hjá Borgarlögmanni, ég einn í þessari málsókn í dag, en ástæðan ekki að aðrir í fjölskyldunni trúi að dagbók Guðmundar Alfreðssonar sé rétt, móðir mín þekkti tengdaföður sinn, vissi og sagði oft að hann hefði aldrei gefið allt sitt frá sér á þann hátt sem lýst er í dagbókinni og á að vera samtímaheimild, bara það gerir dagbókina tortryggilega og ég get fullyrt að engin í fjölskyldunni trúir því að dagbókin sé rétt, lítið mál að spurja viðkomandi.  

Mikilvægasti sannleikurinn svo að Reykjavíkurborg tæmdi vinnustofu elskaðasta listamanns þjóðarinnar haustið 1968 örfáum vikum áður en hann var sviptur sjálfræði og lokaður inni á geðdeild Borgarspítalans. Meira en 5000 listaverk keyrð leynilega og án vitundar fjölskyldunnar í geymslur Borgarinnar og falin þar í 17 ár eða þangað til faðir minn var látinn. 

Eina meinta samtíma skjalfesta heimildin um að afi hefði gefið allt sitt munnlega og leynilega, þessi dagbók aðila sem var tengdur þyggjandanum í bak og fyrir. Fyrir utan auðvitað að þessi dagbók kom fyrst fram meira en áratug seinna árið 1982 hjá Davíð Oddssyni þá Borgarstjóra þegar Ása dóttir Kjarvals reyndi að kanna hvað hefði gerst og Baldur ráðinn til þess.

Þetta réttarhald í Héraðsdómi Reykjavíkur í vetur verður svo leikhús fáránsleikans og leikararnir í réttarsalnum þeir löglærðu, vitandi að gróf dómsmorð voru framin bæði í Héraðsdómi Reykjavíkur og Hæstarétti Íslands, þeim, réttarkerfi Íslands og þjóðinni allri til stórskammar sem mun munast í aldir. 
 

 

 

 

Runnig with the bulls III June 15 2017.jpg

Ég og skúnkurinn II.jpg

GIH14G3AK.jpg

Share this post


Link to post
Share on other sites

Setti þetta inn fyrir þó nokkru og aðeins eitt innlegg frá öðrum og aðkoman hvað væri hægt að fá upp úr krafsinu, engin áhugi á réttlætinu, hvað væri rétt og hvað rangt í þessu máli, bara engin áhugi. Aðeins 105 ykkar skoðað og efast stórlega að 105 ykkar hafi lesið greinina, bara engin áhugi.

Mikið velt fyrir mér hvers vegna, ein niðurstaðan að þið öll sem ein viljið bara ekki gefa upp þýfið alveg sama hvað. Önnur að þið séuð kommatittar upp til hópa og finnist að ríkið eigi að eiga allt og fólkið ekki neitt, að allir eigi að vera öreigar. Önnur, innbyggð öfund í okkur öllum, að engin vilji að fjölskylda mín fái réttlæti, þá mest vegna öfundar. 

Væri fróðlega að heyra frá ykkur hvað ykkur finnst, hvaða tilfinningar þið hafið til þessa máls, sérstaklega neikvæðar, væri mjög fróðlegt. Ykkur ekkert mál að segja það hérna, undir nikki og alles.

Og bara svo þið vitið, ég hef nóg að bíta og brenna, mín gáfulegasta ákvörðun fjárhagslega væri að hætta búskapnum í gær og gera ekkert sem eftir er ævinnar, myndi spara ógrynni fjár.

Hugsa stundum um að gera það, koma heim, fara í pólitík, labba Laugaveginn, fljúga til London, Parísar eða Kaupmannahafnar yfir helgina, langar til að eyða löngum haustum í Róm og leggja mikið á mig að gera ekki neitt.

En samt held ég áfram ár eftir ár, heyja ofan í kýrnar á sumrin, keyra heyin svo í þær á vetrum og árin líða, búskapurinn mér allt. Og bara svo þið vitið, hefði getað orðið listamaður sem heimurinn hefði tekið eftir, örlögin gerðu þá áætlun að engu, engin ræðu sínum næturstað er sagt.

Skora hér með á ykkur að segja ykkar innstu tilfinningar um þetta mál, munið aðeins neikvæðar fela ekkert, pontan laus.

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ísland var mikil menningarþjóð að því leiti, að þjóðin skrifaði mikið og las. Fátt annað.
Á eftirstríðsárunum þegar Ísland vildi vera þjóð meðal þjóða, varð mönnum átakanlega ljóst, að þjóðin hafði lítið til að monta sig yfir þegar erlenda gesti bar að garði, fá söfn og fremur ómerkileg.
Þess vegna varð þessi mikla þörf fyrir uppbyggingu safna.
Yfirtaka, eða þjófnaður á verkum Kjarval var þáttur í fóðra þessa minnimáttarkennd.
Það varð hægt að byggja listahús í miðri Reykjavík, þangað sem mátti teyma erlent fyrirfólk.
Loksins hægt að sýna að Íslendingar ættu ekki bara bækur og lítil sverðabrot, heldur málverk líka.

Ef maður hugsar sér dæmigerðan tæknikrata, sem er óaðskiljanlegur hluti af þessari minnimáttarkennd, þá kemur Björn Bjarnason fyrst upp í hugann.
Reyndar ekki vegna Kjarvals, heldur Synfóníunnar.
Í henni fann Björn Bjarnason athvarf þar sem betra fólk en við gat hist og skálað og rætt við sér jafn merkilegt fólk.
Ég get ekki hugsað mér að fara á tónleika sveitarinnar, þar sem yfirlætið og snobbið lekur stríðum straumum af kerfisfólki, sendiráðsfólki og fínna listafólkinu.
Ekki staður fyrir venjulegt fólk, heldur miðstöð þeirra sem fara með vald og fjárveitingar, og fyrr myndi þetta fólk drepast en að hætta að moka fjármunum almennings í þessa hít.

En þú átt ekki bara við tæknikrata að etja, snobbið og yfirlætið.
Nei, sósíalisminn krefst þess líka að "þjóðin" eigi listaverk Kjarvals.
"Þjóðin" á hvort eða er að eiga allt sem merkilegt getur talist.
Þú færð aldrei réttlæti úr þeirri átt.

Mín spá er sú, að þú færð verkin aldrei til baka.
Ekki af því að þú átt það ekki skilið, heldur krefst kerfið þess að verkin séu í "eigu" ríkisins.
Þú hefur þegar fengð að reyna að kerfið dæmir þér ekki í hag.
Það breytist ekki fyrr en þjóðin sjálf getur kosið dómara.
Eina leiðin til að skera á vanheilagt samband dómskerfisins við afganginn af kerfinu.

 

 

1 person likes this

Share this post


Link to post
Share on other sites
On 10/20/2019 at 13:43, Ingimundur Kjarval said:

Setti þetta inn fyrir þó nokkru og aðeins eitt innlegg frá öðrum og aðkoman hvað væri hægt að fá upp úr krafsinu, engin áhugi á réttlætinu, hvað væri rétt og hvað rangt í þessu máli, bara engin áhugi. Aðeins 105 ykkar skoðað og efast stórlega að 105 ykkar hafi lesið greinina, bara engin áhugi.

Mikið velt fyrir mér hvers vegna, ein niðurstaðan að þið öll sem ein viljið bara ekki gefa upp þýfið alveg sama hvað. Önnur að þið séuð kommatittar upp til hópa og finnist að ríkið eigi að eiga allt og fólkið ekki neitt, að allir eigi að vera öreigar. Önnur, innbyggð öfund í okkur öllum, að engin vilji að fjölskylda mín fái réttlæti, þá mest vegna öfundar. 

Væri fróðlega að heyra frá ykkur hvað ykkur finnst, hvaða tilfinningar þið hafið til þessa máls, sérstaklega neikvæðar, væri mjög fróðlegt. Ykkur ekkert mál að segja það hérna, undir nikki og alles.

Og bara svo þið vitið, ég hef nóg að bíta og brenna, mín gáfulegasta ákvörðun fjárhagslega væri að hætta búskapnum í gær og gera ekkert sem eftir er ævinnar, myndi spara ógrynni fjár.

Hugsa stundum um að gera það, koma heim, fara í pólitík, labba Laugaveginn, fljúga til London, Parísar eða Kaupmannahafnar yfir helgina, langar til að eyða löngum haustum í Róm og leggja mikið á mig að gera ekki neitt.

En samt held ég áfram ár eftir ár, heyja ofan í kýrnar á sumrin, keyra heyin svo í þær á vetrum og árin líða, búskapurinn mér allt. Og bara svo þið vitið, hefði getað orðið listamaður sem heimurinn hefði tekið eftir, örlögin gerðu þá áætlun að engu, engin ræðu sínum næturstað er sagt.

Skora hér með á ykkur að segja ykkar innstu tilfinningar um þetta mál, munið aðeins neikvæðar fela ekkert, pontan laus.

 

 

Þetta er mjög spúkí mál. Greinilegt að menn í FLOKKNUM hafa verið að makka um þessi mál á bak við tjöldin á milljón. Menn hafa leynt og ljóst ætlað að þagga niður þetta mál og sópa undir teppið ýmsum gögnum og upplýsingum. Bara spurning um hvaða persónulegan ávinning þeir hafi haft upp úr krafsinu, Ingimundur. Hefurðu pælt eitthvað dýpra í því?

1 person likes this

Share this post


Link to post
Share on other sites
3 hours ago, Skrolli said:

Þetta er mjög spúkí mál. Greinilegt að menn í FLOKKNUM hafa verið að makka um þessi mál á bak við tjöldin á milljón. Menn hafa leynt og ljóst ætlað að þagga niður þetta mál og sópa undir teppið ýmsum gögnum og upplýsingum. Bara spurning um hvaða persónulegan ávinning þeir hafi haft upp úr krafsinu, Ingimundur. Hefur pælt eitthvað dýpra í því?

100% rétt hjá þér, en þeir aðeins komist upp með það vegna þess að vinstri sinnuðu fólki finnst ekki að fjölskylda mín eigi að erfa þetta eða nokkur að eiga eitthvað meira en fyrir brauðinu í dag. Og svo bara öfund svona almennt sem við öll þjáumst af.

Svo líka eins og allir ættu að sjá, að þegar ég vinn þetta mál sem verður, verður það skellur mikill fyrir íslenskt réttarkerfi og það sem ræður gerðum margra í því. Kannski ekki eins og Geirfinns Guðmundar málið en annað höggið og oft það sem gerir út af. Jón Steinar sagði laskað, ég ónýtt, hvort orðið verður það á endanum? Gott innlegg hjá þér Skrolli.

Share this post


Link to post
Share on other sites
57 minutes ago, Ingimundur Kjarval said:

100% rétt hjá þér, en þeir aðeins komist upp með það vegna þess að vinstri sinnuðu fólki finnst ekki að fjölskylda mín eigi að erfa þetta eða nokkur að eiga eitthvað meira en fyrir brauðinu í dag. Og svo bara öfund svona almennt sem við öll þjáumst af.

Svo líka eins og allir ættu að sjá, að þegar ég vinn þetta mál sem verður, verður það skellur mikill fyrir íslenskt réttarkerfi og það sem ræður gerðum margra í því. Kannski ekki eins og Geirfinns Guðmundar málið en annað höggið og oft það sem gerir út af. Jón Steinar sagði laskað, ég ónýtt, hvort orðið verður það á endanum? Gott innlegg hjá þér Skrolli.

Vil bara bæta þessu við, gleymdi því í fyrra innleggi, þöggunin virkar mjög vel í íslensku þjóðfélagi, veit ekki alveg hvers vegna, nýlendulundin kannski? Að þegar almenniningur skynjar að valdið fyrir ofan vilji ekki að eitthvað mál sé rætt, þá er það bara ekki rætt, nærri eins og almenningur sé jafnvel hræddur við að hugsa um það.

 Tel það eina ástæðuna að þessi þráður fær svo litla lesningu, ekki einu sinni leifilegt að lesa það sem ég skrifa um erfðamál fjöslskyldu minnar, hvað þá tjá sig um það ef undir nikki.

Vil trúa því að miklu fleiri í íslensku þjóðfélagi en virðist, vilji réttlæti til handa fjölskyldu minni, en þori bara ekki að segja neitt eða láta vita af skoðun sinni, ekki hollt á Íslandi að hafa skoðun á þessu máli.

Bara núna í vikunni að hlutur kom upp og mun setja það inn hérna seinna, skýrir bara nokkuð vel að þetta er rétt hjá mér. Má vera að mér verði svarað en held ekki, sjáum til, að bíða eftir tölvupósti.

Share this post


Link to post
Share on other sites
12 mínútum síðan, Ingimundur Kjarval said:

Vil bara bæta þessu við, þöggunin virkar mjög vel í íslensku þjóðfélagi, veit ekki alveg hvers vegna, nýlendulundin kannski? Að þegar almenniningur skynjar að valdið fyrir ofan vilji ekki að eitthvað mál sé rætt, þá er það bara ekki rætt, nærri eins og almenningur sé hræddur við að hugsa um það.

 Tel það eina ástæðuna að þessi þráður fær svo litla lesningu, ekki einu sinni leifilegt að lesa það sem ég skrifa um erfðamál fjöslskyldu minnar, hvað þá tjá sig um það ef undir nikki.

Vil trúa því að miklu fleiri í íslensku þjóðfélagi en virðist, vilji réttlæti til handa fjölskyldu minni, en þori bara ekki að segja neitt eða láta vita af skoðun sinni, ekki hollt á Íslandi að hafa skoðun á þessu máli.

Bara núna í vikunni að hlutur kom upp og mun setja það inn hérna seinna, skýrir bara nokkuð vel að þetta er rétt hjá mér. Má vera að mér verði svarað en held ekki, sjáum til, að bíða eftir tölvupósti.

Ég vona auðvitað að þér gangi allt í haginn þegar málið verður tekið fyrir síðar í vetur. En eftir að hafa lesið greinina þína í mogganum, þá finnst mér...já það er gott að hafa þessar frásagnir ættingja til að bakka upp málefnastöðu þína, en auðvitað er langt um liðið síðan þetta gerðist allt saman. En mér fínnst líka að þeir sem gera tilkallið (Borgin) til verka afa þíns verði að hafa ríkari sönnun til staðar, til að geta eignað sér öll þessi verðmæti.

Share this post


Link to post
Share on other sites
3 hours ago, Skrolli said:

Ég vona auðvitað að þér gangi allt í haginn þegar málið verður tekið fyrir síðar í vetur. En eftir að hafa lesið greinina þína í mogganum, þá finnst mér...já það er gott að hafa þessar frásagnir ættingja til að bakka upp málefnastöðu þína, en auðvitað er langt um liðið síðan þetta gerðist allt saman. En mér fínnst líka að þeir sem gera tilkallið (Borgin) til verka afa þíns verði að hafa ríkari sönnun til staðar, til að geta eignað sér öll þessi verðmæti.

Og hvað heldur þú að þetta séu mikil verðmæti, meira en 5000 verk eftir ástsælasta listamann þjóðarinnar? Meira seinna.

Og hvað á Reykjavikurborg endanlega að gera með þetta, hvað hefur geymslan og varðveislan á þessu þýfi kostað þjóðina hingað til og mun kosta um alla framtíð. Allt í lagi að Reykjavíkurborg hafi myndarlegt safn um afa og þjóðin stolt af því, en að liggja á mörg þúsund verka þýfi gengur bara aldrei upp, ef aðeins vegna kostnaðarins. 

1 person likes this

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!


Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.


Sign In Now
Sign in to follow this  
Followers 0

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.