Sign in to follow this  
Followers 0
Ingimundur Kjarval

Að öll stríð snúist um mat. Myndband.

10 posts in this topic

Skýringin hvers vegna Trump vildi kaupa Grænland, ekki náttúruauðlyndir heldur fiskurinn samkvæmt þessu myndbandi. Ekki veit ég en hugsa kannski dáldið á þessum nótunum, að endanlega snúist allt um matinn og Ísland mikilvægt í því sambandi, þess vegna að Evrópa vill ná Íslandi undir sig AFTUR!

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ég hélt að þú vissir sem bústólpi að það er eitt að tala og annað að gera. 

Ef þetta er svona mikilvægt af hverju eru Bandaríkin ekki búin að kaupa Grænland? Eiga þaú ekki fyrir þeim eða er Trump full of shit?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Danir vilja víst ekki selja hef ég heyrt. 

Share this post


Link to post
Share on other sites
4 hours ago, Hallgeir said:

Danir vilja víst ekki selja hef ég heyrt. 

Nóg að vilja kaupa og þannig ná meiri áhrifum á þessu svæði, þrýsta á Dani eða þannig. Skilst að núna séu Grænlendingar farnir að dreyma á Amerísku.  

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ég varð vitni að því einu sinni að Óli blaðasali lenti í átökum við dreng sem ætlaði að "stela" plássinu fyrir fram Reykjavíkurapótek.
Óli hafði skjótan sigur, og endurheimti þessi gjöfulu mið.

Þetta var míkróútgáfan af hagsmunaátökum sem valda stríðum.
Þessi mið færðu Óla matinn á borðið, og þau voru ekki látin af hendi baráttulaust.

Að fóðra fólkið er grundvallarþörf hvers samfélags, hvort sem það er lítið, eða stórt.
Og auðvitað snúast öll stríð fyrst og fremst um þessa hagsmuni.
Allar "eftir-heimsenda-myndir" hafa þetta sem meginþema, þörfin fyrir fæðu.
Þetta er það sem fengi alla til að drepa, að ágirnast matinn sem náunginn hefur, en ekki þú.
Matur er hinn eini sanni gjaldmiðill í fæðuskorti. Allt heimsins gull getur ekki bjargað sveltandi manni.

Fæðuöflun í 8 miljarða heimi er ekki sjálfgefin, og þeir veikburða og ósjálfbjarga deyja, á meðan þeir sem hafa vopnin fitna.
Ný saga og gömul.

3 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites
23 hours ago, Ingimundur Kjarval said:

Skýringin hvers vegna Trump vildi kaupa Grænland, ekki náttúruauðlyndir heldur fiskurinn samkvæmt þessu myndbandi.

Afsakaðu Kjarval en þessi mynd hljómar eins og þegar einhver er að flækja einfaldann hlut, blanda sama óskyldum efnum og draga af þeim rangar ályktanir, en ef myndin er er gerð af heilum hug, þá ætti framleiðandinn að taka sér eitthvað annað fyrir hendur, eins og að mjólka beljurnar. Það sem er rétt í þessum myndbút er ruddaskapurinn bak við stefnu BNA að setja allskonar hömlur á aðrar þjóðir til að kúga þær til "samvinnu".

Ástæða þess að Trump taldi sig geta keypt Grænland er að hann er ekki nægilega greindur til að skilja að þjóðir eru ekki til sölu. En honum til afsökunar vil ég benda á að hann er alinn upp í umhverfi þar sem allt er til sölu.

 

8 hours ago, Fórnarlambið said:

Ég varð vitni að því einu sinni að Óli blaðasali lenti í átökum við dreng sem ætlaði að "stela" plássinu fyrir fram Reykjavíkurapótek.
Óli hafði skjótan sigur, og endurheimti þessi gjöfulu mið.

Þetta var míkróútgáfan af hagsmunaátökum sem valda stríðum.
Þessi mið færðu Óla matinn á borðið, og þau voru ekki látin af hendi baráttulaust.

Fín saga um Óla, hann var herskár og sveifst  einskys til að halda sínu gósen-plássi á horni reykjavíkurapóteks. Líkingin við stríð er kanski ekki svo galin en þú gleymir bara að taka fram að alveg eins og Óli, þá fara ráðamenn í stríð til að tryggja eigin "mat" ekki annarra.

Að fóðra fólkið er einungis áhyggjuefni í því umfangi að húngrað fólk leitar að sökudólgi og á það til að taka hausinn af þeim sem það telur orsök sultsins. Að hafa vel fóðraðan almlenning sem er upptekinn við skemmtanir gefur líka olnbogarými til að stunda gælustríð, sem gefa miljarða í aðra hönd (til réttra aðila).

Því ekkert stríð nýrri tíma getur talist snúast um að tryggja fæði fyrir almenning, frekar er verið að tryggja hagsmuni þeirra sem telja arð sinn í miljörðum; vopnaframleiðendur, olíuhagsmuni, osfrv. Írak stríðið er eitt dæmi um slíkt árásarstríð þar sem seint er hægt að segja að hagsmunir almennings hafi verið í fyrirrúmi.

Þetta er krúttleg lítil heimsmynd sem þú hefur náð þér í, en því miður en hún eins sönn og Andrés Önd.


 

Hvers vegna ætti heilbrigt fólk að senda syni sína (og núna líka dætur) í stríð þar sem þau eru mögulega drepin en örugglega særð á sálinni til lífstíðar? TIl að tryggja mat? í samfélagi þar sem við lifum við offramleiðsu af mat?

það er augljóst að það er ekki matur sem hefur verið hvati stríða síðust aldar.

Ástæðan fyrir vilja fólks til að láta táldraga sig í stríð er að menn hafa verið innblásnir með hugmyndum um trúarbrögð, ættjarðarást, democracy eða jafnvel War for peace, eins heimskulegt og það kann að hljóma. Eða að menn hafa verið hræddir með lognum ógnum um gereyðingarvopn, eins og í Írak.

Ég hef aldrei heyrt um "war for food" .... en ég er til í að læra nýja hluti ...

1 person likes this

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hér er svo annar lærdómur sem við Íslendingar skiljum kannski ekki vel. Var að hlusta á þetta rétt áðan keyrandi heim eftir kjöt-ferð í stórborgina. Fyrrverandi hermenn eru oft brotnir á sál og líkama, en líka að upplifunin er svo sterk tilfinningalega að þeir verða aldrei samir á eftir.

Svo hafði einn boðið félögum sínum frá Írak í garðveislu, einn þeirra kannski verr farinn en hinir. Hann spurður hvort að hann sakni einhvers frá Írak og svarið "já alls". 

Við virðumst vera búnnir til þess að vera í stríðum og tilfinningarnar svo sterkar að þær breyta okkur, þú aldrei samur á eftir. Það sem virðist vera sterkasta tilfinningin, bræðralagið.

Svo þegar þessir hermenn koma heim aftur, eru eiginkonurnar hreinlega afbríðissamar, þessar bræðralags tilfinningar, ást ef þú vilt, sterkari en tilfinningar á milli hjóna. Eða eins og þessu var lýst, þú elskar félaga þína meira en þig sjálfan, finnst ekkert mál að fórna sjálfum þér fyrir þá og þá meina ég að fórna sér í alvörunni, ekki hugtak.

Eins og ég sagði, eitthvað sem við Íslendingar skiljum kannski ekki vel, við meira svona að græða á daginn og grilla á kvöldin guttar eins og Feu myndi segja. Nú má vera að þeir sem taka þátt í íþróttum og eru í liðum hafi svona tilfinningar, en ekki ég, aldrei verið í þannig. Næst því líklegast þegar ég var á Hvanneyri og get séð að þessar tilfinningar geti verið sterkar á milli ungra karlmanna.

 

Spurning, hafa konur þessar sömu tilfinningar, mynda þær svona tilfinningabönd sín á milli? Eða eins og Feu myndi segja, skriðdýraheilinn sem stjórnar okkur. Ekki Feu auðvitað, bara okkur. 

Share this post


Link to post
Share on other sites
18 tímum síðan, Frater DOV said:

Ég hef aldrei heyrt um "war for food" .... en ég er til í að læra nýja hluti ...

Ein er sú þörf sem er tímalaus og ævarandi, og það er þörfin fyrir fæðu.
Í árþúsundir hafa menn farið í stríð vegna fæðu.
Fyrstu þorpin mynduðust þegar menn þurftu að verja sig fyrir árásum þeirra sem sóttu í kornið og húsdýrin.
Menn hafa strítt um vatnsréttindi eins lengi og maðurinn hefur yrkjað jörðina og haldið húsdýr.

Maturinn var ekki bara grunnþörfin, hann var líka lúxus.
Rómverjar sóttu sér vín og fágæt aldin, herfangið fólst í að halda þræla sem framleiddu þessa lúxusvöru sem var flutt í skipum til Rómarríkis, þar sem borgararnir drukku og átu á sig gat.
Englendingar framleiddu reglulega hungursneyðir, eins og t.d. á Írlandi, þar sem maturinn var allur fluttur í skipum yfir sundið, á meðan almenningur svalt.
Þjóðverjar sóttu sér "lebensraum" austur á bóginn, drápu eða þrælkuðu bændur og búalið þar austur frá, og fluttu út þýska bændur í staðinn.
Indjánar börðust sín á milli um veiðilendur og Íslendingar stríddu við Breta um fiskinn.

Það sem þú átt kannski eftir ólært, er það að saddur maður er ólíklegur til uppreisnar, saddur er hann sæll og ánægður.
Til þess að gera hann sælann og ánægðan kallar það kannski á að ríkið, konungurinn eða keisarinn ráðist inn í næsta land til að sækja magafyllingar.

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
3 hours ago, Fórnarlambið said:

Það sem þú átt kannski eftir ólært, er það að saddur maður er ólíklegur til uppreisnar, saddur er hann sæll og ánægður.

Þó ég sé alltaf þakklátur fyrir það sem mér er kennt, þá er óþarfi að kenna mér það sem þú lest í póstum mínum.

21 hours ago, Frater DOV said:

Að fóðra fólkið er einungis áhyggjuefni í því umfangi að húngrað fólk leitar að sökudólgi og á það til að taka hausinn af þeim sem það telur orsök sultsins. Að hafa vel fóðraðan almlenning sem er upptekinn við skemmtanir gefur líka olnbogarými til að stunda gælustríð, sem gefa miljarða í aðra hönd (til réttra aðila).

Annars hélt ég að saga þín af Óla blaðasala væri líking við stríð síðari tíma þar sem þú segir ..:

On 10/6/2019 at 9:18 AM, Fórnarlambið said:

Þetta var míkróútgáfan af hagsmunaátökum sem valda stríðum.

og ...

On 10/6/2019 at 9:18 AM, Fórnarlambið said:

Fæðuöflun í 8 miljarða heimi er ekki sjálfgefin, og þeir veikburða og ósjálfbjarga deyja, á meðan þeir sem hafa vopnin fitna.
Ný saga og gömul.

Ég er í vandræðum með að finna stríð siðari tíma sem hafa verið háð útaf mat.

Öll stríð síðari tíma sem ég hef athugað fjalla um að seðja peninga- og valda-græðgi lítillar klíku sem vélar meðvitunarlítinn almenning í stríð með lygasögum og skjalli.

1 person likes this

Share this post


Link to post
Share on other sites

Við erum á undan áætlun þegar kemur að markmiðum Sameinuðu Þjóðanna að útrýma örfátækt í heiminum fyrir árið 2030.

Við erum svo góð í að fæða fólk í dag að allar hungursneyðar eru afleiðing átaka frekar en rót þeirra. Og já þetta á líka við Afríku. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!


Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.


Sign In Now
Sign in to follow this  
Followers 0

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.